زندگی در جنگ به روایت خوزستانیها: ما کارکُشته جنگیم
رأی دهید
دو هفته از آغاز حمله نظامی آمریکا و اسراییل به ایران میگذرد. مواضع نظامی و امنیتی استان خوزستان و هرمزگان، دو استان جنوبی ایران در هفته اول جنگ چند بار هدف حمله موشکی قرار گرفت اما مراکز این دو استان در هفته دوم تقریبا هر روز هدف حملات موشکی بوده است.
مردم در شهرهای مختلف خوزستان، زیر سایه جنگ، صدای انفجارها را میشنوند. همچنان که شیشههای پنجره را چسب میزنند و تلاش میکنند کودکانشان را آرام کننند در خانهها مکان امن میسازند و سعی میکنند رشته زندگی را در دست نگه دارند.شهروندان خوزستان، آنها که روزهای جنگ ایران و عراق را بهخاطر دارند میگویند اضطراب فزایندهای را در جریان شنیدن صدای انفجار تحمل میکنند.
***
بر اساس گزارشهای رسیده به ایرانوایر هفته اول جنگ فرودگاه و مجتمع ورزشی فرهنگی «فجر» در «ملیراه» اهواز یکی از اهدافی بود که مورد اصابت موشک قرار گرفت.
«مولود» زنی ساکن ملیراه است. خانه او در کوچهای فرعی واقع شده، منتهی به خیابان اصلی ملیراه که مجتمع فجر در آن واقع شده است.
او به ایرانوایر میگوید: «مرکز فرهنگی ورزشی فجر دهه هشتاد افتتاح شد و مثل هتل فجر یکی از مجموعههایی است که سپاه راهاندازی کرده است. هنوز جرات نکردهام بروم ببینم چطور شده و چقدر تخریب شده اما صداها هولناک بود. حوالی ساعت چهار صبح ۱۱ اسفند از صدای شدید انفجار بیدار شدیم.»
مولود میگوید علاوه بر مرکز فرهنگی فجر چند پایگاه نظامی و پادگان نیز در مناطق ملیراه و «زیتون کارمندی» هدف حمله بودهاند: «پادگان گلف نزدیک بیمارستان کودکان اهواز است. تقریبا سه کیلومتر فاصله دارد. دیوار به دیوار بیمارستان هم یک مرکز نظامی است. توی آن منطقه ساختمان مخابرات زیرساخت و چند پایگاه بسیج هم هست. چون بیرون نرفتهام نمیدانم دقیق کدامیک را زدهاند اما حالا که بحث سپر انسانی مطرح شده میفهمم چرا در کنار هر بیمارستان یا مدرسهای یک جای نظامی و امنیتی ساخته شده است. بیچاره ما مردم.»
اهواز؛ صدای ما را با پسزمینه صدای جنگنده میشنوید
«لشکر ۹۲زرهی» اهواز، «پل فولاد» ششمین پل احداث شده بر روی کارون، فرودگاه اهواز، گردان ۱۱۵بیتالمقدس در کوی علوی، پایگاه موشکی ملاشیه، پادگان حبیباللهی متعلق به نیروی زمینی سپاه، سایت موشکی امام حسن، ساختمان اداره اطلاعات سپاه در کوی گلستان، ساختمان وزارت اطلاعات و بسیج در امانیه، گروه شش هوافضای سپاه در شهرک صنعتی، گروه پهپادی علیاکبر در جاده اهواز–اندیمشک، ستاد فرماندهی سپاه ولیعصر در کوی زیتون کارمندی اهواز و همچنین سولههای موشکی در جاده اهواز–آبادان از اهداف نظامی و امنیتی هستند که طی هفته گذشته در اهواز بمباران شدهاند.
«مسعود» یکی از شهروندان ساکن کوی علوی در اهواز میگوید: «سمت ما تا بخواهید پادگان و گردان است. چیزهایی که بهعنوان هدف مشروع برای اسراییل و آمریکا تعریف میشود. تقریبا هر شب صدای انفجار میآید. نزدیک عید رمضان است و مردم روزها میآیند مایحتاجشان را میخرند. این محلهها شبهای شلوغی دارد. چند بازارچه محلی و تعداد زیاد ساکنان و غذاهای خیابانی ولی غروب به بعد کسی بیرون نمیآید.»
او میگوید بسیاری از خانوادهها گوش به صدای آسمان شب دارند: «هوا که تاریک میشود همه یکگوششان به اخبار است یک گوششان به آسمان. دود جاهایی که میزنند را میبینیم و حدس میزنیم که کجاست. ما کارکشته جنگیم. پنجرهها را چسب زدهایم. تا جایی که میتوانیم غذای خشک و قابل نگهداری تهیه کردهایم فقط سالمندها و بچهها خیلی بیشتر بهشان سخت میگذرد.»
