مواد مخدر هر ۲ ساعت جان یک معتاد را می گیرد

طی 5 سال گذشته در هر دو ساعت یک نفر جان خود را بر اثر استعمال مواد مخدر در کشور از دست داده است.

این در حالی است که با اجرای طرحهای مختلف از سوی مراکز دولتی و پلیس از جمله جمع آوری معتادان خیابانی، کاهش 5/5 درصدی فوت شدگان ناشی از مواد مخدر در سال 85 نسبت به سال قبل را شاهد هستیم.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پلیس، یکی از خسارتهای عمده سوءاستعمال مواد مخدر حذف تدریجی نیروهای فعال از عرصه های اجتماعی است. این روند با از خودبیگانگی شروع و در مراحل بعدی با طرد از خانواده و نزدیکان، از دست دادن شغل و موقعیت اقتصادی، روی آوری به سایر جرایم مانند سرقت، قاچاق مواد مخدر و... زندان و سرانجام با مرگ زودرس و وداع آرام و بی صدا با زندگی همراه خواهد بود.

در واقع می توان گفت شروع اعتیاد به مواد مخدر انتخاب آگاهانه حرکت در بزرگراهی منتهی به مرگ است که فرد معتاد با سرعت بیشتری مسیر زندگی را طی کرده و خیلی زودتر از حد معمول به مقصد نابودی کامل و خودخواسته می رسد.

بررسی روند مرگ و میرهای ناشی از سوءمصرف مواد مخدر در سالهای اخیر حاکی از افزایش این پدیده در کشور می باشد. البته گزارشهای موجود مستند به آمارهای ارایه شده از سوی مراکز پزشکی قانونی کشور بوده که آنها نیز براساس موارد فوتی ارجاع شده به این مراکز افزایش این پدیده را اعلام کرده اند و شاید موارد متعدد دیگری هم وجود داشته که تشخیص اولیه مرگ بر اثر بیماریهای مزمن و شاخصی مانند قلبی، ریوی، کبدی و... بوده، اما علت اصلی بروز بیماری و فوت در ارتباط با مصرف طولانی مدت مواد مخدر می باشد.

در هر صورت رشد روزافزون این پدیده از جمله عوارض منفی شیوع مواد مخدر در سطح جامعه بوده و زنگ خطری است برای سازمانهای متولی امور حمایتی، پیشگیری و درمان معتادان و شاخصی منفی برای ارزیابی عملکرد این سازمان به شمار می رود که باید برای مهار آن اقدامهای جدی تری انجام شود.

براساس آمارهای موجود طی سالهای 80 تا 85  مجموعاً 23 هزار و 32 نفر بر اثر سوءمصرف مواد مخدر جان باخته اند که 97 درصد آنها را مردان و 3 درصد آنان را زنان تشکیل می دهند.

اگرچه آمارها حاکی از سیر صعودی مرگ و میرهای ناشی از اعتیاد در شش سال اخیر می باشد و به طور مثال تعداد فوت شدگان در سال 85 نسبت به سال 80 از رشد 91 درصدی برخوردار بوده و طی این سالها تقریباً هر دو ساعت یک نفر جان خود را بر اثر استعمال مواد مخدر از دست داده است.

اما بررسیها نشان می دهد که این روند در سال 85 متوقف شده است، به طوری که میزان فوت شدگان در این سال نسبت به سال قبل (84) کاهش 5/5 درصدی را (256 نفر) را نشان داده که این امر بیانگر توقف سیر صعودی مرگ و میرها در چند سال اخیر است.

همچنین برنامه های جمع آوری معتادان پرخطر از سطح شهرها که با پیگیری و تلاش پلیس مبارزه با مواد مخدر ناجا و بکارگیری امکانات سایر سازمانهای درگیر انجام شده، کارساز بوده و سایر برنامه های اجرا شده توسط سازمانهای غیردولتی و نهادهای عمومی در تحت پوشش قراردادن معتادان و راه اندازی گرمخانه ها نیز در این زمینه مؤثر بوده است.

به نظر می رسد با استمرار اجرای طرحهای جمع آوری معتادان پر خطر که در معرض مرگ حتمی قرار دارند و انجام اقدامهای درمانی و حمایتی بیشتر در آینده می توان تا حدود زیادی از تلفات انسانی و مرگهای زودرس و بی صدای معتادان جلوگیری کرد.