یک بانوی مسن: قدیم پنج قرون گوشت می‌خریدیم، ۱۰ نفر سر سفره می‌نشستیم، خوش بودیم

۱) هم واژه‌ی "خوش" با حرف "خ" شروع می‌شود، و هم واژه‌ی "خر" !، به بیان دیگر؛ "خر‌بودن و خوش‌بودن". / - مرحوم پدربزرگ من (پدر پدرم)، در اصل ۹ بچه داشت، که دو تای آخری، هرکدام چند هفته پس از به‌دنیا آمدن، فوت می‌گردند، و بدین ترتیب، پدرم که فرزند هفتم بوده، می‌شود آخرین فرزند این خاندان. - خانواده‌های پر‌جمعیت، دارای ویژگی‌های مثبت و منفی‌ خود هستند، - هم مثل یک ارتش می‌باشند، که در مواقع لازم، به یکدیگر کمک می‌کنند و سیستم امدادی را به انجام می‌رسانند، و هم در هر حال، فرزند آخر، دچار حالات دوقطبی شخصیتی‌ و خودخواهی محض می‌گردد. - بنده از زمانی‌ که به‌یاد دارم، در دوران کودکی و نوجوانی و آغاز جوانی‌ که در ایران زندگی‌ می‌کردم، بر سر سفره یا میز غذا که بودیم (من + پدرم + مادرم و برادرم که از من ۸ سال کوچک‌تر هست)، پدرم همیشه با صدای بلند به من هجوم می‌آورد و می‌گفت؛ "این کاسه‌ی خورشت برای همه هست!!! بفهم!!!". / - بعدها فهمیدم که پدرم زمانی‌که کوچک بوده، یک شب، از کاسه‌ی خورشت که هنوز در آشپزخانه بوده، تمام گوشت‌ها را جدا کرده، می‌خورد، و سپس می‌رود می‌خوابد. - فردای‌اش، ~ (ادامه ....

۲) فردای‌اش، تمام خواهران و برادران به او تشر می‌زنند که "این ظرف خورشت برای همه‌ی ما بود، و نه تک‌نفری برای تو!، که گوشت‌های‌اش را تک‌نفری خوردی!". - و سپس این می‌شود یک عقده برای پدرم، و پس از به دنیا آمدن من، این عقده را با داد‌زدن بر سر من خالی‌ می‌کرده، و این در حالی‌ بود، که بنده اصلا قاشق به ظرف خورشت نمی‌زدم، بلکه هرچه که مادرم بر روی برنج برای من می‌گذاشت را می‌خوردم، و به هیچ وجه در زندگی‌ شکمو نبودم. اما پدرم همیشه عقده‌اش را سر من خالی‌ می‌کرد (بدون هیچ دلیل منطقی‌). / - همچنین در چنین خانواده‌های پر‌جمعیتی‌ که دارای حالات "خر‌بودن و خوش‌بودن" هستند، فرزند آخر، از نهایت توجه از سمت والدین و سایر برادرها و خواهرهای خود هست، و برای همین هم لوس و خود‌خواه می‌شود، و هم دارای حالات دوقطبی شخصیتی‌. - زمانی‌که پدرم دیپلم می‌گیرد و تصدیق رانندگی‌ هم می‌گیرد، برادر بزرگ ایشان (۱۲ سال بزرگ‌تر از او)، ماشین نو می‌خرد، و ماشین قبلی‌ خود (فورد) را به پدرم هدیه می‌دهد!. - ایشان همیشه در زندگی‌، از حمایت مادی و مینوی برادرها و خواهرهای خود بوده، اما من را همیشه سرکوب کرده.

یا فاطمه زهرا - کپنهاگ ، دانمارک . اخه افغانی حرف زدن بلد نیستی حرف نزدن که بلدی پس ببند. تو از کجا خبر داری که پنج قرون چه ارزشی داشت .

سال ۵۰ در میدان فوزیه نان لواش دو ریال و نان سنگک ۵ ریال و سبزی خوردن یک کیلو ۳ ریال و گوشت گوسفند یک کیلو ۴۰ ریال بود . ضمنا آبجو شمس و مجیدیه ۲۰ ریال بود .

