«جنگ دوم نزدیک است»؛ هشداری از درون بیت خامنه‌ای و خطر بی‌تفاوتی اجتماعی

ایران اینترنشنال: جامعه ایران، گرفتار در بحران‌های معیشتی، خاموشی‌های مکرر و کمبود آب، ممکن است دیگر همان ترس گذشته را از جنگ نداشته باشد. این بی‌حسی عمومی خطری تازه است.

وقتی جامعه‌ای از فشار بی‌امان خسته شود، ممکن است نسبت به تبعات جنگ بی‌تفاوت گردد. چنین بی‌تفاوتی نه‌تنها حکومت را در مسیر جنگ جسورتر می‌کند، بلکه امکان مقاومت مدنی در برابر تصمیمات خطرناک را کاهش می‌دهد.
هشداری از درون بیت
زمزمه‌های آغاز جنگی تازه میان جمهوری اسلامی و اسرائیل، بار دیگر منطقه را در التهاب فرو برده است. این‌بار اما منشأ هشدار نه رسانه‌های اسرائیلی و نه تحلیل‌گران غربی، بلکه فردی از نزدیک‌ترین حلقه‌های مشورتی علی خامنه‌ای است. یحیی رحیم صفوی، فرمانده پیشین سپاه و مشاور عالی رهبر جمهوری اسلامی، در اظهاراتی کم‌سابقه هشدار داده «احتمال دارد میان جمهوری اسلامی و اسرائیل جنگ دیگری رخ دهد، اما پس از آن ممکن است دیگر جنگی نباشد.»

این بیان دوپهلو ـ که در آن تهدید و پیش‌بینی در هم تنیده شده ـ بیش از آن‌که یک تحلیل نظامی باشد، به یک پیام سیاسی شباهت دارد. در جمهوری اسلامی، چنین سخنانی معمولاً تصادفی نیست و نشانه‌ای است از آغاز فرآیند آماده‌سازی جامعه، نیروهای نظامی، دستگاه دیپلماسی و رسانه‌ها برای مواجهه با یک سناریوی بحران است.
چرا جمهوری اسلامی از جنگ استقبال می‌کند؟
رفتار جمهوری اسلامی در طول تاریخ نشان می‌دهد که بحران برای این نظام نه تهدید، بلکه فرصت است. در دهه ۱۳۶۰، جنگ ایران و عراق بهانه‌ای برای تثبیت حکومت تازه‌ تأسیس شد؛ فضایی که به سرکوب مخالفان سیاسی و اجتماعی، تحکیم ولایت فقیه و شکل‌گیری اقتصاد نظامی کمک کرد. در دهه‌های بعد، هر بار که بحران داخلی اوج گرفت، تنش خارجی بالا رفت. از برنامه هسته‌ای و تحریم‌ها تا حضور نظامی در سوریه و لبنان، برای جمهوری اسلامی، بحران خارجی حکم «اکسیژن» دارد؛ چیزی که ناکارآمدی ساختاری را موقتاً می‌پوشاند و امکان بازتولید مشروعیت را فراهم می‌کند.
پیامدهای جنگ دوم برای مردم ایران
اگر جنگی دوباره میان جمهوری اسلامی و اسرائیل رخ دهد، بازندگان اصلی مردم ایران خواهند بود. برخلاف تبلیغات رسمی درباره «نبرد متقارن»، ارتش اسرائیل دارای فناوری و توان نظامی پیشرفته است. این بار پیامدهای احتمالی چنین جنگی برای مردم ایران بسیار سنگین‌تر از جنگ ۱۲ روزه خواهد بود. در جنگی تمام عیار که اسراییل با هدف « تمام کردن کار رژیم» وارد شود قطعا حملات بزرگ‌تر و آسیب‌ها جدی‌تر خواهد بود. شاید گروه زیادی از مردم از ضربه خوردن جمهوری اسلامی و احتمال فروپاشی آن ابراز رضایت داشته باشند ولی در نهایت این شهروندان بی‌دفاع هستند که هزینه این فروپاشی را پرداخت می‌کنند و از بین رفتن جمهوری اسلامی با جنگ دوم برای مردم رایگان تمام نمی‌شود. ایران نه تنها فاقد پناهگاه‌های ایمن، برنامه دفاع شهری یا مدیریت بحران ملی است بلکه فضای جنگی به حکومت اجازه خواهد داد کوچک‌ترین اعتراض را به‌عنوان «خیانت» سرکوب کند. جمهوری اسلامی تا آخرین لحظه انتقام خود را از مردم خواهد گرفت و بعد به زباله‌دان تاریخ خواهد پیوست.