خطرات چربی شکم

اگر دور شکم زنان بالای 89 سانتیمتر و مردان بالای 101 سانتیمتر باشد، احتمالاً در حال حمل کردن میزان زیادی از چربی خطرناک دور شکم خود هستند.
 
اگر امروز کاری برای مراقبت از سلامتی خود نمی‌کنید، حداقل دور کمرتان را به‌دقت اندازه بگیرید. صاف بایستید، نفس خود را خارج کرده و دور کمر را اندازه‌گیری کنید. نتیجه این اندازه‌گیری از نگرانی‌هایتان درباره ظاهر یا نحوه لباس پوشیدن به‌مراتب مهم‌تر است. درمجموع، اگر دور کمر زنان بیشتر از 89 و مردان بیشتر از 101 سانتیمتر باشد، به‌احتمال‌زیاد میزان زیادی چربی خطرناک در بدنتان وجود دارد.
 
چربی‌ای که در ناحیه ران، باسن یا سرشانه زیرپوست جمع می‌شود، دشمن زیبایی و جذابیت است. اما مهم‌تر از آن، این چربی ازلحاظ متابولیکی فعال است و عامل مهمی در مجموعه‌ای از بیماری‌های خطرناک مانند عوارض قلبی، سرطان و زوال عقل است.
 
تنها افراد چاق و دارای اضافه‌وزن با این خطر روبرو نیستند. حتی افراد معمولی نیز ممکن است مقادیر مضری چربی منفی در زیر دیواره شکم داشته باشند. بعلاوه، این چربی‌ها تنها با تمرینات ساده از بین نمی‌روند. کاهش وزن با رژیم سالم و جامع به همراه ورزش، تنها راه مطمئن برای رهایی از آن است.
 
تا دوران میان‌سالی، معمولاً مردها نسبت به زنان درصد بیشتری چربی دارند؛ اما با آغاز یائسگی زنان معمولاً این الگو برعکس می‌شود. سلول‌های چربی احشایی برخلاف سلول‌های چربی زیرپوستی، ارگان‌های درون‌ریز هستند که هورمون‌ها و تعدادی از مواد شیمیایی مرتبط با بیماری‌های خطرناک (که معمولاً افراد میان‌سال به بالا را مورد آسیب قرار می‌دهند) را در خود ذخیره می‌کنند. یکی از این مواد “RBP4” نام دارد که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش می‌دهد.
 
چربی شکم خطر ابتلا به سرطان را نیز افزایش می‌دهد. احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ در زنان دارای چربی احشایی تقریباً دو برابر دیگران بود. خطر سرطان سینه نیز افزایش می‌یابد. بامطالعه بیش از سه هزار زن قبل یا بعد از یائسگی، خطر ابتلا به سرطان سینه در زنان چاق سه تا چهار برابر دیگر زنان بود.
 
داشتن شکم بزرگ از عوامل افزایش خطر ابتلا به زوال عقل در زنان شناخته شد. جالب اینجاست که بسیاری از آن‌ها وزن طبیعی داشتند و علائم خطرات سلامتی مرتبط با زوال عقل، بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و دیابت را نداشتند. از دیگر مشکلات مرتبط با چربی شکم، مقاومت به انسولین و خطر دیابت نوع 2، اختلال در عملکرد ریه و سردردهای میگرنی بود.