بله، مه هم چهارراه مولوی رو میگم. آدامس هم منظورم شیک بادکنکی استش. اگر پنج تاش رو با هم میجویدی، خیلی مقبول و کلان باد میشد.

بله، مه هم چهارراه مولوی رو میگم. آدامس هم منظورم شیک بادکنکی استش. اگر پنج تاش رو با هم میجویدی، خیلی مقبول و کلان باد میشد.

سال ۵۰ در میدان فوزیه نان لواش دو ریال و نان سنگک ۵ ریال و سبزی خوردن یک کیلو ۳ ریال و گوشت گوسفند یک کیلو ۴۰ ریال بود . ضمنا آبجو شمس و مجیدیه ۲۰ ریال بود .

یا فاطمه زهرا - کپنهاگ ، دانمارک . اخه افغانی حرف زدن بلد نیستی حرف نزدن که بلدی پس ببند. تو از کجا خبر داری که پنج قرون چه ارزشی داشت .

۲) فردای‌اش، تمام خواهران و برادران به او تشر می‌زنند که "این ظرف خورشت برای همه‌ی ما بود، و نه تک‌نفری برای تو!، که گوشت‌های‌اش را تک‌نفری خوردی!". - و سپس این می‌شود یک عقده برای پدرم، و پس از به دنیا آمدن من، این عقده را با داد‌زدن بر سر من خالی‌ می‌کرده، و این در حالی‌ بود، که بنده اصلا قاشق به ظرف خورشت نمی‌زدم، بلکه هرچه که مادرم بر روی برنج برای من می‌گذاشت را می‌خوردم، و به هیچ وجه در زندگی‌ شکمو نبودم. اما پدرم همیشه عقده‌اش را سر من خالی‌ می‌کرد (بدون هیچ دلیل منطقی‌). / - همچنین در چنین خانواده‌های پر‌جمعیتی‌ که دارای حالات "خر‌بودن و خوش‌بودن" هستند، فرزند آخر، از نهایت توجه از سمت والدین و سایر برادرها و خواهرهای خود هست، و برای همین هم لوس و خود‌خواه می‌شود، و هم دارای حالات دوقطبی شخصیتی‌. - زمانی‌که پدرم دیپلم می‌گیرد و تصدیق رانندگی‌ هم می‌گیرد، برادر بزرگ ایشان (۱۲ سال بزرگ‌تر از او)، ماشین نو می‌خرد، و ماشین قبلی‌ خود (فورد) را به پدرم هدیه می‌دهد!. - ایشان همیشه در زندگی‌، از حمایت مادی و مینوی برادرها و خواهرهای خود بوده، اما من را همیشه سرکوب کرده.

۱) هم واژه‌ی "خوش" با حرف "خ" شروع می‌شود، و هم واژه‌ی "خر" !، به بیان دیگر؛ "خر‌بودن و خوش‌بودن". / - مرحوم پدربزرگ من (پدر پدرم)، در اصل ۹ بچه داشت، که دو تای آخری، هرکدام چند هفته پس از به‌دنیا آمدن، فوت می‌گردند، و بدین ترتیب، پدرم که فرزند هفتم بوده، می‌شود آخرین فرزند این خاندان. - خانواده‌های پر‌جمعیت، دارای ویژگی‌های مثبت و منفی‌ خود هستند، - هم مثل یک ارتش می‌باشند، که در مواقع لازم، به یکدیگر کمک می‌کنند و سیستم امدادی را به انجام می‌رسانند، و هم در هر حال، فرزند آخر، دچار حالات دوقطبی شخصیتی‌ و خودخواهی محض می‌گردد. - بنده از زمانی‌ که به‌یاد دارم، در دوران کودکی و نوجوانی و آغاز جوانی‌ که در ایران زندگی‌ می‌کردم، بر سر سفره یا میز غذا که بودیم (من + پدرم + مادرم و برادرم که از من ۸ سال کوچک‌تر هست)، پدرم همیشه با صدای بلند به من هجوم می‌آورد و می‌گفت؛ "این کاسه‌ی خورشت برای همه هست!!! بفهم!!!". / - بعدها فهمیدم که پدرم زمانی‌که کوچک بوده، یک شب، از کاسه‌ی خورشت که هنوز در آشپزخانه بوده، تمام گوشت‌ها را جدا کرده، می‌خورد، و سپس می‌رود می‌خوابد. - فردای‌اش، ~ (ادامه ....

