الهه توکلیان: دلم برای به آغوش کشیدن فرزندانم تنگ شده است اما نمی‌توانستم سکوت کنم

الهه توکلیان که در جریان خیزش سراسری بینایی یک چشم خود را بر اثر شلیک نیروهای سرکوبگر از دست داده است، در گفت‌و‌گو با خبرنگاران ایندیپندنت‌فارسی خواستار اتحاد و همبستگی مردم و سکوت نکردن در برابر ظلم جمهوری اسلامی شد.

توکلیان برای درمان مجبور به ترک کشور شد و فرزندانش همچنان در ایران هستند. او می‌گوید دلش برای آنها تنگ شده است اما نمی توانست در برابر ظلم سکوت کند.

او که دختر یک جانباز جنگ است، خواستار شکستن سکوت قشر خاکستری شد. الهه توکلیان گفت که آرزوی او ایران آزاد است، و بازگشت ایران به اصل و نسب خود و چیزی که به آن تعلق دارد.

توکلیان که در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ در شهر مشهد هدف شلیک گلوله ماموران قرار گرفت و برای درمان از ایران خارج شد، خود را «شاهد زنده جنایات حکومت اسلامی» نامیده است.

توکلیان در سفری که شاهزاده رضا پهلوی و بانو یاسمین به رم داشتند، با یکدیگر دیدار کردند. همچنین شهرداری رم نشانی با عنوان زنان تاثیرگذار و قدرتمند را به الهه توکلیان اهدا کرد. توکلیان این نشان را به زنان مبارز ایران تقدیم کرده است