انتشار اولین ویدیو از عبور ذلیلانه مادورو از کریدورهای اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا

ایرانیان انگلستان: انتشار ویدیوی تحقیرآمیز نیکلاس مادورو در حالی که با دست‌بند و تحت تدابیر شدید امنیتی در کریدورهای اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا (DEA) قدم می‌زند، پایان‌بندی نمادین و خردکننده‌ای برای کسی بود که سال‌ها با شعارهای پرطمطراق، خود را سرباز شکست‌ناپذیر مبارزه با امپریالیسم می‌نامید. 

این تصویر که توسط کاخ سفید با برچسب صریح «Perp Walk» (نمایش متهم) منتشر شد، دقیقاً برای درهم‌شکستن آخرین بقایای هیبت پوشالی حاکمی طراحی شده بود که گمان می‌کرد مرزهای ملی و ائتلاف‌های سیاسی می‌توانند او را از پاسخگویی در برابر اتهامات سنگین بین‌المللی مصون بدارند. 


دیدن او در منهتن نیویورک، در قلب کشوری که آن را شیطان بزرگ می‌خواند، در حالی که توسط مأموران احاطه شده است، پیامی فراتر از یک بازداشت ساده داشت؛ این یک نمایش قدرت عریان بود تا نشان دهد دوران مصونیت برای دیکتاتورهایی که با قاچاق مواد مخدر و تروریسم دولتی بقای خود را تضمین می‌کنند، به پایان رسیده است.

نکته تکان‌دهنده و در عین حال مضحک در این ویدیو، تلاش بیهوده و رقت‌بار مادورو برای حفظ ظاهر و خونسردی در اوج ذلت بود. 

او در حالی که به سمت بازداشتگاه هدایت می‌شد، با جملاتی چون «شب بخیر» و «سال نو مبارک»، سعی داشت تصویری عادی از وضعیت خود ارائه دهد، اما لرزش پنهان در رفتار و محیطی که در آن قرار گرفته بود، از حقیقتی دیگر حکایت داشت. 
این تلاش برای خوش‌وبش کردن با کسانی که او را به عنوان یک مجرم تحت تعقیب بازداشت کرده بودند، بیش از آنکه نشان‌دهنده آرامش باشد، عمق استیصال و فروپاشی روانی مردی را نشان می‌داد که اکنون فهمیده بود نه تانک‌ها و نه وفادارانش در کاراکاس، هیچ‌کدام توان نجات او را ندارند. 

او سزاوار این بود که در مقابل همان دوربین‌هایی که روزی برای سخنرانی‌های بی‌پایانش استفاده می‌کرد، این بار به عنوان یک متهم دست‌بند به دست ظاهر شود تا تمام دنیا شاهد سقوط آزاد او باشند.

این «پیاده‌روی متهم» در خاک آمریکا، در واقع تیر خلاصی به تمام وعده‌ها و دلخوشی‌هایی بود که مادورو به حمایت‌های متحدان استراتژیک خود، به ویژه جمهوری اسلامی ایران، بسته بود. 

او که همین چند روز پیش از سیستم‌های پدافندی سپاه و همبستگی برادرانه تهران سخن می‌گفت، حالا در موقعیتی قرار گرفته بود که هیچ‌کدام از آن تجهیزات و توافق‌نامه‌های نظامی نتوانستند مانع از نفوذ و عملیات نیروهای آمریکایی شوند. 

این لحظه، حقیقت عریان تنهایی یک دیکتاتور را به نمایش گذاشت؛ لحظه‌ای که ثابت کرد در محاسبات پیچیده قدرت جهانی، حمایت‌های دورادور و ارسال سوخت و اسلحه نمی‌تواند جایگزین مشروعیت از دست رفته مردمی شود. 

مادورو در حالی در مقر DEA قدم می‌زد که تمام ادعاهایش درباره امنیت تضمین‌شده توسط شرق و متحدانش، به دود تبدیل شده و در آسمان نیویورک محو شده بود.

استفاده دولت ترامپ از عبارت کوتاه و گزنده «Perp Walk» برای توصیف این ویدیو، نشان‌دهنده تعمد در تحقیر حاکمی است که سال‌ها با غرور و نخوت بر سرنوشت یک ملت مظلوم موج‌سواری کرد. 

این اقدام نه تنها یک پیروزی حقوقی برای سیستم قضایی آمریکا در پرونده‌های قاچاق مواد مخدر محسوب می‌شود، بلکه یک زخم کاری بر پیکر تمام جریان‌هایی است که مادورو را به عنوان نماد مقاومت می‌ستودند. 

بازداشت او توسط نیروهای آمریکایی و انتقالش به منهتن، پایان دراماتیک داستانی بود که با فساد و سرکوب آغاز شد و با دست‌بند و اسکورت مأموران در پایتخت مالی جهان به پایان رسید. 

او اکنون تنها یک زندانی است که باید در برابر عدالت زانو بزند و بهای سنگین سال‌ها جنایت و تباهی را در انزوای کامل سلول‌های نیویورک بپردازد.