گونتر گراس، نویسنده نامی آلمان در گذشت

گونتر گراس، نویسنده نامی آلمان در سن ۸۷ سالگی در گذشت.

 

سخنگوی انتشارات اشتایدل گفته است که این نویسنده در بیمارستانی در لوبک، در شمال آلمان در گذشت.

 

طبل حلبی، موش و گربه و سال‌های سگی از مشهور ترین آثار او بود.

 

گراس در سال ۱۹۹۹ برنده جایزه نوبل شد.

گونتر گراس در سال ۱۹۲۷ در گدانسک (در لهستان امروزی) که در آن زمان حکومتی خودمختار بود، به دنیا آمد.

 

در سال ۱۹۷۹ فولکر شلوندورف، کارگردان آلمانی از روی طبل حلبی فیلمی با همین نام ساخت که برنده نخل طلای جشنواره فیلم کن شد.

گونتر گراس از نظر سیاسی نیز بحث برانگیز بود. در سال ۱۹۹۰ با اتحاد آلمان غربی و آلمان شرقی بشدت مخالفت کرد.

 

در سال ۲۰۰۶ تائید کرد که در آخرین ماه های جنگ جهانی دوم در یکی از واحدهای نیروی اس-اس خدمت کرده است. هر چند پس از جنگ از منتقدان اصلی حکومت نازی‌ها بود و طبل حلبی را با همین مضمون در سال ۱۹۵۹ منتشر کرد.

 

در سال ۲۰۱۲ گونتر گراس در شعری که منتشر شد، از اسرائیل به خاطر اتخاذ "سیاستی جنگ‌افروزانه" علیه ایران انتقاد کرد و در عین حال خود را به دفاع از دولت اسرائیل ملزم دانست.

 

گراس در این شعر نوشت "اسرائیل اتمی برای صلح جهانی، که خود صلحی است شکننده، خطرناک است" و از دولت‌های اسرائیل و ایران خواست که اجازه دهند تاسیسات اتمی هر دو کشور تحت مراقبت کامل مراجع بین‌المللی قرار گیرد.

 

مقامات ایرانی از این شعر استقبال کردند و در مقابل اسرائیل این نویسنده آلمانی را "عنصر نامطلوب" نامید.

بنیامین نتانیاهو از اینکه که گراس در شعر خود، ایران را با اسرائیل مقایسه کرده به شدت انتقاد کرد.

 

دفتر نخست وزیر اسرائیل، در اطلاعیه‌ای خشم‌آلود نوشت: "این ایران است که برای ثبات و امنیت جهانی خطرناک است نه اسرائیل."

 

گراس در رمان اتوبیوگرافیک "پوست کندن پیاز" که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، از تجربه‌ای تاریک در گذشته خود پرده برداشته است.

 

او در کتاب یادشده فاش می‌کند که در آخرین ماه‌های جنگ جهانی دوم عضو "یگان ویژه جوانان هیتلری" در نیروی "اس اس" بوده است.

اما نوشت که در آن زمان تنها ۱۷ سال داشته و حتی یک گلوله شلیک نکرده است. منتقدان گراس از او خرده گرفتند که سالهای طولانی درباره گذشته تاریک خود سکوت کرده است.

 

بیشتر آثار گونتر گراس به فارسی ترجمه شده و در ایران با استقبال خوبی رو به رو بوده است.

سروش حبیبی، کامران فانی و جاهد جهانشاهی از جمله مترجمان ایرانی هستند که آثار او را ترجمه کردند.