مسعود که هم پدر دو کودک خردسال است و هم پدری سالمند دارد که طبقه زیرین محل سکونت او زندگی میکند، میگوید: «شبها میرویم طبقه پایین که امنتر است میخوابیم. یک اتاق را مهیا کردهایم که امنتراست. از حیاط و خیابان فاصله دارد. در را باز میگذاریم. پنجرهها را هم با اینکه چسب زدهایم اما شبها باز میکنیم اگر موج انفجار بود شیشهها نشکنند. الان شرایطی است که کاری از کسی برنمیآید. فقط باید منتظر باشیم.»
دزفول؛ به اینجا میگویند پایتخت مقاومت
ساعت ۸ صبح دوشنبه ۱۸اسفند۱۴۰۴، در حوالی روستاهای سردشت و شهیون در نزدیکی پادگان «باکری» در دزفول صدای انفجارهای پیاپی و فعالیت پدافند شنیده شد. در روزهای پیش از این نیز چندین انفجار و حمله در پایگاه چهارم شکاری این شهر رخ داده بود.
«رعنا» عضو خانوادههای دادخواه اعتراضات دیماه است. او که یکی از عزیزانش را در جریان اعتراضات دی از دست داده میگوید: «ما هم در جنگ شهید دادیم هم در انقلاب دیماه. جنگ را هم دیدهام. درست است که کودک بودم اما همه چیز را به یاد دارم. حقیقتش را بخواهید اینها خیلی انسانیتر از صدام و جمهوری اسلامی میجنگند.»
به گفته رعنا سر و صدای جنگنده و انفجار به واقع ترسناک است: «خیلی هم میترسیم ولی راستش از حیدر، حیدر کردن طرفداران حکومت بیشتر وحشت میکنیم. وقتی توی سکوت خیابان سوار بر موتور عربده میکشند مو به تن ما راست میشود.»
او در پاسخ به اینکه حال و هوای شهر چطور است میگوید: «بازار کساد است. وضعیت اقتصادی را خودتان بهتر میدانید. الان از قبل هم بدتر است اما مردم امید دارند به رهایی و آزادی. دوشنبه که پادگان شهیون را زد دو سه ساعت بعد بازار شهر شلوغ بود. خیلیها برای خرید عید آمده بودند بیرون. به هر کس هم میگفتم خطرناک است میزنند. خوشبین هستند میگویند کسی با ما کاری ندارد خودشان میدانند کجا را بزنند.»
ماهشهر؛ آنها که کشتار نیزار را رقم زدند هدف قرار گرفتند
پایگاه و سایت موشکی «الغدیر» متعلق به سپاه در بندر ماهشهر روز ۱۸دی۱۴۰۴ هدف حمله ارتش اسراییل قرار گرفت. این پایگاه بین ماهشهر و شهرک «شهید چمران» که در میان مردم محلی «شهرک جراحی» نامیده میشود واقع شده؛ جایی حوالی میدان بعثت.
یکی از شهروندان ماهشهر میگوید: «تقریبا ۱۲صدای انفجار پیاپی شنیدیم و بعد که تمام شد شنیدم که پایگاه الغدیر را زدهاند. همان پایگاهی که در آبان ۹۸ کشتار خونین نیزار را رقم زد.»
کشتار نیزار در آبان ۹۸ شاید خونینترین خاطره مردم این منطقه از اعتراضات مردمی در ایران باشد. روزی که مردم معترض و جان به لب شده از افزایش قیمت بنزین برخی جادهها و مسیرهای ورودی به منطقه پتروشیمی را مسدود کردند و در پاسخ نیروهای سپاه پاسداران با خودروهای زرهی و تجهیزات سنگین وارد شهر شدند تا آنها را سرکوب کنند.
به گفته این شهروند بهجز پایگاه الغدیر در بندر ماهشهر، مرکز سپاه و بسیج این شهرستان، مرکز اطلاعاتى سپاه در خیابان شریفى مقابل ساختمان فرمانداری نیز هدف حمله ارتش اسراییل قرار گرفته است. جایی که گفته میشود در جریان اعتراضات چند سال اخیر، محل بازداشت و بازجویی معترضان بوده است.
دیگر مواضعی که در خوزستان هدف قرار گرفتند
بامداد شنبه ۱۶اسفند۱۴۰۴، چند محل مرتبط با سپاه پاسداران در منطقه «هوفل» و تپههای «الله و اکبر» در «دشت آزادگان» که مردم محل آن را «سوسنگرد» مینامند و پادگان «رنجبر» وابسته به «لشکر ۹۲زرهی» واقع در بین راه شهرهای «هویزه» و روستای «رفیع» هدف بمباران نیروهای هوایی اسراییل و آمریکا قرار گرفتند.
روستای مرزی رفیع یکی از مناطق امنیتی و حساس و گذرگاهی مرزی در جنوب غرب شهرستان هویزه است.
پادگان رنجبر یکی از مراکز کلیدی ارتش در هویزه است و یگانهای آن مسوولیت حفظ امنیت مرزهای جنوب غرب خوزستان را بر عهده دارند.
