تخمه آفتابگردان زیر نظر متخصصان

معمولاً برخی دانه‌ها مانند دانه کتان و چیا از نظر ارزش غذایی مورد توجه زیادی قرار دارند؛ اما تخمه‌های آفتابگردان دارای کیفیت زیادی هستند که ارزش آن را برجسته‌تر می‌کند. در این مطلب به مزایای دانه آفتابگردان که متخصصان تغذیه بدان اشاره داشته‌اند، می‌پردازیم...

آیا تخمه آفتابگردان غذای سالمی است؟
دانه‌های آفتابگردان غنی از مواد مغذی هستند. یک وعده (واحد) از تخمه آفتابگردان دارای پوست معمولاً به وزن یک اونس یعنی حدوداً 29 گرم است که معادل نصف یک فنجان یا 4 قاشق غذاخوری است و این مقدار دارای چربی‌های سالمی است. یک وعده از این دانه دارای 14 گرم از مخلوط چربی‌های اشباع‌ نشده تک حلقه‌ای و چندحلقه‌ای است. وجود این دو نوع چربی اشباع‌نشده در تخمه آفتابگردان، به وضوح نشان‌دهنده مزایای این ماده خوراکی برای سلامتی بدن، به ویژه در رابطه با سلامت قلب و خطر بیماری‌های قلبی و عروقی است.

همچنین یک وعده از این دانه‌ها حاوی حدود 6 گرم پروتئین و 2.5 گرم فیبر است. چربی، فیبر و پروتئین موجود در آن‌ها نقش مهمی در بروز احساس سیری و پر بودن ایفا می‌کند.
این دانه‌ها نیز دارای ویتامین‌ها و مواد معدنی هستند از جمله:
* ویتامین E: که دارای خواص ضدالتهابی قوی است و می‌تواند خطر بیماری قلبی را کاهش دهد.
* فولات: که برای سنتز DNA حائز اهمیت است.
* فسفر: که کلید سلامت استخوان‌هاست.
* سلنیوم: آنتی‌اکسیدانی است که از بدن در برابر آسیب سلولی محافظت می‌کند.
* منگنز: که به تولید استخوان کمک می‌کند.
* مس: که برای سلامت قلب و عملکرد سیستم ایمنی مفید است.
* ویتامینB6: که برای رشد شناختی و عملکردی اهمیت دارد.
* روی: که برای متابولیسم و عملکرد سیستم ایمنی بسیار مهم است.
* منیزیم: دانه‌های آفتابگردان به طور قابل ملاحظه‌ای غنی از این منیزیم هستند که در بیش از 300 عملکرد مختلف بدن انسان نقش دارد و بسیاری از مردم به اندازه کافی آن را دریافت نمی‌کنند. این ماده معدنی می‌تواند فشارخون را کاهش دهد، کنترل قند خون را بهبود بخشد و خطر بیماری قلبی عروقی را کاهش دهد. این ماده، نیز یک جزء حیاتی برای استخوان است و به تنظیم عملکرد عصب‌ها و عملکرد عضلات و قدرت انقباض ما کمک می‌کند.
دانه‌های آفتابگردان در مقایسه با دانه‌های دیگر چقدر سالم هستند؟
وقتی در مورد مواد مغذی خاصی صحبت می‌کنیم، ممکن است دانه‌های دیگر دارای مزیت بیشتری نسبت به دانه آفتابگردان باشند. دانه‌های چیا دارای اسیدهای چرب امگا 3 گیاهی (5 گرم در هر یک اونس) و فیبر (10 گرم در هر وعده) می‌باشند. دانه‌های کتان و شاهدانه نیز از نظر میزان اسیدهای چرب امگا 3 نسبت به دانه‌های آفتابگردان غنی‌تر هستند.با این حال، دانه‌های آفتابگردان از نظر ویتامین‌ها و مواد معدنی غنی‌تر بوده و همچنین طعم بهتری نسبت به دانه چیا طبیعی دارند. دانه‌های آفتابگردان همچنین دارای بالاترین غلظت فیتوسترول، مولکول‌های گیاهی، است که برای کاهش کلسترول و ارتقای سلامت قلب بسیار مفید است.
به طور کلی، تمام دانه‌ها یک ترکیب خوب از چربی‌های سالم، فیبر، ویتامین‌ها، مواد معدنی و مواد غذایی دارند، به همین دلیل مهم است که انواع مختلف دانه‌ها را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

سالم‌ترین راه مصرف دانه‌های آفتابگردان چیست؟
دانه آفتابگردان را می‌توان بدون پوست و یا همراه پوست آن برشته کرد، و معمولاً مصرف آن در دنیا با حذف پوسته معمول است. پوسته تخمه آفتابگردان غنی از فیبر است و می‌تواند خورده شود، اما از آنجا که این پوسته بسیار سخت است، اگر به خوبی جویده نشود می‌تواند به مجاری گوارشی آسیب برساند.
شما می‌توانید دانه‌های آفتابگردان خام را تهیه کنید یا دانه‌های خشک شده و بوداده با پوسته یا بدون آن را بخرید. همچنین این دانه‌ها در انواع مختلف طعم‌دار موجود هستند. اما انواع خام آن کمتر فراوری شده و بهتر هستند. درهر صورت بهتر است آن نوعی را تهیه کنید که بدان علاقه‌مندید و از خوردن آن لذت می‌برید، در این صورت اطمینان حاصل می‌شود که از مزایای این ماده خوراکی بهره‌مند خواهید شد. می‌توانید دانه آفتابگردان را به تنهایی مصرف کنید و یا آن را همراه سالاد، ماست و یا سوپ نوش جان نمایید.
فقط به یاد داشته باشید که آن‌ها یک غذای پر از چربی هستند. کنترل میزان مصرف، نکته کلیدی برای بهره بردن از مزایای سلامتی این دانه‌ها و جلوگیری از مصرف بیش از حد کالری است. از آنجا که دانه‌های آفتابگردان دارای مقادیر زیادی چربی هستند، می‌توانند به راحتی فاسد شوند، پس بهتر است از آن‌ها در ظرفی که هوا بدان نفوذ نمی‌کند نگهداری کنید.