برگزاری مراسم عروسی چند هزار نفری در باغملک استان خوزستان با وجود تاخت و تاز کرونای جهش یافته!

سال اول راهنمایی(۱۳۷۳) رو توو باغملک خوندم. برای ماهایی که شمالی بودیم، زندگی در فضای بسته و کوچک باغملک که تازه ۳ سال بود که از مرکز بخش تبدیل به شهرستان شده بود خیلی سخت بود. روز اولی که رفتم مدرسه وقتی تنها یه گوشه نشسته بودم یکی از بچه اومد پیشم و بهم سلام کرد و ازم پرسید سمبوسه می خوری؟ گفتم چی هست؟ رفت و دو تا خرید. یکی برای خودش و یکی هم برای من. اونجا بود که با هم دوست شدیم. محمدرضا. باباش هم مغازه حلیمی داشت توو شهر. تا دلت بخواد مردمش مهربون بودن.

انگار تا هممون نمیریم باور نمیکنیم کرونا خطرناکه. حتی خیلی هافکر میکنن فقط بقیه کرونا میگیرین و خودشون چیزیشون نمیشه

انگار تا هممون نمیریم باور نمیکنیم کرونا خطرناکه. حتی خیلی هافکر میکنن فقط بقیه کرونا میگیرین و خودشون چیزیشون نمیشه

سال اول راهنمایی(۱۳۷۳) رو توو باغملک خوندم. برای ماهایی که شمالی بودیم، زندگی در فضای بسته و کوچک باغملک که تازه ۳ سال بود که از مرکز بخش تبدیل به شهرستان شده بود خیلی سخت بود. روز اولی که رفتم مدرسه وقتی تنها یه گوشه نشسته بودم یکی از بچه اومد پیشم و بهم سلام کرد و ازم پرسید سمبوسه می خوری؟ گفتم چی هست؟ رفت و دو تا خرید. یکی برای خودش و یکی هم برای من. اونجا بود که با هم دوست شدیم. محمدرضا. باباش هم مغازه حلیمی داشت توو شهر. تا دلت بخواد مردمش مهربون بودن.

سال اول راهنمایی(۱۳۷۳) رو توو باغملک خوندم. برای ماهایی که شمالی بودیم، زندگی در فضای بسته و کوچک باغملک که تازه ۳ سال بود که از مرکز بخش تبدیل به شهرستان شده بود خیلی سخت بود. روز اولی که رفتم مدرسه وقتی تنها یه گوشه نشسته بودم یکی از بچه اومد پیشم و بهم سلام کرد و ازم پرسید سمبوسه می خوری؟ گفتم چی هست؟ رفت و دو تا خرید. یکی برای خودش و یکی هم برای من. اونجا بود که با هم دوست شدیم. محمدرضا. باباش هم مغازه حلیمی داشت توو شهر. تا دلت بخواد مردمش مهربون بودن.

انگار تا هممون نمیریم باور نمیکنیم کرونا خطرناکه. حتی خیلی هافکر میکنن فقط بقیه کرونا میگیرین و خودشون چیزیشون نمیشه

سال اول راهنمایی(۱۳۷۳) رو توو باغملک خوندم. برای ماهایی که شمالی بودیم، زندگی در فضای بسته و کوچک باغملک که تازه ۳ سال بود که از مرکز بخش تبدیل به شهرستان شده بود خیلی سخت بود. روز اولی که رفتم مدرسه وقتی تنها یه گوشه نشسته بودم یکی از بچه اومد پیشم و بهم سلام کرد و ازم پرسید سمبوسه می خوری؟ گفتم چی هست؟ رفت و دو تا خرید. یکی برای خودش و یکی هم برای من. اونجا بود که با هم دوست شدیم. محمدرضا. باباش هم مغازه حلیمی داشت توو شهر. تا دلت بخواد مردمش مهربون بودن.

انگار تا هممون نمیریم باور نمیکنیم کرونا خطرناکه. حتی خیلی هافکر میکنن فقط بقیه کرونا میگیرین و خودشون چیزیشون نمیشه

انگار تا هممون نمیریم باور نمیکنیم کرونا خطرناکه. حتی خیلی هافکر میکنن فقط بقیه کرونا میگیرین و خودشون چیزیشون نمیشه

سال اول راهنمایی(۱۳۷۳) رو توو باغملک خوندم. برای ماهایی که شمالی بودیم، زندگی در فضای بسته و کوچک باغملک که تازه ۳ سال بود که از مرکز بخش تبدیل به شهرستان شده بود خیلی سخت بود. روز اولی که رفتم مدرسه وقتی تنها یه گوشه نشسته بودم یکی از بچه اومد پیشم و بهم سلام کرد و ازم پرسید سمبوسه می خوری؟ گفتم چی هست؟ رفت و دو تا خرید. یکی برای خودش و یکی هم برای من. اونجا بود که با هم دوست شدیم. محمدرضا. باباش هم مغازه حلیمی داشت توو شهر. تا دلت بخواد مردمش مهربون بودن.