خبرگزاری تسنیم: آیا تنگه هرمز را می‌توان دور زد؟ بیایید ایده نتانیاهو را بررسی کنیم!

به گزارش خبرگزاری تسنیم، گزارش شماره 185 گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم به بررسی مسئله ایده دور زدن تنگه هرمز به‌ویژه اظهارات نتانیاهو پرداخته است:

توسعه شبکه‌ گسترده خطوط لوله در این مقیاس، مستلزم سرمایه‌گذاری عظیم و سال‌ها زمان است و به‌سادگی محقق نمی‌شود.

نکته مهمی که می‌توان به آن اشاره کرد، طرحی است که اخیراً در اظهارات نتانیاهو نیز مطرح شد؛ ایده «دور زدن تنگه هرمز» با هدف آزادسازی جریان انرژی جهانی از آنچه «وابستگی به این گلوگاه» خوانده می‌شود.

مسیرهای پیشنهادی عمدتاً بر توسعه خطوط لوله‌ای متمرکز است که از ینبع در عربستان سعودی به سواحل دریای سرخ و نیز به بندر فجیره در امارات امتداد می‌یابند. با این حال، این طرح با چند محدودیت اساسی مواجه است.

نخست، از منظر ظرفیت، مجموع توان انتقال این مسیرها _حتی در برآوردهای خوش‌بینانه_ به‌مراتب کمتر از حجم عبور روزانه نفت از تنگه هرمز است. ظرفیت خط لوله ینبع حدود 5 تا 6 میلیون بشکه در روز و ظرفیت مسیر فجیره در حدود 1.5 تا 2 میلیون بشکه برآورد می‌شود؛ در حالی که تنگه هرمز روزانه حدود 20 تا 21 میلیون بشکه نفت را منتقل می‌کند.

بنابراین، از حیث مقیاس، این مسیرها نمی‌توانند جایگزین واقعی هرمز باشند.

دوم، مسئله کارکرد تنگه هرمز صرفاً به انتقال انرژی محدود نمی‌شود. این گذرگاه یکی از شریان‌های اصلی تجارت کالایی در منطقه است و بخش عمده‌ای از واردات _به‌ویژه در حوزه مواد غذایی_ کشورهای حاشیه خلیج فارس از این مسیر انجام می‌گیرد.

برآوردها نشان می‌دهد بیش از 80 تا 90 درصد امنیت غذایی این کشورها به جریان کالایی عبوری از هرمز وابسته است؛ امری که اساساً با خطوط لوله قابل جایگزینی نیست.

سوم، ملاحظات فنی و زمانی: توسعه شبکه‌های گسترده خطوط لوله در این مقیاس، مستلزم سرمایه‌گذاری عظیم و سال‌ها زمان است و به‌سادگی قابل تحقق نیست.

چهارم، مسئله ژئوپلیتیکی و امنیتی: این مسیرهای جایگزین نیز از منظر دسترسی و آسیب‌پذیری، در محیطی قرار دارند که در عمل از تنش‌های منطقه‌ای مصون نیستند. به بیان دیگر، حتی در صورت ایجاد چنین زیرساخت‌هایی، چالش‌های امنیتی پابرجا خواهد ماند و مسئله اصلی به‌طور بنیادین حل نخواهد شد.
کشتی اسرائیلی که می‌خواست ایران را فریب دهد هدف موشک قرار گرفت!
خبرگزاری تسنیم: روز 31 جنگ رمضان یک کشتی کانتینربر که در حال جابه‌جایی محموله‌ای مرتبط با اسرائیل بود، هدف قرار گرفت.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، گزارش شماره 184 گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم به مسئله هدف قرار گرفتن یک کشتی اسرائیلی پرداخته که در تلاش برای فریب ایران بوده است:

روز 31 جنگ رمضان یک کشتی کانتینربر که در حال جابه‌جایی محموله‌ای مرتبط با اسرائیل بود، در آب‌های خلیج فارس هدف قرار گرفت. در برخی گزارش‌های اولیه، نام این کشتی به‌اشتباه «اکسپرس هایفونگ» ذکر شده بود؛ خطایی که باعث شد برخی رسانه‌های غربی اصل ماجرا را زیر سؤال ببرند و مدعی شوند چنین شناوری اساساً وجود ندارد. در حالی‌که نام صحیح این کشتی «هایفونگ اکسپرس» است.

