قالیباف هم فلسطین و اسرائیل رو با هم قاطی کرد

یک کشور “مستقل” فلسطینی هرگز وجود تاریخی نداشته، که بوسیله‌ی مسلمانان اداره شود. اگر هم وجود داشته، نه در دوران و زیر حاکمیت مسلمانان، بلکه مسیحیان و یهودیان بوده است. بر همین پایه هم مسلمانان به ایده‌ی بریتانیایی ‌”فلسطین” نه با شور و شوق، بلکه بشکلی منفی و بعنوان یک توطئه‌ی “بریتانیایی” واکنش نشان دادند. در این زمان مسلمانان بگونه‌ای سفت و سخت مخالف شکل‌گیری کشوری بنام “فلسطین” بودند، چرا که آنها این ناحیه را بعنوان بخشی از سوریه تلقی می‌کردند. از این دیدگاه بایستی بپذیریم که عربهای فلسطینی نه تنها ناسیونالیسم خود، بلکه حتا هویت امروزی خود را نیز مدیون انگلیس و جنبش صهیونیستی هستند. بدون آنها، فلسطینیان امروزی چیزی بیشتر از بخشی بی‌نام و نشان از سوریه و یا شام نبودند.

یک کشور “مستقل” فلسطینی هرگز وجود تاریخی نداشته، که بوسیله‌ی مسلمانان اداره شود. اگر هم وجود داشته، نه در دوران و زیر حاکمیت مسلمانان، بلکه مسیحیان و یهودیان بوده است. بر همین پایه هم مسلمانان به ایده‌ی بریتانیایی ‌”فلسطین” نه با شور و شوق، بلکه بشکلی منفی و بعنوان یک توطئه‌ی “بریتانیایی” واکنش نشان دادند. در این زمان مسلمانان بگونه‌ای سفت و سخت مخالف شکل‌گیری کشوری بنام “فلسطین” بودند، چرا که آنها این ناحیه را بعنوان بخشی از سوریه تلقی می‌کردند. از این دیدگاه بایستی بپذیریم که عربهای فلسطینی نه تنها ناسیونالیسم خود، بلکه حتا هویت امروزی خود را نیز مدیون انگلیس و جنبش صهیونیستی هستند. بدون آنها، فلسطینیان امروزی چیزی بیشتر از بخشی بی‌نام و نشان از سوریه و یا شام نبودند.

یک کشور “مستقل” فلسطینی هرگز وجود تاریخی نداشته، که بوسیله‌ی مسلمانان اداره شود. اگر هم وجود داشته، نه در دوران و زیر حاکمیت مسلمانان، بلکه مسیحیان و یهودیان بوده است. بر همین پایه هم مسلمانان به ایده‌ی بریتانیایی ‌”فلسطین” نه با شور و شوق، بلکه بشکلی منفی و بعنوان یک توطئه‌ی “بریتانیایی” واکنش نشان دادند. در این زمان مسلمانان بگونه‌ای سفت و سخت مخالف شکل‌گیری کشوری بنام “فلسطین” بودند، چرا که آنها این ناحیه را بعنوان بخشی از سوریه تلقی می‌کردند. از این دیدگاه بایستی بپذیریم که عربهای فلسطینی نه تنها ناسیونالیسم خود، بلکه حتا هویت امروزی خود را نیز مدیون انگلیس و جنبش صهیونیستی هستند. بدون آنها، فلسطینیان امروزی چیزی بیشتر از بخشی بی‌نام و نشان از سوریه و یا شام نبودند.

یک کشور “مستقل” فلسطینی هرگز وجود تاریخی نداشته، که بوسیله‌ی مسلمانان اداره شود. اگر هم وجود داشته، نه در دوران و زیر حاکمیت مسلمانان، بلکه مسیحیان و یهودیان بوده است. بر همین پایه هم مسلمانان به ایده‌ی بریتانیایی ‌”فلسطین” نه با شور و شوق، بلکه بشکلی منفی و بعنوان یک توطئه‌ی “بریتانیایی” واکنش نشان دادند. در این زمان مسلمانان بگونه‌ای سفت و سخت مخالف شکل‌گیری کشوری بنام “فلسطین” بودند، چرا که آنها این ناحیه را بعنوان بخشی از سوریه تلقی می‌کردند. از این دیدگاه بایستی بپذیریم که عربهای فلسطینی نه تنها ناسیونالیسم خود، بلکه حتا هویت امروزی خود را نیز مدیون انگلیس و جنبش صهیونیستی هستند. بدون آنها، فلسطینیان امروزی چیزی بیشتر از بخشی بی‌نام و نشان از سوریه و یا شام نبودند.

یک کشور “مستقل” فلسطینی هرگز وجود تاریخی نداشته، که بوسیله‌ی مسلمانان اداره شود. اگر هم وجود داشته، نه در دوران و زیر حاکمیت مسلمانان، بلکه مسیحیان و یهودیان بوده است. بر همین پایه هم مسلمانان به ایده‌ی بریتانیایی ‌”فلسطین” نه با شور و شوق، بلکه بشکلی منفی و بعنوان یک توطئه‌ی “بریتانیایی” واکنش نشان دادند. در این زمان مسلمانان بگونه‌ای سفت و سخت مخالف شکل‌گیری کشوری بنام “فلسطین” بودند، چرا که آنها این ناحیه را بعنوان بخشی از سوریه تلقی می‌کردند. از این دیدگاه بایستی بپذیریم که عربهای فلسطینی نه تنها ناسیونالیسم خود، بلکه حتا هویت امروزی خود را نیز مدیون انگلیس و جنبش صهیونیستی هستند. بدون آنها، فلسطینیان امروزی چیزی بیشتر از بخشی بی‌نام و نشان از سوریه و یا شام نبودند.