۱) هم واژه‌ی "خوش" با حرف "خ" شروع می‌شود، و هم واژه‌ی "خر" !، به بیان دیگر؛ "خر‌بودن و خوش‌بودن". / - مرحوم پدربزرگ من (پدر پدرم)، در اصل ۹ بچه داشت، که دو تای آخری، هرکدام چند هفته پس از به‌دنیا آمدن، فوت می‌گردند، و بدین ترتیب، پدرم که فرزند هفتم بوده، می‌شود آخرین فرزند این خاندان. - خانواده‌های پر‌جمعیت، دارای ویژگی‌های مثبت و منفی‌ خود هستند، - هم مثل یک ارتش می‌باشند، که در مواقع لازم، به یکدیگر کمک می‌کنند و سیستم امدادی را به انجام می‌رسانند، و هم در هر حال، فرزند آخر، دچار حالات دوقطبی شخصیتی‌ و خودخواهی محض می‌گردد. - بنده از زمانی‌ که به‌یاد دارم، در دوران کودکی و نوجوانی و آغاز جوانی‌ که در ایران زندگی‌ می‌کردم، بر سر سفره یا میز غذا که بودیم (من + پدرم + مادرم و برادرم که از من ۸ سال کوچک‌تر هست)، پدرم همیشه با صدای بلند به من هجوم می‌آورد و می‌گفت؛ "این کاسه‌ی خورشت برای همه هست!!! بفهم!!!". / - بعدها فهمیدم که پدرم زمانی‌که کوچک بوده، یک شب، از کاسه‌ی خورشت که هنوز در آشپزخانه بوده، تمام گوشت‌ها را جدا کرده، می‌خورد، و سپس می‌رود می‌خوابد. - فردای‌اش، ~ (ادامه ....

۲) فردای‌اش، تمام خواهران و برادران به او تشر می‌زنند که "این ظرف خورشت برای همه‌ی ما بود، و نه تک‌نفری برای تو!، که گوشت‌های‌اش را تک‌نفری خوردی!". - و سپس این می‌شود یک عقده برای پدرم، و پس از به دنیا آمدن من، این عقده را با داد‌زدن بر سر من خالی‌ می‌کرده، و این در حالی‌ بود، که بنده اصلا قاشق به ظرف خورشت نمی‌زدم، بلکه هرچه که مادرم بر روی برنج برای من می‌گذاشت را می‌خوردم، و به هیچ وجه در زندگی‌ شکمو نبودم. اما پدرم همیشه عقده‌اش را سر من خالی‌ می‌کرد (بدون هیچ دلیل منطقی‌). / - همچنین در چنین خانواده‌های پر‌جمعیتی‌ که دارای حالات "خر‌بودن و خوش‌بودن" هستند، فرزند آخر، از نهایت توجه از سمت والدین و سایر برادرها و خواهرهای خود هست، و برای همین هم لوس و خود‌خواه می‌شود، و هم دارای حالات دوقطبی شخصیتی‌. - زمانی‌که پدرم دیپلم می‌گیرد و تصدیق رانندگی‌ هم می‌گیرد، برادر بزرگ ایشان (۱۲ سال بزرگ‌تر از او)، ماشین نو می‌خرد، و ماشین قبلی‌ خود (فورد) را به پدرم هدیه می‌دهد!. - ایشان همیشه در زندگی‌، از حمایت مادی و مینوی برادرها و خواهرهای خود بوده، اما من را همیشه سرکوب کرده.

یا فاطمه زهرا - کپنهاگ ، دانمارک . اخه افغانی حرف زدن بلد نیستی حرف نزدن که بلدی پس ببند. تو از کجا خبر داری که پنج قرون چه ارزشی داشت .

سال ۵۰ در میدان فوزیه نان لواش دو ریال و نان سنگک ۵ ریال و سبزی خوردن یک کیلو ۳ ریال و گوشت گوسفند یک کیلو ۴۰ ریال بود . ضمنا آبجو شمس و مجیدیه ۲۰ ریال بود .

بله، مه هم چهارراه مولوی رو میگم. آدامس هم منظورم شیک بادکنکی استش. اگر پنج تاش رو با هم میجویدی، خیلی مقبول و کلان باد میشد.

