می دانم می دانم که کسی آمده است (ابراهیم نبوی)

می دانم می دانم، که کسی می آیدکسی که غیر از مسافرت رفتن کارهای دیگری هم بلد استو زندگی اش سرزده اتفاق نمی افتدو در حال دویدن در مورد مردم تصمیم نمی گیرد

می دانم می دانم، که کسی می آیدکه بلد است نام قطعنامه گلستان را از روی کتاب تاریخ بخواندو پس از 23 بار تکرار کردن حفظ کندو در هر مصاحبه ای آبروی ما را نبرد

می دانم می دانم، که کسی می آیدکه همه لباس ها به تنش گشاد نیستو هر جا که برود به رنگ لباس آنجا در نمی آیدو جلوی بیست هزار نفر پایش را نمی خاراندو دستش را توی دماغش نمی کندو ته کفشش سوراخ نیست.

می دانم می دانم، که کسی می آیدو وقتی بیاید عمه و خاله و داداش و آبجی و باجناقش رابا مینی بوس نمی آوردو بر سر ما هوار نمی شودو ما را با لگد از اتاق خودمان بیرون نمی کندتا خودش روی صندلی کوچک فقیرانه ما بنشیند

می دانم می دانم، که کسی می آیدکه فرق پروژکتور و نور خدا را می فهمدو وقتی پروژکتورها روشن شدند، احساس نمی کند که در هاله نور استو اگر هم احساس کند در هاله نور است، این را جلوی دوربین نمی گویدو اگر این را جلوی دوربین بگویدیک هفته بعد نمی گوید: من هرگز چنین چیزی نگفتم

می دانم می دانم، که کسی می آیدکه به جای همه ما، برای همه آنهانامه های سرگشاده می نویسدو آنقدر پرروست که اگر جوابش را ندادندبازهم نامه می نویسدو باز هم نامه می نویسدو همیشه نامه می نویسد

می دانم می دانم، که کسی آمده استتا پول نفت را قسمت کندو برای هر کسی که برایش نامه بنویسد سهمی بدهدو پپسی را قسمت کند و به جایش شربت آبلیمو بدهدو چای را قسمت کند و به هر کس به اندازه سهم اش خرما بدهدو چماق ها را قسمت کند و به هر کس خوشگل تر باشدو موهایش را شانه زده باشدیک چماق اضافی بزند...

می دانم می دانم، که کسی آمده استتا به هر کس یک چاه نفت بدهدو از هرکس یک پمپ بنزین بگیرداو آمده است تا در یک سال با صد نفر رئیس جمهور ملاقات کندو به جای همه ماها خودش را نشان بدهداو آمده است تا میکروفون ها را قسمت کندو سهم ما را هم برای خودش بردارداو به جای همه ما ها حرف می زندو ما به جای همه آنها خجالت می کشیم.