تصاویر دیده نشده از غواصی فرح پهلوی درکیش

ماشاالله خوب مونده هیچ فرقی‌ نکرده :)

ایشون ملکه با وقاری هستند با کارنامه ای خوب ، مردم نسبت به ایشون با احترام صحبت میکنند ...

درود بر مادر عزیز و مهربان اکثر مردم ایران !

روشنفکران ایرانی دهه ۷۰ میلادی و دانشجویان کنفدراسیونی ناراضی بودند که چرا ایران دمکراسی از نوع سویسی ندارد. در اوایل انقلاب آزرده بودند که چرا در حد کره جنوبی نیستیم. بعد از۱۰- ۱۵ سال مایوس که چرا در حد ترکیه نیستیم .دردورن اصلاحات روشنفکران خمار ودلشکسته امید آزادی مطبوعات در حد پاکستان وبنگلادش داشتند.و اکنون همان روشنفکران عصا به دست ،دعا و التماس میکنند که این حکومت ضد دمکراتیک پاینده و جاوید باشه که مبادا ایران سوریه وعراق نشه.

شهبانوی عزیزمان دوستت داریم وهمه مردم ایران دوستتان دارند .مادرم همیشه می گفت شهبانو همیشه می گفتند : همه جای ایران سرای من است. وا قعا همه جای ایران خانه شماست و یادتان در قلب تمام ایرانیان زنده است.سختی های بسیار کشیدید که دل همه ما را به درد اورده است ولی یک جمله هست که دوست دارم در این تریبون ازاد بنویسم به قول نیما یوشیج...تو را من چشم در راهم ...گر م یاد آوری یا نه ...من از یادت نمی کاهم.... به عنوان یک زن ایرانی واقعا دوستتان دارم وبرایتان احترام بسیارقائلم. آرزو داشتم روزی از نزدیک شما را میدیدم .

وقتی میشه یه جماعتی رو با دو خط فریبنده گول زد چرا نشه که ملتی رو با چهار تاچیز دیگه گول نزد اون اقا از سوئیس قشنگ همه این ملتو سرکار گذاشته منظورشو نگرفتید ایشون اونا رو به تمسخر و به استهزا گفته ولی خوب گولتون زده به هر حال ساده لوح وسطحی نگر بودن ایندفعه کار دستتون داد

ما در آن زمان که فرح خانم از این کارهای قشنگ انجام میداد پدرم کارمند راه آهن بود 6 نفر توی یک اطاق دولتی زندگی میکردیم آشپزخانه نداشتیم توالت عمومی بود پدرم با هزار در خواست وخواهش تونست یک آشپزخانه کوچک ویک توالت مجزا برای ما کنار اطاقمون درست کنه البته تمام هزینه را راه آهن داد خدا ولی باز اون زمان از جمهوری اسلامی خیلی بهتر بود کسی مجبور نبود زوری نماز بخونه مردم فقیر بودند ولی آزادی اجتماعی داشتند هر چند آزادی سیاسی نبود ولی مردم راحت بودند کسی یواشکی موزیک گوش نمیداد

ما در آن زمان که فرح خانم از این کارهای قشنگ انجام میداد پدرم کارمند راه آهن بود 6 نفر توی یک اطاق دولتی زندگی میکردیم آشپزخانه نداشتیم توالت عمومی بود پدرم با هزار در خواست وخواهش تونست یک آشپزخانه کوچک ویک توالت مجزا برای ما کنار اطاقمون درست کنه البته تمام هزینه را راه آهن داد خدا ولی باز اون زمان از جمهوری اسلامی خیلی بهتر بود کسی مجبور نبود زوری نماز بخونه مردم فقیر بودند ولی آزادی اجتماعی داشتند هر چند آزادی سیاسی نبود ولی مردم راحت بودند کسی یواشکی موزیک گوش نمیداد

وقتی میشه یه جماعتی رو با دو خط فریبنده گول زد چرا نشه که ملتی رو با چهار تاچیز دیگه گول نزد اون اقا از سوئیس قشنگ همه این ملتو سرکار گذاشته منظورشو نگرفتید ایشون اونا رو به تمسخر و به استهزا گفته ولی خوب گولتون زده به هر حال ساده لوح وسطحی نگر بودن ایندفعه کار دستتون داد

شهبانوی عزیزمان دوستت داریم وهمه مردم ایران دوستتان دارند .مادرم همیشه می گفت شهبانو همیشه می گفتند : همه جای ایران سرای من است. وا قعا همه جای ایران خانه شماست و یادتان در قلب تمام ایرانیان زنده است.سختی های بسیار کشیدید که دل همه ما را به درد اورده است ولی یک جمله هست که دوست دارم در این تریبون ازاد بنویسم به قول نیما یوشیج...تو را من چشم در راهم ...گر م یاد آوری یا نه ...من از یادت نمی کاهم.... به عنوان یک زن ایرانی واقعا دوستتان دارم وبرایتان احترام بسیارقائلم. آرزو داشتم روزی از نزدیک شما را میدیدم .

