پریسا جهانفکریان: باید میان ماندن در ایران و قهرمانی یکی را انتخاب می‌کردم

 گفت‌و‌گو با پریسا جهانفکریان، عضو تیم ملی وزنه‌برداری ایران،‌ پس از مهاجرتصدای آمریکا: در ادامه مهاجرت برخی چهره‌های ورزشی، پریسا جهانفکریان (جهانفکر) و یکتا جمالی، دو قهرمان وزنه‌برداری زنان کشور، در روزهای گذشته ایران را ترک کردند.

پریسا جهانفکریان که بیش از پنج سال است در رشته وزنه‌برداری به طور حرفه‌ای فعالیت می‌کند، حدود سه سال عضو تیم ملی ایران بوده و افتخاراتی برای کشور کسب کرده است، در گفت‌وگویی اختصاصی با بخش فارسی صدای آمریکا می‌گوید، مهاجرت کرده تا بتواند علاوه بر دنبال کردن رویاها و اهداف ورزشی خود، صدای رسای دختران ایران باشد.

او نخستین زنی بود که موفق شد در وزنه‌برداری ایران سهمیه المپیک بگیرد، اما به دلیل کاستی‌های فدراسیون وزنه‌برداری برای زنان و همچنین واکنش کمیته انضباطی به اعتراض او، شانس حضور در المپیک را از دست داد.

پریسا جهانفکریان که سه هفته پیش همراه با همسرش به آلمان مهاجرت کرده است، می‌گوید که این اواخر شرایط به عنوان یک زن ورزشکار حرفه‌ای در ایران برایش بسیار سخت شده بود.

او توضیح می‌دهد که وقتی در حساب شخصی خود در اینستاگرام به کاستی‌ها اعتراض کرد، این اعتراض موجب شد کمیته انضباطی برای او شش ماه تنبیهی در نظر بگیرد؛ تصمیمی که هرچند مدتی بعد کمیته انضباطی اجرای آن را متوقف کرد، اما موجب شد دختر المپیکی وزنه‌برداری ایران، رویای حضور در مهمترین رویداد جهانی در این رشته ورزشی را از دست بدهد.
 پریسا جهانفکریانخانم جهانفکریان می‌گوید: «در مسابقات آسیایی ۲۰۲۱ قرار بود شرکت کنم، اردویی در تیم ملی تشکیل دادند. برای آسیب جزئی باید ۱۰ روز فیزیوتراپی می‌شدم و در اردو فیزیوتراپ نداشتیم و وقتی خواستم ۱۰ روز دیرتر وارد اردو بشوم برای درمان، فهمیدم مرا به کل از مسابقات حذف کرده‌اند و شانس من برای حضور در المپیک خیلی پایین آمد.»

او تأکید می‌کند که باید بین ماندن در ایران و ادامه ورزش حرفه‌ای یکی را انتخاب می‌کرد، بنابراین با وجود عشق سرشار به ایران و مردم کشورش، تصمیم گرفت مهاجرت کند تا هم ورزش حرفه‌ای مورد علاقه‌اش را ادامه دهد و هم صدای رسایی باشد برای همه دخترانی هم‌وطنش که موانع موجود از شکوفایی استعدادهای آنها جلوگیری می‌کند.

قهرمان وزنه‌برداری زنان ایران تأکید می‌کند: «اگر آن راه را انتخاب می‌کردم، یک روزی پشیمان می‌شدم که چرا من سکوت کردم، از حقوق خودم دفاع نکردم و برای هدف خودم که همان قهرمانی است، تلاش نکردم.»

 

در سال‌های اخیر، ورزشکاران سرشناسی مانند کیمیا علیزاده، شقایق باپیری، سعید ملایی، و وحید سرلک مجبور به ترک ایران شده‌اند. ورزشکارانی که بهترین سال‌های زندگی خود را به تلاش جهت کسب افتخار برای ایران گذراندند، اما اصرار مقامات جمهوری اسلامی بر سیاسی کردن ورزش، آنان را وادار به ترک ایران و خانواده‌هایشان و در عوض شرکت در مسابقات با پیراهن کشورهای دیگری کرده است.