بازیگران فیلم «چرا گریه نمی‌کنی؟»: از دیدن نام خود در جشنواره فجر ننگ داریم

 بازیگران فیلم «چرا گریه نمی‌کنی؟» به همراه علیرضا معتمدی (بالا، چپ)، کارگردان فیلمرادیو فردا: هفت بازیگر فیلم «چرا گریه نمی‌کنی؟» روز جمعه، هفتم بهمن، در بیانیه‌ای گفتند که حضور این فیلم در جشنواره فجر با هدف «سوء استفاده» از نام بازیگرانی است که پیشتر مخالفت خود را با حضور در این رویداد اعلام کرده‌اند.

در این بیانیه که به امضای باران کوثری، مانی حقیقی، هانیه توسلی، علی مصفا، فرشته حسینی، نهال دشتی و امیرحسین فتحی رسیده، آمده است: «اگر در چند سال اخیر از جشنواره فجر پرهیز می‌کرده‌ایم، امسال از دیدن نام خود در آن ننگ داریم و اگر در ارائه فیلم به جشنواره اختیاری داشتیم، مانع از حضور آن می‌شدیم.»

بازیگران این فیلم ساخته علیرضا معتمدی در بیانیه خود از برگزارکنندگان مهم‌ترین جشنواره فیلم جمهوری اسلامی با عنوان «اربابان فجر» نام برده و گفته‌اند که شرکت دادن فیلمی که در آن نقش‌آفرینی کرده‌اند، به دلیل حضور در چند فستیوال خارجی پیش از جشنواره فجر، اصلا خلاف قانون است.
پیش از این هانیه توسلی، از بازیگران «چرا گریه نمی‌کنی؟» در حساب کاربری خود در اینستاگرام نوشته بود که «در چند ماه گذشته برخلاف نام فیلم، خیلی گریه کرده‌ام و توان روحی و روانی شرکت و حضور در جشنواره را ندارم».

فیلم «چرا گریه نمی‌کنی؟» به کارگردانی علیرضا معتمدی در اسفند ۱۴۰۰ و فروردین ۱۴۰۱ فیلمبرداری شده است. بازیگران این فیلم از رضا محقق،‌ تهیه‌کننده این فیلم با عنوان فردی «تازه‌کار» نام برده‌اند که شناختی از او نداشته و تنها به دلیل «رفاقت» با کارگردان، به نقش‌آفرینی در این فیلم پرداخته‌اند.

پیش از این کیومرث پوراحمد، کارگران شناخته‌شده سینمای ایران، نیز در واکنش به اعلام حضور فیلمش در جشنواره نوشته بود: «مالک فیلم تهیه‌کننده است و مثل همه جاى دنیا فقط او مى‌تواند درخواست حضور یا عدم حضور در جشنواره را داشته باشد».

آقای پوراحمد در پایان پیامش هم تأکید کرده بود: «با این همه داغى که بر دل داریم، دیگر چه جشنى! چه جشنواره‌اى!؟»

پیش از اعلام نام فیلم‌ها، سینماگران بسیاری در واکنش به سرکوب خونین اعتراضات «زن زندگی آزادی» خواستار تحریم شرکت در این دوره از جشنواره فیلم فجر شده بودند.

بر اساس گزارش‌ها حدود نیمی از فیلم‌های حاضر در جشنواره حکومتی فیلم فجر، تولید اول سازندگان آن‌ها است و شمار بسیاری از آن‌ها با سرمایه‌گذاری نهادهای حکومتی و دولتی جمهوری اسلامی ساخته شده‌اند.