چرا نباید با دهان نفس بکشیم؟

بررسی‌ها نشان می‌دهد که تنفس از راه دهان، خطر پوسیدگی دندان‌ها را افزایش می‌دهد. اگر پس از بیدار شدن از خواب دهانتان خشک می‌شود، علت آن خوابیدن با دهان باز است.
 
هرچند می‌توان این مشکلِ به ظاهر ساده را با نوشیدن یک لیوان آب برطرف کرد، می‌تواند به بروز مشکلات دندانی در آینده منجر شود. در حقیقت افرادی که با دهان باز می‌خوابند بیشتر در معرض پوسیدگی دندان‌ها هستند.
 
در این بررسی پزشکان نیوزیلندی سطح PH بزاق ۱۰ فرد سالم را برای مدت چهار روز اندازه گیری کردند. PH می‌تواند میزان اسیدی و قلیایی بودن مایعات از جمله بزاق دهان را تعیین کند. همچنین در این آزمایش از نیمی از شرکت‌کنندگان خواسته شد که با مسدود کردن مجرای بینی، تنها از راه دهان نفس بکشند.
 
نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که وقتی این افراد از طریق دهان تنفس کردند متوسط PH در محیط دهان آنان ۶.۶ بوده که نشانه اسیدی بودن است.
 
به گفته پزشکان نیوزیلندی، زمانی که شرکت‌کنندگان مجبور بودند در طول شب از راه دهان نفس بکشند سطح PH بزاق آن‌ها به ۳.۶ کاهش یافت و این در حالی است که وقتی سطح PH به کمتر از ۵.۵ برسد، دندان‌ها مواد معدنی خود را از دست می‌دهند.
 
به طور معمول بزاق، دندان‌ها را در برابر پوسیدگی حفظ می‌کند، اما در صورت کاهش مواد معدنی دندان‌ها، تاثیرات حفاظتی بزاق نیز کاهش می‌یابد. باکتری‌های تولیدکننده اسید در فقدان بزاق رشد می‌کنند و اسید بیشتر با تجزیه دندان، موجب پوسیدگی آن و تحریک بافت‌های نرم حفره دهانی می‌شود.
 
متخصصان تأکید دارند که تولید بزاق در شب کاهش می‌یابد و بنابراین افرادی که با دهان باز نفس می‌کشند در معرض فزاینده خشکی دهان و پوسیدگی دندان هستند.