محکومیت حسین دهباشی به اتهام انتقاد از قرنطینه نکردن شهر قم

«حسین دهباشی»، روزنامه‌نگار، پژوهش‌گر و مستندساز امروز ششم تیر ۱۴۰۰ در توییتر خبر داده که حکم محکومیتش به خاطر انتقاد از عدم قرنطینه شهر قم، در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید شده است.

او از جزییات محکومیت خود خبری را منتشر نکرده اما نوشته است که این پرونده با شکایت مشترک سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، وزارت اطلاعات، معاون دادستان تهران و دادستانی قم تشکیل شده است.
دهباشی افزوده است: «محکوم شدم بابت آن‌ نوبت که نوشتم چرا قم را قرنطینه نکردید. دست‌شان درد نکند. اما واقعا لشکرکشی نمی‌خواست، شکایت یک‌کدام‌شان هم کافی بود.»

حسین دهباشی اسفند سال ۱۳۹۸ که دوران آغازین شیوع کرونا در ایران بود، در یک توییت نوشت: «تاریخ را فاتحان می‌نویسند اما سهم من هم باشد این گواهی به آیندگان که اگر بعدها پرسیدند چرا ۲۲ استان از این گربه مظلوم جغرافیا چنین تا پای مرگ بیمار شد، نوشته باشم به خاطر خودخواهی آخوندهایی که به اعتبار عمامه‌هایشان زور گفتند و نگذاشتند قم قرنطینه شود.»

طبق اعلام معاون وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ویروس کرونا اولین بار از شهر قم و به واسطه شهروندان چینی که در این شهر زندگی می‌کنند، وارد ایران شد. در همان زمان، کاربران زیادی در شبکه‌های اجتماعی خواستار قرنطینه کامل شهر قم برای مقابله با انتشار کرونا در سراسر ایران شده بودند اما این درخواست با مخالفت روحانیون سرشناس این شهر مذهبی مواجه شد.

دهباشی دو بار قبل از این هم با شکایت‌هایی از سوی دولت و نهادهای حکومتی مواجه شده بود. او که در سال ۱۳۹۲ کارگردان مستند انتخاباتی «حسن روحانی»، نامزد ریاست جمهوری آن سال ایران بود، در سال‌های بعد به یکی از منتقدان اصلی دولت «تدبیر و امید» و حکومت ایران تبدیل شد و در شبکه‌های اجتماعی نسبت به افزایش فقر، ناکارآمدی و فساد مسوولان ایران موضع گرفت.

بار اول، دهباشی در سال ۱۳۹۶ به دلیل انتقاد از ثروت هنگفت «سیدحسن قاضی‌زاده هاشمی»، وزیر بهداشت وقت، به تحمل چهار ماه زندان محکوم شد. این حکم هنوز به مرحله اجرا در نیامده است. هم‌چنین ۲۵ مرداد ۱۳۹۹، با شکایت وزارت اطلاعات دولت حسن روحانی و به جرم نگارش کتاب «تاریخ شفاهی ایران»، روانه دادگاه شد که این پرونده هم‌چنان مفتوح است.

این روزنامه‌نگار پس از افشای خبر محکومیت خود در دادگاه تجدیدنظر، خطاب به حاکمان نظام جمهوری اسلامی نوشته است: «ده‌ها سال است ده‌ها میلیون آدم در این مملکت می‌پرسند: یعنی چه؟ کی تمام می‌شود؟ چی شد جوانی و عمر و آرزوهای ما؟ جواب: متاسفانه خورد به انقلاب!»