افشای احتمال انفجار بمب هیدروژنی در آمریکا در دوران جنگ سرد

بمب هیدروژنی قدرت تخریبی صدها بار بیشتر از بمب هسته‌ای هیروشیما دارد

اسنادی که به تازگی از طبقه بندی محرمانه خارج شده حاکی است که یک بمب هیدروژنی آمریکا که ۲۶۰ بار از بمب‌های اتمی هیروشیما و ناکازاکی ژاپن قوی تر بوده، در سال ۱۹۶۱ در کارولینای شمالی در آستانه انفجار بوده است.

این بمب هیدورژنی توسط یک هواپیمای بمب افکن بی- ۵۲ حمل می‌شده که ناگهان هواپیما بر فراز شهر گولدزبور دچار سانحه می‌شود. بر اساس اسناد منتشر شده، دو بمب به طور تصادفی از این هواپیما بیرون می‌افتد و یکی از آنها به طور خودکار فعال می‌شود.

سه دستگاه ایمنی تعبیه شده در بمب که وظیفه جلوگیری از فعال شدن تصادفی آن را داشتند درست عمل نکردند و بعد از اصابت بمب با زمین، تنها چیزی که مانع بروز یک فاجعه اتمی در آمریکا شد، وجود یک سوئیچ با ولتاژ پایین در کلاهک بمب بود که باعث شد انفجار رخ ندهد.

دولت آمریکا قبلا وقوع این حادثه را تصدیق کرده بود اما هیچگاه به طور علنی اعلام نکرد که این بمب تا چه حدی به مرحله انفجار نزدیک شده بود.

این حادثه در اوج جنگ سرد میان آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سابق و درست یک سال قبل از آن رخ داد که بحران موشکی کوبا، آمریکا را در نگرانی‌های هسته ای فرو ببرد.

پارکر جونز، از پژوهشگران وابسته به دولت آمریکا، که مسئول ایمنی فنی تجهیزات هسته‌ای این کشور بود، این اطلاعات محرمانه را هشت سال پس از وقوع حادثه ثبت کرد.

آقای جونز با کنایه به فیلم مشهور "دکتر استرنجلاو، یا چگونه آموختم که نگران نباشم و عاشق بمب باشم" ساخته استنلی کوبریک، عنوان گزارش خود را گذاشته بود: "بازدید از گولدزبرو، یا چگونه آموختم نگران بمب هیدروژنی باشم".

بمب هیدروژنی گونه‌ای سلاح هسته‌ای است که در آن انرژی آزادشده از همجوشی هسته‌ای (ترکیب ایزوتوپ‌های هیدروژنی و تشکیل هلیوم) برای تخریب استفاده می‌شود. آغاز این فرآیند به چنان انرژی بالایی نیاز دارد که از یک بمب شکافت هسته‌ای (بمبی مانند آنچه در هیروشیما انداختند) به عنوان چاشنی استفاده می‌شود.

قدرت تخریبی قوی‌ترین بمب هیدروژنی که آزمایش شده ۲۵۰۰ برابر بمب منفجرشده در هیروشیما بوده است.