امام جماعت شهرستان تفت بر بالای منبر سکته کرد

ابوالقاسم امامی، امام جماعت دو روستای نصرآباد و علی‌آباد در شهرستان تفت، هنگام سخنرانی بر بالای منبر دچار سکته قلبی شد.

گزارش‌های منتشر‌شده حاکی است او بلافاصله به بیمارستان منتقل شده و هم‌اکنون تحت درمان و مراقبت پزشکی قرار دارد.

در فرهنگ و تاریخ معاصر، مواردی از درگذشت شخصیت‌های مذهبی، خطبا و وعاظ در حین ایراد سخنرانی یا انجام مناسک مذهبی به ثبت رسیده است. 



این رویدادها که معمولاً ناشی از عوارض حاد قلبی یا مغزی هستند، به دلیل وقوع در لحظات اوج فعالیت و تمرکز عمومی، مورد توجه رسانه‌ای و محلی قرار می‌گیرند. این گزارش‌ها صرفاً منعکس‌کننده وقایعی هستند که به دلایل پزشکی رخ داده‌اند.

الگوی درگذشت ناگهانی در حین اجرای مناسک یا سخنرانی، محدود به افراد شاخص نیست و در میان مداحان، واعظان محلی و زائران عادی نیز مشاهده می‌شود. 

این افراد، به ویژه آنانی که در مراسم‌های پرشور مذهبی مانند ایام محرم یا جلسات طولانی عزاداری به فعالیت می‌پردازند، تحت استرس فیزیکی و هیجانی بالایی قرار می‌گیرند. 

استفاده از صدای بلند و نوسانی، حبس نفس برای تأثیرگذاری بیشتر بر مخاطب، و همچنین کمبود خواب و استراحت در ایام مذهبی، عواملی هستند که می‌توانند ریسک سکته قلبی یا مغزی را در افراد دارای سابقه بیماری‌های قلبی-عروقی افزایش دهند. گزارش‌های میدانی از فوت ناگهانی برخی از این افراد در حین منبر یا مداحی، به دلیل ایست قلبی، موید این ارتباط پزشکی است.

در میان وعاظ و روحانیون، نمونه‌هایی از بروز عوارض حاد جسمی در حین ایراد خطابه یا سخنرانی‌های پرشور به ثبت رسیده است. 

به عنوان مثال، حجت‌الاسلام کاظم صدیقی، امام جمعه موقت تهران، در جریان یکی از مراسم‌های نماز جمعه سال‌های گذشته، دچار ضعف ناگهانی شدند. هرچند ایشان به سرعت تحت مراقبت‌های پزشکی قرار گرفته و حالشان بهبود یافت، این رویداد نشان می‌دهد که سخنرانی‌های طولانی و پرهیجان، به خصوص در شرایط محیطی نامناسب یا همراه با فشار روحی، می‌تواند در افراد مستعد منجر به بروز علائم سکته یا حمله قلبی شود. 

این حوادث از منظر پزشکی به عنوان نمونه‌هایی از ارتباط مستقیم فشار روانی-کلامی با سلامت قلب در نظر گرفته می‌شوند.

آیت‌الله مجتبی تهرانی، از اساتید شناخته‌شده حوزه علمیه تهران، در اوایل دهه ۱۳۹۰ پس از سال‌ها فعالیت در زمینه تدریس اخلاق و معارف دینی، دچار وخامت جسمانی شدند. 

گزارش‌های منتشر شده حاکی از آن است که ایشان در یکی از جلسات سخنرانی یا درس خود با احساس ضعف شدید مواجه شدند. این وضعیت، که ناشی از بیماری‌های زمینه‌ای و احتمالاً فشار ناشی از فعالیت‌های فکری و جسمی طولانی‌مدت بود، در نهایت منجر به بستری شدن و سپس درگذشت ایشان شد. 

درگذشت خطبا و سخنرانان در شرایطی که درگیر فعالیت‌های ذهنی شدید هستند، از نظر پزشکی می‌تواند مرتبط با افزایش سطح استرس و فشار بر سیستم قلبی-عروقی باشد.