اتحادیه اروپا با عضویت کامل بلغارستان و رومانی در منطقه شنگن موافقت کرد

 هنری کواندا، فرودگاه بین‌المللی رومانیرادیو فردا: اعضای اتحادیه اروپا موافقت کردند دو کشور بلغارستان و رومانی از اولین روز سال میلادی ۲۰۲۵، (۱۲ دی امسال)، کنترل مرزهای زمینی را برداشته و در منطقه تردد آزاد این اتحادیه ادغام شوند.

دولت‌های صوفیه و بخارست که از سال ۲۰۰۷ عضو اتحادیه اروپا شدند، پس از سال‌ها مذاکره اوایل بهار امسال به منطقه موسوم به شنگن پیوستند و کنترل‌های مرزی از سفرهای دریایی و هوایی حذف شد، ولی به‌دلیل برخی مخالفت‌ها، عمدتاً از سوی اتریش، بازرسی‌های مرزی زمینی همچنان برقرار بود.

دولت وین بازرسی‌های مرزی زمینی برای جلوگیری از ورود مهاجران غیرقانونی را که ممکن است بعد از این دو کشور وارد سایر کشورهای اروپایی همچون اتریش شده و بر موج مهاجران یک دهه اخیر افزوده شوند، کافی نمی‌دانست.

اما بر اساس تصمیم ورزای کشورِ عضو اتحادیه اروپا در نشست روز پنج‌شنبه ۲۲ آذر، اتریش نیز از مخالفت خود دست کشید.

خبر ادغام عملی بلغارستان و رومانی از اول ژانویه ۲۰۲۵ در منطقه شنگن، از سوی مجارستان که ریاست نوبتی اتحادیه اروپا را در دست دارد، اعلام شد. مجارستان این تصمیم را «پیروزی برای بلغارستان، رومانی و تمام اروپا» نامید.

مارسل چیولاکو، نخست‌وزیر رومانی، با استقبال از این تصمیم آن را یک منفعت بزرگ برای اقتصاد کشورش نامید و به فراهم شدن امکان سفر سریع‌تر میلیون‌ها شهروند رومانی برای سفر در منطقه شنگن اشاره کرد.

بیش از ۴۲۰ میلیون نفر از ساکنان اروپا در حوزه شنگن قرار دارند که جابه‌جایی آسان آن‌ها بدون موانع مرزی در شکوفایی اقتصاد و گردشگری نقش دارد.

لغو بازرسی‌های مرزی زمینی به ویژه در اوج فصل گردشگری اهمیت دارد زیرا شرکت‌های حمل و نقل بهره بیشتری خواهند برد، وضعیت لجستیک بهبود می‌یابد و هزینه‌های کسب‌ و کارها کاهش خواهد یافت.

مرزهای زمینی یک گلوگاه بزرگ برای بلغارستان و رومانی بود و به گفته اتحادیه کامیون‌داران رومانی، رانندگان خودروهای سنگین گاه ۸ تا ۱۶ ساعت در مرز با محارستان و ۲۰ تا ۳۰ ساعت در مرز با بلغارستان منتظر می‌ماندند. این معطلی در این مرزها گاه روزها هم طول کشیده بود.

در حال حاضر حدود ۳.۵ میلیون نفر ساکن حوزه شنگن روزانه از جابه‌جایی آزاد بدون بررسی مدارک هویتی از پرتغال در غرب تا یونان در شرق، از ایسلند در شمال تا مالت در جنوب، بهره‌مند هستند.

منطقه شنگن سال ۱۹۸۵ ابتدا با ابتکار ۵ دولت فرانسه، آلمان، بلژیک، هلند و لوکزامبورگ برای سفر بدون مانع شهروندان‌شان بین خاک این کشورها ایجاد شد و تا پیش از پیوستن بلغارستان و رومانی به آن به ۲۳ کشور از ۲۷ عضو اتحادیه اروپا گسترش یافته بود.

در حالی که افزایش پهنه منطقه شنگن یک پیروزی برای اتحادیه اروپا تلقی می‌شود، در برخی از کشورها مانند مجارستان، لهستان و اتریش زیر فشار افکار عمومی خود که مخالف مهاجرت غیرقانونی هستند و دولت‌های‌شان نیز از تروریسم و افزایش فشار بر بار زیرساخت‌های امنیت ملی خود نگران هستند، بحث‌هایی برای خروج از شنگن در جریان است.

در سال‌های اخیر اروپا با چالش‌های امنیتی زیادی روبه‌رو بوده است؛ از حملات تروریستی در شهرهای بزرگی مانند پاریس و بروکسل گرفته تا تهدید مداوم از سوی باندهای سازمان‌یافته بزهکاری و قاچاق مخدر و ترافیک انسان.

با وجود مقررات شنگن، کشورهایی مانند فرانسه و اتریش هر از گاهی کنترل‌های موقت مرزی را برقرار می‌کنند. دانمارک نیز در ۸ سال اخیر از روی نگرانی‌های امنیتی مرزهای خود را بیشتر رصد می‌کند.