داروهایی خطرناک در فصل تابستان
رأی دهید
به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "مایتی"، گرمای بیش از حد در ترکیب با مصرف دارو می تواند به کاهش تعریق، افزایش خطر کم آبی بدن و دیگر عوارض جانبی منجر شود. از این رو، صحبت با پزشک درباره خطرات بالقوه داروها و چگونگی مراقبت و استفاده از آنها در گرمای تابستان اهمیت دارد.
آنتی کولینرژیک
آنتی کولینرژیک ها به منظور مهار تکانه های عصبی که حرکت عضلانی غیرارادای را کنترل می کنند، یک انتقال دهنده عصبی به نام استیل کولین را مسدود می کنند. این داروها برای درمان شرایطی مانند مثانه بیش فعال و بی اختیاری، بیماری مزمن انسدادی ریه، آسم و بیماری پارکینسون استفاده می شوند.
این داروها می توانند موجب کاهش تعریق شوند که دمای بدن را افزایش می دهد و می تواند در دماهای بالا خطرناک باشد.
از داروهای آنتی کولینرژیک می توان به داریفناسین، بنزتروپین مسیلات، فسوترودین، دیسیکلومین، و تولترودین اشاره کرد.
داکسی سایکلین
داکسی سایکلین برای درمان عفونت های باکتریایی، مانند نام بیماری لایم، استفاده می شود. حساسیت به نور خورشید یکی از عوارض جانبی این داروست و به شکل گیری آفتاب سوختگی یا راش های قرمز خارشدار منجر می شود.
پچ پوستی فنتانیل
فنتانیل یک شبه افیون قوی محسوب می شود. قرار گرفتن طولانی مدت در برابر خورشید می تواند موجب انتشار مقادیر بیش از اندازه دارو از پچ شود. افزون بر آب و هوای داغ، افرادی که از این دارو استفاده می کنند باید هنگام حضور در سونا، وان آب داغ یا استفاده از پتوی برقی نیز مراقب باشند.
داروهای ضد افسردگی
داروهای ضد افسردگی تغییراتی را در شیمی مغز ایجاد کرده و بر انتقال دهنده های عصبی موجود در آن تاثیر می گذارند. این شرایط می تواند در تنظیم دما تداخل ایجاد کرده و موجب تعریق بیش از حد شود. برخی داروهای ضد افسردگی نیز می توانند موجب حساسیت به نور شوند که واکنشی التهابی و خارشدار روی پوست را به همراه دارد.
داروهای ضد افسردگی اغلب برای درمان بیماری های دیگر نیز استفاده می شوند. به عنوان مثال، مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین و نوراپینفرین (SSNRI) به نام سیمبالتا، با نام عمومی دولوکسیتین، یک داروی ضد افسردگی است که به طور معمول برای درمان فیبرومیالژیا نیز استفاده می شود.
از داروهای ضد افسردگی می توان به آمیتریپتیلین، دوکسپین، نورتریپتیلین، دولوکستین، و فلوکستین اشاره کرد.
آنتی هیستامین ها
آنتی هیستامین ها به واسطه مسدود کردن تولید هیستامین طی یک واکنش آلرژیک برای درمان آلرژی ها استفاده می شوند و ممکن است تعریق را کاهش دهند.
از جمله داروهای آنتی هیستامین می توان به دیفن هیدارمین و تری پرولیدین اشاره کرد.
ادرارآورها
ادرارآورها که به نام قرص های آب نیز شناخته می شوند به طور معمول برای درمان فشار خون بالا استفاده می شوند. این داروها مقدار آب و نمک دفع شده از طریق ادرار را افزایش می دهند و بر همین اساس مقدار مایع در رگ های خونی را کاهش می دهند. به واسطه کاهش مایعات در بدن، مصرف این داروها می تواند به کم آبی بدن منجر شود. از این رو، تامین آب مورد نیاز بدن در روزهای گرم سال اهیمت دارد.
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی
این داروها برای درمان درد و التهاب استفاده می شوند و از عوارض جانبی آنها می توان به افزایش حساسیت بیمار نسبت به نور خورشید اشاره کرد. به مصرف کنندگان این داروها توصیه می شود تا از عینک آفتابی و لباس مناسب استفاده کنند.
از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی می توان به ایبوپروفن، دیکلوفناک، و ناپروکسن اشاره کرد.
متوترکسات
متوترکسات اغلب برای درمان بیماری های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید، بیماری کرون و سوریازیس استفاده می شود. این دارو می تواند حساسیت پوست نسبت به نور خورشید یا نور فرابنفش را افزایش دهد و موجب تشدید شرایط زخم های ناشی از سوریازیس شود. در همین راستا، به بیماران توصیه می شود از لباس مناسب و عینک آفتابی استفاده کنند.
به این نکته توجه داشته باشید که قدرت داروها نیز ممکن است به واسطه نگهداری در دماهای بالا تحت تاثیر قرار بگیرد، از این رو آنها را در مکانی خشک و خنک نگهداری کنید.
