افشای نامه‌های محرمانه؛ نزدیکان ملکه بریتانیا رازهایی دردناک را از او پنهان می‌کردند

روزیاتو به نقل از اکسپرس نوشت : نامه های محرمانه ملکه بریتانیا نشان می دهد که دولت استرالیا رازهایی را از ملکه پنهان نگه داشته است، با این بهانه که «بهتر بود علیاحضرت مطلع نمی شد». این نامه ها که به تازگی منتشر شده اند، نشان می دهند که سر جان کر، نماینده ملکه در استرالیا، دولت گوگ ویتلام را در سال ۱۹۷۵ از کار برکنار کرد، که در آن دوران دولت اجرایی فدرال استرالیا بود. ۲۱۱ نامه بین سر جان و قصر ملکه بریتانیا در آن دوران رد و بدل شده بود. در یکی از این نامه ها از طرف کر چنین آمده است: «تاریخ بدون شک پاسخی برای این سوال خواهد داشت اما من در جایگاهی بودم که به اعتقاد من، نمی توانستم به خاطر خاندان سلطنتی در مورد نتیجه ریسک کنم».
 
در این نامه چنین آمده که نخست وزیر وقت استرالیا سعی داشته ملکه را به سرعت ترغیب به اخراج کر کند و کر در این زمینه پیشدستی کند. این نامه ها بین سال های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ به نگارش درآمده اند. اگر چه این نامه ها در ابتدا محرمانه تلقی می شدند اما دادگاه عالی بریتانیا در ماه می این نامه ها را دارایی کشورهای مشترک المنافع دانسته و امکان انتشار آن ها را فراهم ساخت. نامه دستیار شخصی ملکه بریتانیا به این نامه ها نیز منتشر شده است.
 
سر مارتین چارتریز در پاسخ چنین نوشته است: «اگر اجازه داشته باشم با کمال احترام می گویم، باور دارم که تا قبل از انجام کاری که می خواهید انجام دهید چیزی به ملکه نگویم، شما نه تنها بر اساس قانون اساسی عمل کرده اید بلکه جایگاه علیاحضرت را به شکل قابل تحسینی نیز در نظر گرفته اید». در ادامه این تبادلات نامه ای، سر جان و سر مارتین در مورد بحران قانون اساسی و توانایی فرماندار اجرایی استرالیا برای اعمال نفوذ و دخالت در این بحران ها صحبت می کنند.
 
در حدود یک سال پس از برکناری دولت اجرایی ویتلام در ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۶، سر جان به طور مستقیم نامه ای دستنویس به ملکه می نویسد و در آن ادعا می کند که اکثریت مردم استرالیا می خواهند قانون اساسی قبلی همچنان برقرار باقی بماند.
 
این نامه ها که به طور کلی بیش از ۱۲۰۰ صفحه هستند برش هایی از گزارش رسانه های استرالیا در مورد اتفاقات آن دوران را نیز همراه خود دارند. اگر چه ملکه بریتانیا در تصمیم گیری های اجرایی در کشورهای زیرمجموعه سلطنت خود نقش تعیین کننده ای ندارد اما دستکم به طور نمادین باید در جریان امور قرار گیرد و این اولین باری است که مشخص می شود نمایندگان او در کشورهای عضو، بدون اطلاع او دست به اعمال سیاسی مهم می زنند.