وزارت اطلاعات، نماد آرزوهای برباد رفته امنیتی نظام در آستانه چهارمین تصفیه

فروردین‌ماه امسال، ابراهیم رئیسی در جمع مدیران و کارکنان وزارت اطلاعات تصریح کرد: «این وزارتخانه مجموعه‌ای فرا قوه‌ای و متعلق به کل نظام اسلامی است و جایگاه، اندیشه، انگیزه و برنامه‌ها و طرح‌ها و چشم‌انداز آن باید ناظر بر همه مسائل و لایه‌های نظام باشد.» او پس از انتخابات نیز در دیدار با وزیر اطلاعات و معاونان وی، مجددا بر این موضوع تاکید کرد؛ حالا اطرافیان ابراهیم رئیسی می‌گویند که در انتخاب گزینه وزارت اطلاعات، تمرکز او بر اصلاح و بازسازی ساختار این مجموعه است. به‌ این‌ ترتیب به نظر می‌آید «وزارت اطلاعات» جمهوری اسلامی، در آستانه تحولی قرار دارد که شاید به موج جدید تصفیه درون آن منجر شود؛ تحولی که هدف آن، تحقق «آرزوهای برباد رفته امنیتی جمهوری اسلامی» در چهار دهه گذشته است.
وزارت اطلاعات اعتبار بی‌اعتبار
از دیدگاه مدیران وزارت اطلاعات، تحول این مجموعه زمانی محقق می‌شود که در اقدام‌ها به محور مبدل شود؛ موضوعی که سال ۱۳۶۳ مبنای تشکیل آن بود اما نه محمد محمدی ری‌شهری، نخستین وزیر اطلاعات و نه علی فلاحیان، وزیر اطلاعات هاشمی موفق نشدند آن را تحقق بخشند.

کمتر از دو دهه قبل و در آغاز وزارت غلامحسین محسنی اژه‌ای، قرار بود که وی در پایان عصر اصلاحات، با اصلاح ساختاری و بازگرداندن اعتبار به این نهاد امنیتی و ایجاد تمرکز در فعالیت‌های امنیتی با محوریت این وزارتخانه، اعتبار را به آن بازگرداند.

محسنی اژه‌ای تاکید داشت: «اجازه نمی‌دهیم وزارت اطلاعات دستخوش مسائل سیاسی و سلیقه‌ای شود.» وی به بازسازی ساختار انسانی و عملکردی این مجموعه اشاره داشت اما نه وی، که پس از برکناری او در سال ۸۸ و سپس در جریان تلاش احمدی‌نژاد برای برکناری وزیر بعدی اطلاعات، این مسئله به شکل دیگری انجام شد.