امکان جلوگیری از پیشرفت آلزایمر و پارکینسون توسط داروهای دیابت

العربیه: دانشمندان در حال بررسی اثرات بالقوه داروهای درمان دیابت برای مقابله با برخی از سخت‌ترین اختلالات مغزی همچون بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون هستند.

به گزارش «رویترز»، به نظر می‌رسد داروهای دیابت، از اوزِمپیک جدید گرفته تا داروهای سنتی‌تری مانند انسولین و متفورمین، روی چندین جنبه مختلف از سیستم متابولیک دخیل در بیماری آلزایمر، شامل پروتئینی به نام آمیلوئید، و التهاب مغز تاثیر می‌گذارند.

دانشمندان امیدوارند تا با بهینه‌سازی استفاده بدن از گلوکز و کاهش التهاب کل بدن از جمله مغز بتوانند از پیشرفت بیماری‌های ناتوان‌کننده مانند آلزایمر و پارکینسون جلوگیری کنند.

کار هنوز در مرحله آزمایش قرار دارد، و نتایج قطعی و طول مدت نتیجه‌گیری هنوز مشخص نیست. اما داده‌های اخیر درباره داروهای آلزایمر نشان می‌دهد که از بین بردن پلاک‌های چسبنده آمیلوئیدی که در مغز انباشته شده‌اند، می‌تواند روند اضمحلال شناختی ناشی از این بیماری نابودگر مغز را آهسته کند.

داروهای دیابت ممکن است مزایای بالینی داروهای ضد آمیلوئید را تقویت کنند و به طور بالقوه منجر به تثبیت کامل یا حتی بهبودی بیماران آلزایمر شوند. به گفته پژوهشگران، این کاری است که داروهایی مثل انسولین انجام می‌دهند. کار آنها بازسازی دستگاه ایمنی است. با چنین کاری، آنها ممکن است بتوانند از تجمع آمیلوئید جلوگیری کند.

به گفته رویترز، تحقیقات روی کسانی که در اثر بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون جان خود را از دست داده‌اند نشان می‌دهد که سیستم سیگنال‌دهی انسولین مغز آنها مختل شده است. این بدین معناست که مسیرهای عصبی منتهی به مغز چنین افرادی ناکارآمد هستند.

زوال عقل سالانه بیش از 55 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌دهد، و انتظار می‌رود تا سال 2028 ارزش بازار داروهای آلزایمر به 9.4 میلیارد دلار و پارکینسون به 6.6 میلیارد دلار افزایش یابد. بر این اساس، دانشمندان امیدوارند که درباره این موضوع بغرنج به یک نتیجه بزرگ دست پیدا کنند.