روشنفکران ایرانی دهه ۷۰ میلادی و دانشجویان کنفدراسیونی ناراضی بودند که چرا ایران دمکراسی از نوع سویسی ندارد. در اوایل انقلاب آزرده بودند که چرا در حد کره جنوبی نیستیم. بعد از۱۰- ۱۵ سال مایوس که چرا در حد ترکیه نیستیم .دردورن اصلاحات روشنفکران خمار ودلشکسته امید آزادی مطبوعات در حد پاکستان وبنگلادش داشتند.و اکنون همان روشنفکران عصا به دست ،دعا و التماس میکنند که این حکومت ضد دمکراتیک پاینده و جاوید باشه که مبادا ایران سوریه وعراق نشه.

درود بر مادر عزیز و مهربان اکثر مردم ایران !

ایشون ملکه با وقاری هستند با کارنامه ای خوب ، مردم نسبت به ایشون با احترام صحبت میکنند ...

ماشاالله خوب مونده هیچ فرقی‌ نکرده :)

ماشاالله خوب مونده هیچ فرقی‌ نکرده :)

ایشون ملکه با وقاری هستند با کارنامه ای خوب ، مردم نسبت به ایشون با احترام صحبت میکنند ...

درود بر مادر عزیز و مهربان اکثر مردم ایران !

روشنفکران ایرانی دهه ۷۰ میلادی و دانشجویان کنفدراسیونی ناراضی بودند که چرا ایران دمکراسی از نوع سویسی ندارد. در اوایل انقلاب آزرده بودند که چرا در حد کره جنوبی نیستیم. بعد از۱۰- ۱۵ سال مایوس که چرا در حد ترکیه نیستیم .دردورن اصلاحات روشنفکران خمار ودلشکسته امید آزادی مطبوعات در حد پاکستان وبنگلادش داشتند.و اکنون همان روشنفکران عصا به دست ،دعا و التماس میکنند که این حکومت ضد دمکراتیک پاینده و جاوید باشه که مبادا ایران سوریه وعراق نشه.

شهبانوی عزیزمان دوستت داریم وهمه مردم ایران دوستتان دارند .مادرم همیشه می گفت شهبانو همیشه می گفتند : همه جای ایران سرای من است. وا قعا همه جای ایران خانه شماست و یادتان در قلب تمام ایرانیان زنده است.سختی های بسیار کشیدید که دل همه ما را به درد اورده است ولی یک جمله هست که دوست دارم در این تریبون ازاد بنویسم به قول نیما یوشیج...تو را من چشم در راهم ...گر م یاد آوری یا نه ...من از یادت نمی کاهم.... به عنوان یک زن ایرانی واقعا دوستتان دارم وبرایتان احترام بسیارقائلم. آرزو داشتم روزی از نزدیک شما را میدیدم .

وقتی میشه یه جماعتی رو با دو خط فریبنده گول زد چرا نشه که ملتی رو با چهار تاچیز دیگه گول نزد اون اقا از سوئیس قشنگ همه این ملتو سرکار گذاشته منظورشو نگرفتید ایشون اونا رو به تمسخر و به استهزا گفته ولی خوب گولتون زده به هر حال ساده لوح وسطحی نگر بودن ایندفعه کار دستتون داد

ما در آن زمان که فرح خانم از این کارهای قشنگ انجام میداد پدرم کارمند راه آهن بود 6 نفر توی یک اطاق دولتی زندگی میکردیم آشپزخانه نداشتیم توالت عمومی بود پدرم با هزار در خواست وخواهش تونست یک آشپزخانه کوچک ویک توالت مجزا برای ما کنار اطاقمون درست کنه البته تمام هزینه را راه آهن داد خدا ولی باز اون زمان از جمهوری اسلامی خیلی بهتر بود کسی مجبور نبود زوری نماز بخونه مردم فقیر بودند ولی آزادی اجتماعی داشتند هر چند آزادی سیاسی نبود ولی مردم راحت بودند کسی یواشکی موزیک گوش نمیداد

ما در آن زمان که فرح خانم از این کارهای قشنگ انجام میداد پدرم کارمند راه آهن بود 6 نفر توی یک اطاق دولتی زندگی میکردیم آشپزخانه نداشتیم توالت عمومی بود پدرم با هزار در خواست وخواهش تونست یک آشپزخانه کوچک ویک توالت مجزا برای ما کنار اطاقمون درست کنه البته تمام هزینه را راه آهن داد خدا ولی باز اون زمان از جمهوری اسلامی خیلی بهتر بود کسی مجبور نبود زوری نماز بخونه مردم فقیر بودند ولی آزادی اجتماعی داشتند هر چند آزادی سیاسی نبود ولی مردم راحت بودند کسی یواشکی موزیک گوش نمیداد

ماشاالله خوب مونده هیچ فرقی‌ نکرده :)

