خیانت به دوستی ۲۰ ساله

سن و سالی از او گذشته، سال‌هاست که در بازار طلافروشی کار کرده است. اما ورشکستگی و وضعیت بد اقتصادی و برق طلاها باعث شد تا به فکر سرقت از مرد طلافروش بیفتد که به او اعتماد کرده بود.

طلاها را چطور سرقت می‌کردی؟

زمانی که ویترین را می‌چیدم یکی از النگوها یا انگشترها را روی زمین می‌انداختم و در فرصتی مناسب برمی داشتم یا یواشکی کش می‌رفتم.
 

چند روز قبل آنها را آب کردم تا تبدیل به شمش کنم و در بازار بفروشم.
 

در مدت 5 ماه حدود دو کیلو طلا که می‌شود حدود 700 تا 800 میلیون تومان.
 

سال‌ها قبل کارگاه طلا داشتم و طلا آب می‌کردم. اما به خاطر نوسانات بازار ورشکسته شدم. کار ما به این صورت است که طلای «فردایی» خریداری می‌کنیم. مثلاً 10 کیلو طلا می‌خریم طلایی که اصلاً وجود ندارد. فردا به خاطر نوسانات بازار اگر قیمت طلا زیاد شود سود کرده‌ایم اگر کم شود ضرر کردیم. و من در این نوسانات آن زمان حدود یک میلیارد تومان ضرر کردم. بعد هم به خاطر ورشکستگی سکته کردم و خانه نشین شدم. مدتی که گذشت دوستم از من خواست تا به مغازه‌اش بیایم و باهم کار کنیم.
 

بله. وسوسه شدم. باور کنید نمی‌خواستم این اتفاق بیفتد. طلاها که کم می‌شد چون عمده فروش هستیم، دوستم متوجه این ماجرا نشد. کم کم که در حساب و کتاب کم آوردیم و او به سراغ دوربین‌های مداربسته رفت و متوجه شد. ما 20 سال باهم دوست بودیم. او نمی‌خواست که مرا تحویل پلیس دهد. زمانی هم که از این ماجرا با خبر شد به من گفت که حقیقت را بگویم اما من گناهکار بودم و شرم داشتم واقعیت را بگویم و او به ناچار موضوع را به مأموران کلانتری 113 بازار خبر داد.