بیکاریِ یک میلیون کارگرِ مرغ‌داری‌ها قریب‌الوقوع است - ورشکستگی نَفَس می‌بُرد

به گزارش خبرنگار ایلنا، صنعتی که با طیور و تخم‌مرغ سر و کار دارد و به سبب گسترده‌‌گی‌‌اش در کشور رتبه نخست تولید مرغ را در خاورمیانه دارد، قاعدتا باید پر از شاغل باشد اما اینگونه نیست. این روزها مرغ‌‌داری‌های کشور که بیش از ۱ میلیون شاغل به‌صورت مستقیم و میلیون‌ها شغل به صورت غیرمستقیم حول آنها شکل گرفته، با مشکل تامین نقدینگی و بحران تهیه مواد اولیه (نهاده‌‌های دامی) مواجه هستند.

 

از این رو کارگرانِ آنها مانند کارگرانِ سایرِ صنایع که به خاطر بحران‌هایی با ریشه‌های مشابه، بیکار شده‌اند، به خانه‌نشینی تن داده‌اند. بیکار شدن کارگران فارغ از اینکه در چه صنعتی اتفاق بی‌افتد، علامت خوبی نیست و نشان از وخامت حال اقتصاد دارد. بیکاری کارگران قطعا اثراتِ اجتماعیِ مخربی دارد؛ چراکه حجمی عظیم، از آسیب‌های اجتماعی را بر سر خانواده کارگران آوار می‌کند.

 

حتی اگر نصفِ کارگرانِ شاغل در مرغ‌داری‌ها (۵۰۰ هزار نفر) ظرف امسال و سال‌های آینده به تدریج و نه یکباره بیکار شوند، برای نظام حمایت‌های رفاهی چالش بزرگی ایجاد می‌شود. چنانکه همین حالا به اذعان حمید فاضلی (مدیرعامل اتحادیه سراسری مرغ‌داران کشور)، سازمان تامین اجتماعی در پرداخت مقرری بیکاری به بیکارانِ صنعتِ فوق‌الذکر تعلل به خرج می‌دهد.

 

اگرچه هریک از صنایع درگیر شکلی از بحران هستند اما ریشه‌های بروز بحران‌ها مشترک است. برای نمونه: بالا رفتن قیمت ارز و احتکار مواد اولیه. این دو بحران مانند آتش به جان تولید و خانوارهای کارگری افتاده‌اند و قربانی می‌گیرند. از این رو تا قیمت ارز به محدوده ۴ هزار تومان برنگردد، نمی‌توان به اصلاح ساختار تولید دل بست. البته با اصلاح شرایط آواربرداری از ویرانه خانه تولید یک شبه ممکن نمی‌شود. اما می‌توان به «اراده برای حل بحران» دل بست و با خود گفت: دولت می‌تواند.