ویدیویی از نیروهای طالبان که غذا را در کفش ریخته و می خورند

تابستان سال ۱۳۷۸ بود، که بنده، دوره‌ی آموزشی خدمت سربازی را، در پادگان قلعه‌مرغی -نزدیک به تهران- می‌گذراندم. - هوا به‌شدت گرم بود، و ما سربازان را دایم در زیر آفتاب سوزان تابستانی‌، یا به رژه وا می‌داشتند، و یا به انجام حرکات فیزیکی سربازی. - یک روز حوالی ظهر بود که پس از تمرینات نظامی، کمی‌ وقت استراحت دادند، اما گفتند که باید در محوطه پادگان باشید، و حق داخل‌رفتن به سربازخانه را ندارید. - ما سرباز‌ها، که از گرما و تشنگی له-له می‌زدیم، در جلوی دکه‌های واقع در محوطه‌ی پادگان به‌صف شدیم، تا نوشیدنی‌ بخریم، اما جز چای داغ، هیچ نوشیدنی‌ دیگری در دکه‌ها به‌فروش نمی‌رسید. - به‌ناچار، چای خریدیم، و نشستیم روی زمین پادگان، بر روی آسفالت داغ. - خود چای داغ بود، و گرمای هوا نیز، مجال خنک‌شدن به‌ آن نمی‌داد، - سپس فکری به ذهن‌مان رسید؛ - کلاه‌های نقاب‌دار سربازی‌مان (سرمه‌ای رنگ - هوانیروز) را از سر درآوردیم، و هرکدام از ما، استکان چای‌ش را ریخت داخل کلاه، - کمی‌ کلاه را گرداندیم، تا دمای چای از حالت داغ و جوشان کمی‌ کم‌تر شود، و سپس لبه‌ی کلاه را به شکل قیف در‌آوردیم، و چای را از آن نوشیدیم.

این فیلم با موبایل گرفته شده ، موبایل افغانی سالهای ۱۹۰۰ وجود داشت ؟ خر هم چیزی حالیش میشه

این فیلم با موبایل گرفته شده ، موبایل افغانی سالهای ۱۹۰۰ وجود داشت ؟ خر هم چیزی حالیش میشه

تابستان سال ۱۳۷۸ بود، که بنده، دوره‌ی آموزشی خدمت سربازی را، در پادگان قلعه‌مرغی -نزدیک به تهران- می‌گذراندم. - هوا به‌شدت گرم بود، و ما سربازان را دایم در زیر آفتاب سوزان تابستانی‌، یا به رژه وا می‌داشتند، و یا به انجام حرکات فیزیکی سربازی. - یک روز حوالی ظهر بود که پس از تمرینات نظامی، کمی‌ وقت استراحت دادند، اما گفتند که باید در محوطه پادگان باشید، و حق داخل‌رفتن به سربازخانه را ندارید. - ما سرباز‌ها، که از گرما و تشنگی له-له می‌زدیم، در جلوی دکه‌های واقع در محوطه‌ی پادگان به‌صف شدیم، تا نوشیدنی‌ بخریم، اما جز چای داغ، هیچ نوشیدنی‌ دیگری در دکه‌ها به‌فروش نمی‌رسید. - به‌ناچار، چای خریدیم، و نشستیم روی زمین پادگان، بر روی آسفالت داغ. - خود چای داغ بود، و گرمای هوا نیز، مجال خنک‌شدن به‌ آن نمی‌داد، - سپس فکری به ذهن‌مان رسید؛ - کلاه‌های نقاب‌دار سربازی‌مان (سرمه‌ای رنگ - هوانیروز) را از سر درآوردیم، و هرکدام از ما، استکان چای‌ش را ریخت داخل کلاه، - کمی‌ کلاه را گرداندیم، تا دمای چای از حالت داغ و جوشان کمی‌ کم‌تر شود، و سپس لبه‌ی کلاه را به شکل قیف در‌آوردیم، و چای را از آن نوشیدیم.

تابستان سال ۱۳۷۸ بود، که بنده، دوره‌ی آموزشی خدمت سربازی را، در پادگان قلعه‌مرغی -نزدیک به تهران- می‌گذراندم. - هوا به‌شدت گرم بود، و ما سربازان را دایم در زیر آفتاب سوزان تابستانی‌، یا به رژه وا می‌داشتند، و یا به انجام حرکات فیزیکی سربازی. - یک روز حوالی ظهر بود که پس از تمرینات نظامی، کمی‌ وقت استراحت دادند، اما گفتند که باید در محوطه پادگان باشید، و حق داخل‌رفتن به سربازخانه را ندارید. - ما سرباز‌ها، که از گرما و تشنگی له-له می‌زدیم، در جلوی دکه‌های واقع در محوطه‌ی پادگان به‌صف شدیم، تا نوشیدنی‌ بخریم، اما جز چای داغ، هیچ نوشیدنی‌ دیگری در دکه‌ها به‌فروش نمی‌رسید. - به‌ناچار، چای خریدیم، و نشستیم روی زمین پادگان، بر روی آسفالت داغ. - خود چای داغ بود، و گرمای هوا نیز، مجال خنک‌شدن به‌ آن نمی‌داد، - سپس فکری به ذهن‌مان رسید؛ - کلاه‌های نقاب‌دار سربازی‌مان (سرمه‌ای رنگ - هوانیروز) را از سر درآوردیم، و هرکدام از ما، استکان چای‌ش را ریخت داخل کلاه، - کمی‌ کلاه را گرداندیم، تا دمای چای از حالت داغ و جوشان کمی‌ کم‌تر شود، و سپس لبه‌ی کلاه را به شکل قیف در‌آوردیم، و چای را از آن نوشیدیم.

