افزایش گرایش آمریکایی‌ها به شهروندی دوگانه

العربیه: گرایش آمریکایی‌ها به دریافت شهروندی دوگانه از طریق تبار خانوادگی رو به افزایش است. این بیش از آنکه ناشی از علاقه به مهاجرت باشد، بازتابی از بی‌اطمینانی سیاسی، اقتصادی، و اجتماعی در آمریکاست. شهروندی دوم برای بسیاری از این افراد نوعی «بیمه برای آینده» تلقی می‌شود.

به گزارش «گاردین»، کارشناسانی مانند پیتر اسپایرو، استاد حقوق، توضیح می‌دهند که نگاه آمریکایی‌ها به شهروندی دوگانه به‌طور بنیادین تغییر کرده است. زمانی این پدیده معادل بی‌وفایی به مملکت بود، اما امروز به‌ویژه در میان نسل‌های جوان‌تر به هدفی مشروع و حتی مطلوب بدل شده است.

قوانین «حق خون» در بسیاری از کشورها این امکان را فراهم می‌کند که فرزندان یا نوه‌های مهاجران، با ارائه مدارک خانوادگی و طی کردن روند اداری، شهروندی کشور اجدادی خود را به دست آورند؛ مسیری که در مقایسه با مهاجرت کلاسیک ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر است.

دانیل کامالیچ، خواننده اپرای ساکن نیویورک، نمود مبرهن چنین روندی است. پدر دانیل در دهه 1960 از یوگسلاوی کمونیستی گریخت و در آمریکا زندگی تازه‌ای ساخت. دانیل تا سال‌ها هویت آمریکایی خود را بدیهی می‌دانست، اما تحولات سیاسی اخیر او را به فکر انداخته است.

نگرانی از کاهش حمایت دولتی از هنر، و احساس شکنندگی حقوق و ثبات اجتماعی او را به این نتیجه رساند که باید شهروندی موروثی کرواسی را دوباره به دست آورد. برای او گذرنامه دوم هم امکان کار آزادانه در اروپا را فراهم می‌کند، و هم نوعی مسیر خروج اضطراری در شرایط بحرانی است.

افرادی بسیاری هستند که در ابتدا به دلایل اقتصادی یا کاری به شهروندی دوم می‌اندیشند، اما در این مسیر با پرسش‌های عمیق‌تری درباره هویت، تعلق، و معنای وطن مواجه می‌شوند. برای برخی این انتخاب فرصتی برای بازسازی پیوند با تاریخ خانوادگی، و برای برخی دیگر راهی برای گشودن افق‌های آموزشی و شغلی تازه است.

گاردین در نهایت استدلال می‌کند که موج جدید گرایش به شهروندی دوگانه نشانه افول کامل ایمان مردم به آمریکا نیست، بلکه بیانگر نوعی واقع‌گرایی سیاسی و اجتماعی است: تمایل به داشتن گزینه‌ای دیگر در جهانی که ثبات آن چندان بدیهی به نظر نمی‌رسد.