شادی و غم نزدیکان و اطرافیان‌مان مثل ویروس می تواند به ما سرایت کند

صدای آمریکا :شادی و غم نزدیکان و اطرافیان‌مان مثل ویروس می تواند به ما سرایت کند. پس سعی کنید اطراف مثبت و شاد را دور خود جمع کنید و از افردا منفی و سمی دوری کنید.
 
خیلی عادی است که در یک خانواده و یا در یک جمع دوست، خلق و خوی یک فرد - چه مثبت و چه منفی - روی بقیه افراد تأثیر بگذارد. ولی چرا انسان اینقدر زود تحت تأثیر قرار می گیرد؟
 
«ایلین هتفیلد» پژوهشگر روانشناسی از دانشگاه هاوایی می گوید: «وقتی ما مردم را تماشا می کنیم، به دلایلی، مغزمان طوری طراحی شده که می خواهد در خیلی موارد با آنها همگام شود که واقعاً شگفت انگیز است. و این کار را به قدری سریع انجام می دهد که امکان ندارد از آن آگاه باشیم – همه از طریق دستگاه عصبی مغز کنترل می شود.»
 
برخی از این همگامی ها با اطرافیان‌مان ممکن است آشکارتر باشد – مثل ژست، فرم و حرکات بدن، و نحوه صحبت کردن. ولی برخی دیگر خیلی آشکار نیستند. برای مثال وقتی با دوستانمان صحبت می کنیم، ممکن است به مرور زمان پلک زدن و نفس کشیدن‌تان نیز همزمان می شود. اگر طرف مقابل لکنت زبان دارد و یا ماهیچه صورتش و لب هایش حرکات جزئی دارد، شما نیز ناخودآگاه آنها را تقلید می کنید. حتی در یک جلسه سر کار، افرادی که دور یک میز نشسته اند بعد از مدتی نفس کشیدن‌شان همزمان و همگام می شود.
 
خانم هتفیلد می گوید: «این بخشی از ساختار عصبی مغز ما است. و به بخش بنیادی مغز ما مربوط می شود. حیوانات نیز این کار را می کنند. حتی پرنده های کوچک رفتار یکدیگر را تقلید می کنند. خود به خود پیش می آید. مثل نفس کشیدن ناخودآگاه است.»
 
ولی تنها رفتار یکدیگر نیست که ما تقلید می کنیم، بلکه خلق و خوی دیگران نیز روی ما تأثیر می گذارد. برای مثال در یک مطالعه بر روی خستگی، وقتی یک فرد حتی اگر خسته نباشد ولی در مقابل کسی قرار بگیرد که ظاهری خسته دارد و مرتب خمیازه می کشد، احساس خستگی کرده و شروع به خمیازه کشیدن می کند. حالات روحی مثل شادی و افسردگی نیز همینطور است.
 
ما چه آگاه باشیم چه نباشیم با یکدیگر ارتباط نزدیکی داریم، و احساسات و افکار اطرافیان‌مان مثل ویروس به ما سرایت می کند.