برگهایی از زندگی جان باختگان سقوط هواپیمای اوکراین (بخش اول) : شادی جمشیدی۳۲ ساله

شب گذشته برخی از دوستان شادی جمشیدی برای یادبود او به مناسبت تولدش دور هم جمع شدندایران وایر ، مریم دهکردی

شادی جمشیدی؛ چشمهایش
«من اوایل ۲۰۱۷ با شادی آشنا شدم. قرار بود به‌زودی ازدواج کنیم. مطمئن نبودیم که می‌خواهیم بچه‌دار شویم یا نه، ولی عشقی که به برادرزاده‌های کوچولویش داشت چیز دیگری می‌گفت. به‌جز لبخند بی‌پایانش و چشمهایش که به نظر من قشنگ‌ترین چشم‌های دنیا بودند، شخصیت قوی و خودساخته‌اش بود که من را شیفته خودش می‌کرد.»
 
این‌ها بخشی از حرف‌های «نیما نیستانی» در گفتگو با ایران‌وایر است. نیما فرزند «توکا نیستانی» کاریکاتوریست شناخته‌شده ایرانی ساکن تورنتو است که نامزد جوانش «شادی جمشیدی» در فاجعه شلیک موشک به هواپیمای مسافربری خط هوایی اوکراین در صبح ۱۷دی‌۱۳۹۸ جان خود را از دست داد.
 
شادی جمشیدی ۳۲ ساله بود. دوره لیسانس خود را در رشته مهندسی پلیمر در دانشگاه امیرکبیر در تهران گذراند و سال ۲۰۱۲ چمدان بست و برای ادامه تحصیل در مقطع فوق‌لیسانس عازم کلگری کانادا شد.
نیما نیستانی به ایران‌وایر می‌گوید: «وقتی درس شادی تمام شد در جستجوی کار و به امید پیشرفت و زندگی بهتر راهی تورنتو شد. او در یک شرکت بزرگ در رشته‌ای که تحصیل‌کرده بود کار پیدا کرد و به‌سرعت در حال پیشرفت بود. خیلی زحمت می‌کشید. ایران که بود خبر پروموشنی را شنید که مدت‌ها برایش انتظار کشیده بود. قرار بود در سال جدید با شرکت محل کارش یک طرح تازه اجرا کنند و او هم عضو تیم اجرایی بود.»
 
او شادی جمشیدی را زنی سخت‌کوش، معصوم و یک رنگ توصیف می‌کند: «شادی پر از شور زندگی بود. پر از امید به آینده. از آدم‌هایی بود که یک جا قرار نمی‌گرفتند. همیشه به دنبال تجربه‌های جدید بود. از لحظه لحظه زندگی‌اش استفاده می‌کرد انگار که بداند وقت زیادی ندارد.»
 
نیما نیستانی به‌عنوان کسی که همراه با شادی برای آینده‌ای مشترک برنامه‌ریزی می‌کردند ز آرزوهای او برای آینده مشترکشان حرف می‌زند: «روزی که شادی از این دنیا رفت، دقیقا ۲ هفته مانده بود به تولدش. همیشه آرزو داشت خانه‌ای کنار آب داشته باشیم. عاشق آب بود، عاشق موسیقی بود و بیزار از سیاست. خوشحالی آدم‌های دیگر همان‌قدر برایش مهم بود که خوشحالی خودش»
 
پس از اعتراف جمهوری اسلامی به شلیک موشک به هواپیمای مسافربری اوکراینی اغلب بازماندگان و خانواده‌های جان‌باختگان خشم و غم را توامان تجربه می‌کنند.
 
«مانا نیستانی»، کاریکاتوریست شناخته‌شده و عموی نیما با انتشار کاریکاتوری با موضوع سقوط هواپیما در اینستاگرامش نوشت: «شادی عزیز، آیا وقاحتشان حدی دارد؟ برای شادی جمشیدی، نامزد برادرزاده‌ام که در هواپیمای بوئینگ اوکراینی با دو موشک سپاه مفتخر به لقب شهید شد آن‌ها سعی می‌کنند به شیوه رمان «۱۹۸۴» اورول واقعیت و تاریخ را با روایت خود تحریف کنند، ما تا زنده‌ایم نخواهیم گذاشت.»
توکا نیستانی هم پس از صدور بیانیه نیروهای مسلح و اعتراف سپاه به شلیک موشک به هواپیمای مسافربری، تصویر خندانی از شادی جمشیدی را منتشر کرد و در اینستاگرامش نوشت: «شادی عزیزم، گفتند فقط خطای انسانی بود.»
شادی ده سال قبل مادرش را از دست داده و رنج فقدان را چشیده بود. پدرش در ایران بود و رنج این سفر را فقط برای تجدید دیدار با پدر و رفتن بر سر مزار مادرش به خود هموار می‌کرد. نیما می‌گوید: «عاشق خانواده‌اش بود و عاشق پدرش. روز آخری که می‌رفت خیلی استرس داشت، مدام به من یادآوری می‌کرد که چه‌کار کنم و چه جوری از خودم مراقبت کنم. برایم سوال بود که چرا این حرف‌ها را به من می‌زند، به او گفتم نگران نباش من بدون تو این ۳ هفته را دوام میاورم! انگار می‌دانست که دیگر قرار نیست برگردد.»