زندگی پس از تسونامی

آنها ناچار به پختن و مراقبت کردن از یکدیگر بودند، فوتبال بازی می کردند و شب ها آهنگ ها ی غمگین می خواندند فاجعه تسونامی 26 دسامبر تمام دهکده های ماهیگری منطقه ایالات اندونزی را از بین برد.

نصرالله 18 ساله یکی از 5 پسری است که بین 15 تا 20 سال سن دارند. او در کلبه ای بسیار کوچک به صورت اشتراکی با دوستان جدید خود زندگی می کنند و می گوید ما حالا یک خانواده هستیم.

این پسر ها ازجمله 67,500 نفر بازمانده فاجعه تسونامی هستند که بیش از 10 ماه است، بعد از زلزله 9.15 ریشتری، در اردوگاه ها زندگی می کنند در واقع تسونامی باعث شد که بیش از 170,000 نفر از هم شهری های آنها بمیرند یا سوماترای شمالی را ترک کنند.

همچنین حدود 75,000 نفر در پادگانها و شهرک های نظامی دولت اندونزی زندگی می کنند و نزدیک به 300,000 نفر نیز با دوستان و خویشاوندان خود زندگی می کنند. آنها برای کمنر کردن فشار و ناراحتی، گاهی اوقات از شهرک ها خارج می شوند تا در مکانهای دیگر با دوستان و فامیل های خود دیداری داشته باشند.

جان اگلند (Jan Egeland) مسئول هماهنگی نجات در بحرانها در سازمان ملل می گوید : "روند پناه دادن به بازماندگان خیلی کند پیش می رود."

او طی بازدید ماه گذشته خود از منطقه گفت : "سازمانهای کمک رسانی مدعی هستند که پول خیلی زیاد ی خرج شده، بیشتر از 12 بیلیون دلار از سراسر دنیا به صورت عمومی و خصوصی اهدا شده است. این رقم بیشترین کمکهای مردمی از سراسر جهان در تاریخ کمکهای بین المللی در حواث طبیعی بوده است."

او اضافه می کند : "با این وجود ما باید در اسکان مردم در داخل اردوگاههای موقت و پس از آن در خانه های ثابت خیلی سریعتر از این پیش برویم."

در حالی که ساختن خانه ها ی ثابت سالها زمان خواهد برد ، مسئولین سازمان ملل تعداد 15,000 تا 20,000 خانه های پیش ساخته که حداقل برای 4 سال مقاومت داشته باشند را سفارش داده اند.