مدالآوران المپیک از جمهوری اسلامی خواستند حکم اعدام محمدجواد وفایی را متوقف کند
رأی دهید
از جمله امضاکنندگان این نامه میتوان به مارتینا ناوراتیلووا، تنیسور شناختهشده، شارون دیویس، قهرمان شنا، تریسی ادواردز که نخستین گروه تمامزن در مسابقه قایقرانی دور دنیا را رهبری کرد، کریگ فاستر، کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال استرالیا و بهرام موحد، فوتبالیستی که در ترکیب تیم ایران برای جام جهانی ۱۹۷۸ حضور داشت، اشاره کرد.
امضاکنندگان این نامه شدیداللحن، ضمن محکومیت تأیید حکم اعدام این ورزشکار، نوشتند: «ورزش قرار است الهامبخش امید، وحدت و شجاعت باشد. اعدام یک قهرمان به دلیل دیدگاههای سیاسیاش، حمله مستقیمی به این ارزشهاست و تهدید هر ورزشکاری است که جرئت سخن گفتن دارد.»
آنها از سازمان ملل متحد، فدراسیونهای ورزشی بینالمللی و دولتها خواستهاند «فوراً برای نجات جان محمدجواد اقدام کنند. جهان نباید در حالی که ایران قهرمانانش را ساکت میکند، بیتفاوت بماند.»
در این نامه آمده است که پرونده وفایی ثانی، یک مورد استثنایی نیست و به سابقه ایران در اعدام ورزشکاران به دلیل باورهایشان اشاره شده، از جمله حبیب خبیری، کاپیتان تیم ملی فوتبال، و فروزان عبدی، کاپیتان تیم ملی والیبال زنان. در سال ۲۰۲۰، نوید افکاری، قهرمان کشتی ۲۷ ساله ایرانی، نیز اعدام شد.
وفایی ثانی در اسفندماه سال ۱۳۹۸ بازداشت شد. اتهامات علیه او شامل «افساد فیالارض از طریق آتشزدن و تخریب اموال عمومی» بود. حکم او دو بار نقض شد اما در ۴ اکتبر برای بار سوم تأیید شد.
این جوان ورزشکار به حمایت از سازمان مجاهدین خلق ایران متهم شده بر اساس اعلام سازمانهای حقوق بشری، ۵ سال است که در زندان و انفرادی، مورد شکنجه قرار گرفته است.
محاکمه او توسط فعالان حقوق بشر و سازمانهایی از جمله عفو بینالملل به عنوان «به شدت ناعادلانه» محکوم شده است.
در تیرماه ۱۴۰۲ نیز دهها فعال حقوق بشری و نمایندگان سازمانهای غیردولتی با ارسال نامهای به فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، خواستار کمک برای توقف حکم اعدام محمدجواد وفایی ثانی، زندانی ورزشکار در مشهد، شدند.
بر اساس اعلام سازمان عفو بینالملل، «بحران اعدام در ایران به ابعاد وحشتناکی رسیده است». در سال ۲۰۲۳، مقامات قضایی ایران، دستکم ۸۵۳ نفر را اعدام کردند که نسبت به سال قبل از آن، افزایشی ۴۸ درصدی داشته است.
در سال ۲۰۲۵ نیز تاکنون بیش از ۸۰۰ نفر در ایران اعدام شدهاند. کارشناسان میگویند مقامات ایرانی از مجازات اعدام برای سرکوب مخالفان، ایجاد ترس در میان مردم و کنترل اقتدار خود استفاده کردهاند.
