بهرهبرداری از ویرایش ژنتیکی برای 'بریدن ترمز سیستم ایمنی مقابل سرطان'
رأی دهید
دانشمندان متخصص سرطان موفق به اصلاح ژنتیکی سیستم ایمنی بدن موش شده اند به طوری که به تومورها حمله کند؛ آنها از این شیوه به عنوان راهی برای بریدن ترمز سیستم ایمنی مقابل سرطان یاد می کنند.
وظیفه سیستم ایمنی بدن دفاع در برابر عفونت ها و غدد سرطانی است، اما تومورها موفق به متوقف کردن حملات سیستم ایمنی می شوند.
تیم محققان در دانشگاه کالج لندن دیانای سلولهای سیستم ایمنی را طوری دستکاری کردند که مقابله آنها با سلول سرطانی متوقف نشود.
کارشناسان می گویند که این ایده باید در انسان هم آزمایش شود، اما حتی در موش هم تحولی هیجانانگیز است.
در سال های اخیر بهره برداری از سیستم ایمنی بدن برای نبرد با سرطان یکی از مهیجترین رشته های پزشکی بوده است.
بخش بزرگی از این تحقیقات صرف کشف حقه های شیمیایی می شود که تومورها برای از کار انداختن سیستم ایمنی سوار می کنند.
طبقه ای از داروها به نام ''چکپوینت اینهیبیتور''ها مثل پمبرولیزوماب و نیوولوماب هستند که حقه تومورها را مسدود می کنند و هم اکنون برای بیماران تجویز می شوند.
این داروها در برخی بیماران به نتایج خیره کننده منجر می شود اما می تواند باعث عوارض جانبی شود چون کل سیستم ایمنی بدن را تحت تاثیر قرار می دهد.
شیوه ای که هماکنون درحال آزمایش است یکی از این حقه ها را خنثی می کند تا مانع از کار افتادن سیستم ایمنی شود، اما فقط آن دسته از سلول های ایمنی را دستکاری میکند که به سرطان حمله می کنند. یعنی باقی سلول های ایمنی دست نمی خورند.
در آزمایش ها به روی موش، دانشمندان سلول های مهاجم تی - که بافت های سرطانی را می بلعند - را از درون تومور استخراج کردند.
سپس با استفاده از پیشرفته ترین فناوری ویرایش ژنتیکی، دیانای در داخل سلول های تی اصلاح شد به طوری که سرطان ها نتوانند مانع حمله آنها شوند.
دانشمندان می گویند که با این کار به اصطلاح 'ترمز سلول ایمنی را می برند.'
در آزمایش ها به روی دو سرطان، ملانوما و فیبروسارکوما، درصد بقای موش ها از کمتر از ۲۰ درصد طی ۶۰ روز بدون درمان، به بیش از ۷۰ درصد با درمان، افزایش یافت.
دکتر سرجیو کوزادا، از محققان در این مطالعه، گفت: "این کشفی هیجان انگیز است و بدان معنی است که ممکن است راهی برای دور زدن سیستم دفاعی سرطان داشته باشیم."
داروهای موجود همه سلول های ایمنی بدن را دستکاری می کنند که دارای عوارض جانبی است، درحالی که شیوه تازه فقط سلول هایی را تغییر می دهد که به سرطان می رسند.