وقتی میشه یه جماعتی رو با دو خط فریبنده گول زد چرا نشه که ملتی رو با چهار تاچیز دیگه گول نزد اون اقا از سوئیس قشنگ همه این ملتو سرکار گذاشته منظورشو نگرفتید ایشون اونا رو به تمسخر و به استهزا گفته ولی خوب گولتون زده به هر حال ساده لوح وسطحی نگر بودن ایندفعه کار دستتون داد

روشنفکران ایرانی دهه ۷۰ میلادی و دانشجویان کنفدراسیونی ناراضی بودند که چرا ایران دمکراسی از نوع سویسی ندارد. در اوایل انقلاب آزرده بودند که چرا در حد کره جنوبی نیستیم. بعد از۱۰- ۱۵ سال مایوس که چرا در حد ترکیه نیستیم .دردورن اصلاحات روشنفکران خمار ودلشکسته امید آزادی مطبوعات در حد پاکستان وبنگلادش داشتند.و اکنون همان روشنفکران عصا به دست ،دعا و التماس میکنند که این حکومت ضد دمکراتیک پاینده و جاوید باشه که مبادا ایران سوریه وعراق نشه.

شهبانوی عزیزمان دوستت داریم وهمه مردم ایران دوستتان دارند .مادرم همیشه می گفت شهبانو همیشه می گفتند : همه جای ایران سرای من است. وا قعا همه جای ایران خانه شماست و یادتان در قلب تمام ایرانیان زنده است.سختی های بسیار کشیدید که دل همه ما را به درد اورده است ولی یک جمله هست که دوست دارم در این تریبون ازاد بنویسم به قول نیما یوشیج...تو را من چشم در راهم ...گر م یاد آوری یا نه ...من از یادت نمی کاهم.... به عنوان یک زن ایرانی واقعا دوستتان دارم وبرایتان احترام بسیارقائلم. آرزو داشتم روزی از نزدیک شما را میدیدم .

ایشون ملکه با وقاری هستند با کارنامه ای خوب ، مردم نسبت به ایشون با احترام صحبت میکنند ...

درود بر مادر عزیز و مهربان اکثر مردم ایران !

درود بر مادر عزیز و مهربان اکثر مردم ایران !

ایشون ملکه با وقاری هستند با کارنامه ای خوب ، مردم نسبت به ایشون با احترام صحبت میکنند ...

شهبانوی عزیزمان دوستت داریم وهمه مردم ایران دوستتان دارند .مادرم همیشه می گفت شهبانو همیشه می گفتند : همه جای ایران سرای من است. وا قعا همه جای ایران خانه شماست و یادتان در قلب تمام ایرانیان زنده است.سختی های بسیار کشیدید که دل همه ما را به درد اورده است ولی یک جمله هست که دوست دارم در این تریبون ازاد بنویسم به قول نیما یوشیج...تو را من چشم در راهم ...گر م یاد آوری یا نه ...من از یادت نمی کاهم.... به عنوان یک زن ایرانی واقعا دوستتان دارم وبرایتان احترام بسیارقائلم. آرزو داشتم روزی از نزدیک شما را میدیدم .

روشنفکران ایرانی دهه ۷۰ میلادی و دانشجویان کنفدراسیونی ناراضی بودند که چرا ایران دمکراسی از نوع سویسی ندارد. در اوایل انقلاب آزرده بودند که چرا در حد کره جنوبی نیستیم. بعد از۱۰- ۱۵ سال مایوس که چرا در حد ترکیه نیستیم .دردورن اصلاحات روشنفکران خمار ودلشکسته امید آزادی مطبوعات در حد پاکستان وبنگلادش داشتند.و اکنون همان روشنفکران عصا به دست ،دعا و التماس میکنند که این حکومت ضد دمکراتیک پاینده و جاوید باشه که مبادا ایران سوریه وعراق نشه.

وقتی میشه یه جماعتی رو با دو خط فریبنده گول زد چرا نشه که ملتی رو با چهار تاچیز دیگه گول نزد اون اقا از سوئیس قشنگ همه این ملتو سرکار گذاشته منظورشو نگرفتید ایشون اونا رو به تمسخر و به استهزا گفته ولی خوب گولتون زده به هر حال ساده لوح وسطحی نگر بودن ایندفعه کار دستتون داد

ماشاالله خوب مونده هیچ فرقی‌ نکرده :)

ما در آن زمان که فرح خانم از این کارهای قشنگ انجام میداد پدرم کارمند راه آهن بود 6 نفر توی یک اطاق دولتی زندگی میکردیم آشپزخانه نداشتیم توالت عمومی بود پدرم با هزار در خواست وخواهش تونست یک آشپزخانه کوچک ویک توالت مجزا برای ما کنار اطاقمون درست کنه البته تمام هزینه را راه آهن داد خدا ولی باز اون زمان از جمهوری اسلامی خیلی بهتر بود کسی مجبور نبود زوری نماز بخونه مردم فقیر بودند ولی آزادی اجتماعی داشتند هر چند آزادی سیاسی نبود ولی مردم راحت بودند کسی یواشکی موزیک گوش نمیداد