یا فاطمه زهرا - کپنهاگ ، دانمارک . اخه افغانی حرف زدن بلد نیستی حرف نزدن که بلدی پس ببند. تو از کجا خبر داری که پنج قرون چه ارزشی داشت .

سال ۵۰ در میدان فوزیه نان لواش دو ریال و نان سنگک ۵ ریال و سبزی خوردن یک کیلو ۳ ریال و گوشت گوسفند یک کیلو ۴۰ ریال بود . ضمنا آبجو شمس و مجیدیه ۲۰ ریال بود .

بله، مه هم چهارراه مولوی رو میگم. آدامس هم منظورم شیک بادکنکی استش. اگر پنج تاش رو با هم میجویدی، خیلی مقبول و کلان باد میشد.

۲) فردای‌اش، تمام خواهران و برادران به او تشر می‌زنند که "این ظرف خورشت برای همه‌ی ما بود، و نه تک‌نفری برای تو!، که گوشت‌های‌اش را تک‌نفری خوردی!". - و سپس این می‌شود یک عقده برای پدرم، و پس از به دنیا آمدن من، این عقده را با داد‌زدن بر سر من خالی‌ می‌کرده، و این در حالی‌ بود، که بنده اصلا قاشق به ظرف خورشت نمی‌زدم، بلکه هرچه که مادرم بر روی برنج برای من می‌گذاشت را می‌خوردم، و به هیچ وجه در زندگی‌ شکمو نبودم. اما پدرم همیشه عقده‌اش را سر من خالی‌ می‌کرد (بدون هیچ دلیل منطقی‌). / - همچنین در چنین خانواده‌های پر‌جمعیتی‌ که دارای حالات "خر‌بودن و خوش‌بودن" هستند، فرزند آخر، از نهایت توجه از سمت والدین و سایر برادرها و خواهرهای خود هست، و برای همین هم لوس و خود‌خواه می‌شود، و هم دارای حالات دوقطبی شخصیتی‌. - زمانی‌که پدرم دیپلم می‌گیرد و تصدیق رانندگی‌ هم می‌گیرد، برادر بزرگ ایشان (۱۲ سال بزرگ‌تر از او)، ماشین نو می‌خرد، و ماشین قبلی‌ خود (فورد) را به پدرم هدیه می‌دهد!. - ایشان همیشه در زندگی‌، از حمایت مادی و مینوی برادرها و خواهرهای خود بوده، اما من را همیشه سرکوب کرده.

۱) هم واژه‌ی "خوش" با حرف "خ" شروع می‌شود، و هم واژه‌ی "خر" !، به بیان دیگر؛ "خر‌بودن و خوش‌بودن". / - مرحوم پدربزرگ من (پدر پدرم)، در اصل ۹ بچه داشت، که دو تای آخری، هرکدام چند هفته پس از به‌دنیا آمدن، فوت می‌گردند، و بدین ترتیب، پدرم که فرزند هفتم بوده، می‌شود آخرین فرزند این خاندان. - خانواده‌های پر‌جمعیت، دارای ویژگی‌های مثبت و منفی‌ خود هستند، - هم مثل یک ارتش می‌باشند، که در مواقع لازم، به یکدیگر کمک می‌کنند و سیستم امدادی را به انجام می‌رسانند، و هم در هر حال، فرزند آخر، دچار حالات دوقطبی شخصیتی‌ و خودخواهی محض می‌گردد. - بنده از زمانی‌ که به‌یاد دارم، در دوران کودکی و نوجوانی و آغاز جوانی‌ که در ایران زندگی‌ می‌کردم، بر سر سفره یا میز غذا که بودیم (من + پدرم + مادرم و برادرم که از من ۸ سال کوچک‌تر هست)، پدرم همیشه با صدای بلند به من هجوم می‌آورد و می‌گفت؛ "این کاسه‌ی خورشت برای همه هست!!! بفهم!!!". / - بعدها فهمیدم که پدرم زمانی‌که کوچک بوده، یک شب، از کاسه‌ی خورشت که هنوز در آشپزخانه بوده، تمام گوشت‌ها را جدا کرده، می‌خورد، و سپس می‌رود می‌خوابد. - فردای‌اش، ~ (ادامه ....