این فیلم با موبایل گرفته شده ، موبایل افغانی سالهای ۱۹۰۰ وجود داشت ؟ خر هم چیزی حالیش میشه

این فیلم با موبایل گرفته شده ، موبایل افغانی سالهای ۱۹۰۰ وجود داشت ؟ خر هم چیزی حالیش میشه

تابستان سال ۱۳۷۸ بود، که بنده، دوره‌ی آموزشی خدمت سربازی را، در پادگان قلعه‌مرغی -نزدیک به تهران- می‌گذراندم. - هوا به‌شدت گرم بود، و ما سربازان را دایم در زیر آفتاب سوزان تابستانی‌، یا به رژه وا می‌داشتند، و یا به انجام حرکات فیزیکی سربازی. - یک روز حوالی ظهر بود که پس از تمرینات نظامی، کمی‌ وقت استراحت دادند، اما گفتند که باید در محوطه پادگان باشید، و حق داخل‌رفتن به سربازخانه را ندارید. - ما سرباز‌ها، که از گرما و تشنگی له-له می‌زدیم، در جلوی دکه‌های واقع در محوطه‌ی پادگان به‌صف شدیم، تا نوشیدنی‌ بخریم، اما جز چای داغ، هیچ نوشیدنی‌ دیگری در دکه‌ها به‌فروش نمی‌رسید. - به‌ناچار، چای خریدیم، و نشستیم روی زمین پادگان، بر روی آسفالت داغ. - خود چای داغ بود، و گرمای هوا نیز، مجال خنک‌شدن به‌ آن نمی‌داد، - سپس فکری به ذهن‌مان رسید؛ - کلاه‌های نقاب‌دار سربازی‌مان (سرمه‌ای رنگ - هوانیروز) را از سر درآوردیم، و هرکدام از ما، استکان چای‌ش را ریخت داخل کلاه، - کمی‌ کلاه را گرداندیم، تا دمای چای از حالت داغ و جوشان کمی‌ کم‌تر شود، و سپس لبه‌ی کلاه را به شکل قیف در‌آوردیم، و چای را از آن نوشیدیم.

تابستان سال ۱۳۷۸ بود، که بنده، دوره‌ی آموزشی خدمت سربازی را، در پادگان قلعه‌مرغی -نزدیک به تهران- می‌گذراندم. - هوا به‌شدت گرم بود، و ما سربازان را دایم در زیر آفتاب سوزان تابستانی‌، یا به رژه وا می‌داشتند، و یا به انجام حرکات فیزیکی سربازی. - یک روز حوالی ظهر بود که پس از تمرینات نظامی، کمی‌ وقت استراحت دادند، اما گفتند که باید در محوطه پادگان باشید، و حق داخل‌رفتن به سربازخانه را ندارید. - ما سرباز‌ها، که از گرما و تشنگی له-له می‌زدیم، در جلوی دکه‌های واقع در محوطه‌ی پادگان به‌صف شدیم، تا نوشیدنی‌ بخریم، اما جز چای داغ، هیچ نوشیدنی‌ دیگری در دکه‌ها به‌فروش نمی‌رسید. - به‌ناچار، چای خریدیم، و نشستیم روی زمین پادگان، بر روی آسفالت داغ. - خود چای داغ بود، و گرمای هوا نیز، مجال خنک‌شدن به‌ آن نمی‌داد، - سپس فکری به ذهن‌مان رسید؛ - کلاه‌های نقاب‌دار سربازی‌مان (سرمه‌ای رنگ - هوانیروز) را از سر درآوردیم، و هرکدام از ما، استکان چای‌ش را ریخت داخل کلاه، - کمی‌ کلاه را گرداندیم، تا دمای چای از حالت داغ و جوشان کمی‌ کم‌تر شود، و سپس لبه‌ی کلاه را به شکل قیف در‌آوردیم، و چای را از آن نوشیدیم.

این فیلم با موبایل گرفته شده ، موبایل افغانی سالهای ۱۹۰۰ وجود داشت ؟ خر هم چیزی حالیش میشه