چرا مهار همه‌‌گیری کرونا بسیار دشوار است؟

دویچه وله :یک تیم تحقیقاتی در شهر مونیخ آلمان نتایج پژوهش خود در باره زنجیره‌های ابتلا به کرونا را منتشر کرد. گزارش آنها نشان می‌دهد که به چه دلیل مهار همه‌گیری این بیماری بسیار دشوار است.

چهار ماه پس از کشف نخستین مورد ابتلا به کووید-۱۹، بیماری ناشی از ویروس کرونای جدید (سارس‌کوو-۲)، نتایج پژوهش بر روی زنجیره‌های ابتلا به این بیماری در آلمان، در مجله علمی „The Lancet Infectious Diseases" منتشر شد.

یک تیم پژوهشی به سرپرستی مرله بوهمه، کارشناس دفتر امور بهداشت و ایمنی مواد غذایی ایالت بایرن، اودو بوخ‌هولتس، کارشناس موسسه تحقیقاتی روبرت کُخ و ویکتور کورمن از بیمارستان شاریته برلین زنجیره‌های ابتلای افرادی را که در اثر تماس با کارکنان شرکت «وباستو» بیمار شده بودند بررسی کرده‌اند.

نخستین مورد ابتلا به کووید-۱۹ که در آلمان ثبت شد، یک کارمند چینی این شرکت است. او پیش از ورود به آلمان، در ایالت ووهان چین به‌سر برده بود.
انتقال پیش از بروز عارضه
به گفته تیم تحقیقاتی مونیخ، مهم‌ترین عاملی که مقابله با بیماری کووید-۱۹ را مشکل می‌کند، قابلیت انتقال او پیش از بروز نشانه‌های بیماری در فرد مبتلا است.

به این ترتیب، فرد ناقل پیش از آگاهی به ابتلای خود، ویروسی را با خود حمل می‌کند که به‌شدت واگیر است.

عامل دیگر، دوره نهفتگی ویروس است که به گفته این تیم پژوهشی، به طور متوسط چهار روز است.

آنها پرونده ۱۶ بیمار را بررسی کرده‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند که یک تا پنج تن از آنها پیش از بروز علایم بیماری، ویروس را به دیگران منتقل کرده‌اند.

در چهار تا نُه مورد، فرد مبتلا ویروس را در روزی به دیگران منتقل کرده است که تازه علایم بیماری در او مشهود بوده‌اند.

تیم پژوهشی پس از تحقیقات خود به این نتیجه رسیده است که مهار جهانی کرونا به آسانی صورت نخواهد گرفت.

یک تیم پژوهشی دانشگاه کلن گزارش تیم مونیخی در Lancet را تایید کرده است.

آنها برای مهار ویروس توصیه کرده‌اند، از فناوری‌های جدید مانند اپلیکیشن‌های ردیاب استفاده شود تا بتوان به زنجیره ابتلای ویروس دست یافت.

آنه‌لیز وایلدر اسمیث، کارشناس دانشکده بهداشت و پزشکی مناطق گرمسیری لندن هم نتایج تحقیقات پژوهشگران مونیخ را تایید کرده و نوشته است، بهترین راه مقابله با سارس‌کوو-۲ استفاره از فناوری‌های جدید و قرنطینه کامل است.

او یادآور شده است که کشورهایی که بیش از دیگران به یافتن زنجیره ابتلا و همچنین به قرنطینه اهمیت داده‌اند، در زمینه جلوگیری از شیوع گسترده ویروس موفق‌تر بوده‌اند.

وایلدر اسمیث در این رابطه به تایلند، تایوان، سنگاپور، کره جنوبی، ویتنام و هنگ‌کنگ اشاره کرده است.