۱) هم واژه‌ی "خوش" با حرف "خ" شروع می‌شود، و هم واژه‌ی "خر" !، به بیان دیگر؛ "خر‌بودن و خوش‌بودن". / - مرحوم پدربزرگ من (پدر پدرم)، در اصل ۹ بچه داشت، که دو تای آخری، هرکدام چند هفته پس از به‌دنیا آمدن، فوت می‌گردند، و بدین ترتیب، پدرم که فرزند هفتم بوده، می‌شود آخرین فرزند این خاندان. - خانواده‌های پر‌جمعیت، دارای ویژگی‌های مثبت و منفی‌ خود هستند، - هم مثل یک ارتش می‌باشند، که در مواقع لازم، به یکدیگر کمک می‌کنند و سیستم امدادی را به انجام می‌رسانند، و هم در هر حال، فرزند آخر، دچار حالات دوقطبی شخصیتی‌ و خودخواهی محض می‌گردد. - بنده از زمانی‌ که به‌یاد دارم، در دوران کودکی و نوجوانی و آغاز جوانی‌ که در ایران زندگی‌ می‌کردم، بر سر سفره یا میز غذا که بودیم (من + پدرم + مادرم و برادرم که از من ۸ سال کوچک‌تر هست)، پدرم همیشه با صدای بلند به من هجوم می‌آورد و می‌گفت؛ "این کاسه‌ی خورشت برای همه هست!!! بفهم!!!". / - بعدها فهمیدم که پدرم زمانی‌که کوچک بوده، یک شب، از کاسه‌ی خورشت که هنوز در آشپزخانه بوده، تمام گوشت‌ها را جدا کرده، می‌خورد، و سپس می‌رود می‌خوابد. - فردای‌اش، ~ (ادامه ....

۲) فردای‌اش، تمام خواهران و برادران به او تشر می‌زنند که "این ظرف خورشت برای همه‌ی ما بود، و نه تک‌نفری برای تو!، که گوشت‌های‌اش را تک‌نفری خوردی!". - و سپس این می‌شود یک عقده برای پدرم، و پس از به دنیا آمدن من، این عقده را با داد‌زدن بر سر من خالی‌ می‌کرده، و این در حالی‌ بود، که بنده اصلا قاشق به ظرف خورشت نمی‌زدم، بلکه هرچه که مادرم بر روی برنج برای من می‌گذاشت را می‌خوردم، و به هیچ وجه در زندگی‌ شکمو نبودم. اما پدرم همیشه عقده‌اش را سر من خالی‌ می‌کرد (بدون هیچ دلیل منطقی‌). / - همچنین در چنین خانواده‌های پر‌جمعیتی‌ که دارای حالات "خر‌بودن و خوش‌بودن" هستند، فرزند آخر، از نهایت توجه از سمت والدین و سایر برادرها و خواهرهای خود هست، و برای همین هم لوس و خود‌خواه می‌شود، و هم دارای حالات دوقطبی شخصیتی‌. - زمانی‌که پدرم دیپلم می‌گیرد و تصدیق رانندگی‌ هم می‌گیرد، برادر بزرگ ایشان (۱۲ سال بزرگ‌تر از او)، ماشین نو می‌خرد، و ماشین قبلی‌ خود (فورد) را به پدرم هدیه می‌دهد!. - ایشان همیشه در زندگی‌، از حمایت مادی و مینوی برادرها و خواهرهای خود بوده، اما من را همیشه سرکوب کرده.

بله، مه هم چهارراه مولوی رو میگم. آدامس هم منظورم شیک بادکنکی استش. اگر پنج تاش رو با هم میجویدی، خیلی مقبول و کلان باد میشد.

سال ۵۰ در میدان فوزیه نان لواش دو ریال و نان سنگک ۵ ریال و سبزی خوردن یک کیلو ۳ ریال و گوشت گوسفند یک کیلو ۴۰ ریال بود . ضمنا آبجو شمس و مجیدیه ۲۰ ریال بود .

یا فاطمه زهرا - کپنهاگ ، دانمارک . اخه افغانی حرف زدن بلد نیستی حرف نزدن که بلدی پس ببند. تو از کجا خبر داری که پنج قرون چه ارزشی داشت .