آیا مصرف انبه برای مبتلایان به دیابت مضر است؟
رأی دهید
دویچه وله: مطالعهای جدید نشان میدهد که انبه ممکن است بیش از میانوعدههای کمقند به پیشگیری از دیابت نوع ۲ کمک کند.
نویسندگان این پژوهش که در مجله "Foods" منتشر شده است، معتقدند ارتباط میان مصرف انبه و کاهش خطر دیابت ممکن است به این دلیل باشد که انبه چیزی بیش از یک خوراکی شیرین است؛ زیرا میوه طبیعی و کامل سرشار از فیبر، ویتامینها و مواد مغذی است.
در این پژوهش ۲۴ داوطلب بین ۵۰ تا ۷۰ سال به دو گروه تقسیم شدند. هیچکدام از آنها در ابتدا به دیابت مبتلا نبودند. این مطالعه در دانشگاه ایالتی فلوریدا انجام گرفت.
گروه اول روزانه یک عدد انبه تازه دریافت کردند که ۳۲ گرم شکر داشت.
گروه دوم روزانه یک عدد گرانولای کمقند با ۱۱ گرم شکر و کالری مشابه مصرف کردند.
در طول ۲۴ هفته، پژوهشگران سطح قند خون، حساسیت به انسولین و تغییرات چربی بدن شرکتکنندگان را بررسی کردند؛ عواملی که همگی با خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبطند.
نتایج نشان داد گروهی که انبه مصرف کرده بودند در پایان دوره مطالعه، کنترل قند خون بهتر، حساسیت به انسولین بالاتر و چربی بدن کمتری داشتند.
مصرف میوههای استوایی از جمله انبه ایمن و مفید است، بهویژه در چارچوب یک رژیم غذایی متعادل برای پیشگیری از دیابت یا حتی در میان مبتلایان به دیابت نوع ۲، البته به شرط رعایت اعتدال. به گفته متخصصان، میوههایی از جمله انبه دارای فیبر، فیتونوترینتها و ساختار غذایی طبیعی هستند که جذب کربوهیدرات را کند میکند، باکتریهای مفید روده را تغییر و افزایش قند خون پس از غذا را کاهش میدهد.
ترکیبات مفید انبه شامل این مواردند:
فیبر خوراکی: که تخلیه معده و جذب گلوکز را کند کرده و از افزایش ناگهانی قند خون جلوگیری میکند.
پلیفنولها و اسیدهای فنولیک: با اثرات ضدالتهابی، آنتیاکسیدانی و افزایش حساسیت به انسولین.
کاروتنوئیدها (بتاکاروتن، لوتئین) و ویتامین C: با اثرات آنتیاکسیدانی که از سلولهای بتا در لوزالمعده و رگهای خونی محافظت میکنند.
مواد معدنی مانند پتاسیم و منیزیم: که به حفظ تعادل متابولیکی بدن کمک میکنند.
ساختار فیزیکی و شیمیایی میوه: که نحوه جذب مواد را تغییر داده و از طریق تخمیر روده، حساسیت به انسولین و ترشح هورمونهای مفید (مشابه داروهای GLP-1) را بهبود میبخشد.
البته کارشناسان تاکید میکنند که بهترین راه برای پیشگیری از دیابت نوع ۲، همراه با فعالیت بدنی کافی، تمرکز بر الگوی کلی رژیم غذایی است، نه فقط یک ماده غذایی خاص.
نویسندگان این پژوهش که در مجله "Foods" منتشر شده است، معتقدند ارتباط میان مصرف انبه و کاهش خطر دیابت ممکن است به این دلیل باشد که انبه چیزی بیش از یک خوراکی شیرین است؛ زیرا میوه طبیعی و کامل سرشار از فیبر، ویتامینها و مواد مغذی است.
در این پژوهش ۲۴ داوطلب بین ۵۰ تا ۷۰ سال به دو گروه تقسیم شدند. هیچکدام از آنها در ابتدا به دیابت مبتلا نبودند. این مطالعه در دانشگاه ایالتی فلوریدا انجام گرفت.
گروه اول روزانه یک عدد انبه تازه دریافت کردند که ۳۲ گرم شکر داشت.
گروه دوم روزانه یک عدد گرانولای کمقند با ۱۱ گرم شکر و کالری مشابه مصرف کردند.
در طول ۲۴ هفته، پژوهشگران سطح قند خون، حساسیت به انسولین و تغییرات چربی بدن شرکتکنندگان را بررسی کردند؛ عواملی که همگی با خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبطند.
نتایج نشان داد گروهی که انبه مصرف کرده بودند در پایان دوره مطالعه، کنترل قند خون بهتر، حساسیت به انسولین بالاتر و چربی بدن کمتری داشتند.
مصرف میوههای استوایی از جمله انبه ایمن و مفید است، بهویژه در چارچوب یک رژیم غذایی متعادل برای پیشگیری از دیابت یا حتی در میان مبتلایان به دیابت نوع ۲، البته به شرط رعایت اعتدال. به گفته متخصصان، میوههایی از جمله انبه دارای فیبر، فیتونوترینتها و ساختار غذایی طبیعی هستند که جذب کربوهیدرات را کند میکند، باکتریهای مفید روده را تغییر و افزایش قند خون پس از غذا را کاهش میدهد.
ترکیبات مفید انبه شامل این مواردند:
فیبر خوراکی: که تخلیه معده و جذب گلوکز را کند کرده و از افزایش ناگهانی قند خون جلوگیری میکند.
پلیفنولها و اسیدهای فنولیک: با اثرات ضدالتهابی، آنتیاکسیدانی و افزایش حساسیت به انسولین.
کاروتنوئیدها (بتاکاروتن، لوتئین) و ویتامین C: با اثرات آنتیاکسیدانی که از سلولهای بتا در لوزالمعده و رگهای خونی محافظت میکنند.
مواد معدنی مانند پتاسیم و منیزیم: که به حفظ تعادل متابولیکی بدن کمک میکنند.
ساختار فیزیکی و شیمیایی میوه: که نحوه جذب مواد را تغییر داده و از طریق تخمیر روده، حساسیت به انسولین و ترشح هورمونهای مفید (مشابه داروهای GLP-1) را بهبود میبخشد.
البته کارشناسان تاکید میکنند که بهترین راه برای پیشگیری از دیابت نوع ۲، همراه با فعالیت بدنی کافی، تمرکز بر الگوی کلی رژیم غذایی است، نه فقط یک ماده غذایی خاص.
