جان باختن «بابک متین آزاد» از معترضان خیزش ملی و فرزند یکی از افسران نیروی هوایی
رأی دهید
بابک متین آزاد ۴۹ ساله شاغل در منطقه لالهزار تهران شامگاه جمعه ۱۹ دیماه برای پیوستن به صف معترضان خیزش ملی دی۱۴۰۴ از خانه خود در خیابان نیلوفر خارج شد و هرگز بازنگشت.
یکی از نزدیکان بابک متین آزاد در گفتوگو با «کیهان لندن» گفته بابک ساکن محله نیلوفر نزدیک خیابان سهروردی بود و روز جمعه ۱۹ دیماه برای حضور در اعتراضات رفت و دیگر برنگشت. خانواده بابک پس از پنج روز بیخبری و جستوجو، روز سهشنبه ۲۳ دیماه، پیکر بیجان او را در شرایطی که با شلیک مستقیم گلوله به سرش جان داده بود تحویل گرفتند.
به گفته این منبع آگاه، طی پنج روز بیخبری خانواده بابک برای یافتن نشانی از او به تمام بیمارستانهای اطراف، بهشتزهرا و دیگر نهادهای امدادی سر زده بودند اما هیچ نشانی از او بدست نیاوردند تا اینکه فردی با یکی از اعضای خانواده بابک متین آزاد تماس گرفت که برای تشخیص هویت به سردخانه یک بیمارستان مراجعه کنند.
این فرد نزدیک به خانواده بابک متین آزاد اضافه میکند: «با توجه به اینکه گلوله به سر بابک اصابت کرده بوده تشخیص هویت برای خانواده او سخت بود و آنها از روی لباسی که بابک در شب آخر بر تن کرده بوده و از خانه بیرون رفته بود او را تشخیص دادند.»
او افزوده «خانواده بابک متین آزاد مطلع شده بودند که مأموران پیکر فرزند آنها را از روی اثر انگشت و شماره ملی شناسایی کرده و به آنها خبر داده بودند.»
بابک متین آزاد شهروند پادشاهیخواه بود که قرار بود در روزهای آینده تولد ۵۰ سالگی خود را در کنار همسر و دو پسر ۴ و ۹ ساله خود جشن بگیرد.
پدر بابک از افسران عالی رتبه نیروی هوایی در دهه ۵۰ خورشیدی بود. یکی از دوستان همکلاسی بابک متین آزاد که در دبیرستان با او همکلاس بوده به «کیهان لندن» میگوید که پدر بابک افسر نیروی هوایی بود و تا سال ۱۳۸۰ در پایگاه نیروی هوایی نوژه همدان با بابک بزرگ شدیم و دبیرستان را در همدان به پایان رساندیم.
او افزوده «بابک، ورزشکار بود و فوتبال را به صورت حرفهای دنبال میکرد.»
جمهوری اسلامی به شکل وحشیانهای اعتراضات خیزش ملی دی۴۰۴ را سرکوب کرد. اوج این سرکوب که بسیاری آن را همچون «نسلکشی» ارزیابی میکنند در روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه در شهرهای مختلف کشور اما با الگویی تقریبا مشابه از سوی نیروهای امنیتی، نظامی و لباسشخصی حکومت صورت گرفت.
این سرکوب همزمان با حضور چند میلیون معترض در شهرهای مختلف ایران انجام شد که در پاسخ به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی با شعارهایی چون «جاویدشاه» و «این آخرین نبرده پهلوی بر میگرده» به خیابانها آمده بودند.
بخشی از نیروی سرکوب نیز نیروهای خارجی و نیابتی جمهوری اسلامی در عراق و سوریه بودند که به منظور سرکوب به ایران آورده شده بودند.
جمهوری اسلامی با قطع سراسری اینترنت و محدودسازی دیگر مسیرهای ارتباطی شهروندان ایران با خارج از کشور، مانع از اطلاعرسانی کامل و دقیق درباره ابعاد فاجعهبار سرکوب شده است. با اینهمه گزارشهای مختلف شمار جانباختگان اعتراضات را دستکم رقمی بین ۱۲ هزار تا ۲۰ هزار نفر عنوان میکنند. همچنین صدها هزار نفر نیز زخمی و بازداشت شدهاند.
