گزارشی از سواستفاده از پناهجویان با حمایت مافیا در ایتالیا

رادیو فرانسه: بگزارش فرانس مدیا زمین‌داران مزرعه های گوجه فرنگی در جنوب ایتالیا طی سال‌های اخیر از پناهجویان سوءاستفاده کنند. میزان این سوءاستفاده به حدی رسیده که می‌توان نام آن را برده‌داری مدرن گذارد. این کارگران در خوابگاه‌هایی که به صورتی شیفتی کارگران در مزارع کار می‌کنند می‌خوابند، دلالانی که آنها را به کشاورزان معرفی می‌کنند آنها را مورد سوءاستفاده قرار می‌دهند و حقوقی بسیار پایین دریافت می‌کنند..پناهجویان بیش از ۱۵ سال است که در چنین کمپ‌هایی در جنوب ایتالیا زندگی می‌کنند. دولت ایتالیا بارها تلاش کرده است که به این شکل از ساختار کار در ایتالیا پایان دهد اما در تقابل با گروه‌های مافیایی قدرتمند در جنوب این کشور که از این ساختار سود فراوانی به جیب می‌زنند نتوانسته است موفق شده و این کمپ‌های کار و ساختار کارگری را از بین ببرد. برخی از این پناهجویان توانسته‌اند به عنوان پناهنده در ایتالیا پذیرفته شوند در حالی که برخی دیگر، همچنان پناهجو و یا مهاجر غیرقانونی به شمار می‌روند.
عثمان کاسامبارا یکی از کارگرانی است که با حقوق بسیار ناچیز در مزرعه گوجه کار می‌کند. او می گوید:
 
"من برای سه سال هر تابستان در مزرعه گوجه فرنگی کار می‌کردم. برای هر ۳۰۰ کیلوگرم گوجه به من ۳٫۵ یورو پرداخت می‌شود. دلال اکثراً خودشان افریقایی‌هایی هستند که چند سالی اینجا زندگی کرده‌اند و راه و چاه را یاد گرفته‌اند ایتالیایی حرف می‌زنند و خودرو خریده‌اند. آنها در واقع رابط و دلال بین ما کارگران و ایتالیایی‌ها که صاحب زمین‌اند هستند.
 
صاحبان زمین در واقع حدود ۷ تا ۸ یورو برای هر ۳۰۰ کیلوگرم به دلال‌ها پرداخت می‌کنند اما آنها تنها نصف آن را به ما پرداخت می‌کنند. آنها همچنین از ما نفری ۵ یورو برای رساندن ما با خودرو به زمین نیز می‌گیرند ما حتی باید برای ساندویچ و یا یک بطری آب هم پول پرداخت کنیم [پنج یورو برای هر ساندویچ و دو یورو برای هر شیشه آب]
 
من دو سال را در کمپ ریگنانو گذراندم. در زمستان توانستم کارهای دیگری نیز در آنجا پیدا کنم اما به مدت شش ماه نتوانستم به شهر بروم، این کمپ از همه چیز دور است و برای رفتن به شهر باید ده یورو پرداخت کرد.
 
کمپ‌هایی که ما را در آنجا نگه می‌داشتند از ضایعات ساختمانی ساخته شده بودند، حتی گاهی اگر نیاز به بازسازی کمپ بود باز هم پول آن را خودمان باید پرداخت می‌کردیم. من خانه خودم را در آنجا با ضایعات چوب و پلاستیک ساخته بودم.
 
گاهی بسیاری از افراد یک تخت را به صورت شیفتی استفاده می‌کنند تا پول کمتری پرداخت کنند. حدود سی یا چهل نفر در یک اتاق کوچک زندگی می‌کنند و حدود ۳۵ یورو برای حدود سه ماه پرداخت می‌کنند.
 
هر سه یا چهار روز یک کامیون به اینجا آب می‌آورد. برای دوش آب گرم باید باز هم پول پرداخت کرد. چیزی به اسم دستشویی هم وجود ندارد و ما از زمین‌های اطراف به عنوان توالت استفاده می‌کنند.
در زمستان چند صد نفری در کمپ زندگی می‌کنند اما در زمستان حدود ۲ تا سه هزار نفر به کمپ سرازیر می‌شوند.
 
غالباً پناهجویان هر کشور سه نفر را به عنوان نماینده خود انتخاب می‌کنند و همچنین افرادی نیز به عنوان انتظامات انتخاب شده‌اند اگر کسی بدرفتاری کرد باید جریمه پرداخت کند و اگر به رفتار خود ادامه داد از کمپ بیرون انداخته می‌شود."