این شناور با پرچم سنگاپور فعالیت می‌کرد، مالکیت آن به یک شرکت کشتیرانی با ریشه ویتنامی بازمی‌گشت و در مسیر انتقال کالا از بندر راشد دبی به مقصد سنگاپور قرار داشت.

نکته مهم آن است که محموله این کشتی ماهیت اسرائیلی داشت؛ کالایی که ابتدا از اسرائیل به دبی منتقل شده و سپس قرار بود از آنجا به شرق آسیا ارسال شود. هدف قرار گرفتن این کشتی نشان می‌دهد که استفاده از پوشش‌های مختلف _اعم از تغییر پرچم، مسیر یا شرکت کشتیرانی_ لزوماً مانع شناسایی چنین محموله‌هایی نمی‌شود.

به بیان دیگر، حتی در صورت بهره‌گیری از مسیرهای غیرمستقیم و واسطه‌ای، شناورهایی که به‌نحوی در حال جابه‌جایی کالاهای مرتبط با اسرائیل هستند، قابلیت رصد و شناسایی دارند و در صورت اتخاذ تصمیم، می‌توانند هدف قرار گیرند.

نکته قابل توجه دیگر این است که این حمله در محدوده خلیج فارس و پیش از عبور کشتی از تنگه هرمز انجام شده است؛ مسئله‌ای که از منظر جغرافیای عملیاتی نیز اهمیت دارد.روز 31 جنگ رمضان یک کشتی کانتینربر که در حال جابه‌جایی محموله‌ای مرتبط با اسرائیل بود، هدف قرار گرفت.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، گزارش شماره 184 گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم به مسئله هدف قرار گرفتن یک کشتی اسرائیلی پرداخته که در تلاش برای فریب ایران بوده است:

روز 31 جنگ رمضان یک کشتی کانتینربر که در حال جابه‌جایی محموله‌ای مرتبط با اسرائیل بود، در آب‌های خلیج فارس هدف قرار گرفت. در برخی گزارش‌های اولیه، نام این کشتی به‌اشتباه «اکسپرس هایفونگ» ذکر شده بود؛ خطایی که باعث شد برخی رسانه‌های غربی اصل ماجرا را زیر سؤال ببرند و مدعی شوند چنین شناوری اساساً وجود ندارد. در حالی‌که نام صحیح این کشتی «هایفونگ اکسپرس» است.

این شناور با پرچم سنگاپور فعالیت می‌کرد، مالکیت آن به یک شرکت کشتیرانی با ریشه ویتنامی بازمی‌گشت و در مسیر انتقال کالا از بندر راشد دبی به مقصد سنگاپور قرار داشت.

نکته مهم آن است که محموله این کشتی ماهیت اسرائیلی داشت؛ کالایی که ابتدا از اسرائیل به دبی منتقل شده و سپس قرار بود از آنجا به شرق آسیا ارسال شود. هدف قرار گرفتن این کشتی نشان می‌دهد که استفاده از پوشش‌های مختلف _اعم از تغییر پرچم، مسیر یا شرکت کشتیرانی_ لزوماً مانع شناسایی چنین محموله‌هایی نمی‌شود.

به بیان دیگر، حتی در صورت بهره‌گیری از مسیرهای غیرمستقیم و واسطه‌ای، شناورهایی که به‌نحوی در حال جابه‌جایی کالاهای مرتبط با اسرائیل هستند، قابلیت رصد و شناسایی دارند و در صورت اتخاذ تصمیم، می‌توانند هدف قرار گیرند.

نکته قابل توجه دیگر این است که این حمله در محدوده خلیج فارس و پیش از عبور کشتی از تنگه هرمز انجام شده است؛ مسئله‌ای که از منظر جغرافیای عملیاتی نیز اهمیت دارد.