نشانه‌های آشکار و پنهان اختلالات کبدی

 اگر کبد انسان آسیب ببیند، سبب باقی ماندن آب اضافی در بدن و اختلال در دفع آب خواهد شد و نفخ شکم و معده، و تورم بازوان و پاها را در پی خواهد آورد.
 
 آسیب کبدی بر جریان خون طبیعی موجود در کبد اثر می‌گذارد و فشار خون در رگهایی افزایش می‌یابد که خون را به روده، طحال و کبد حمل می کنند. این روند سبب بزرگ شدن کبد می شود که به صورت تورم شکم نمود پیدا خواهد کرد. همچنین کبد آسیب دیده می تواند گاهی اوقات سبب عدم دفع ادرار و باقی ماندن آب در بدن شود که نتیجه آن تورم بازوان و پاها خواهد بود.
 نشانه های پنهان
همه افراد مبتلا به بیماری کبدی لزوما تمامی علائم ذکر شده را تجربه نخواهند کرد و ممکن است در تعدادی از مبتلایان هیچ علائمی که نشانگر بیماری آنها باشد، مشاهده نشود. طبق تحقیقات انجام شده در دانشگاه پزشکی لووا، بیش از نیمی از کسانی که دارای کبد آسیب دیده هستند در مراحل اولیه بیماری خود هیچ علائمی را نشان نمی دهند.
در برخی موارد با وجود مشاهده علائم، بیماری مبتلایان، با علائم خستگی مفرط، کمبود شور و حال روحی و افسردگی، خارشهای گهگاه، حساسیت و آلرژی های غذایی، خواب آلودگی و...اشتباه گرفته شده و به آن اهمیت چندانی داده نمی شود و تصور می شود که ناشی از کار و فعالیت روزانه و یا سایر بیماری ها باشند.
عدم وجود علائم بیماری و در پی آن، عدم تشخیص و درمان، بسیار تهدید کننده زندگی خواهد بود و خطر مرگ احتمالی ناشی از بیماری را بیشتر خواهد کرد. بیماری کبدی نیز از جمله بیماری هایی است که اگر در مراحل اولیه تشخیص داده نشده و بدون درمان رها شود، اثرات جانبی و تاوان آن بسیار ناراحت کننده و جبران ناپذیر خواهد بود.
بر اساس هشدار موسسه پیشگیری از بیماری های کبدی امریکا، بیماری کبدی مشکلات زیر را در پی خواهد داشت:

 
طبق یافته ها، هنگامی که از کار افتادگی کبد پیشرفت می کند و بیماری گسترش می یابد، علائم جدی تر و وخیم تر خواهند شد و بیماران ممکن است احساس گیجی، منگی، سردرگمی و خواب آلودگی داشته باشند. در نمونه های حادتر خطر رفتن به کما و مرگ وجود خواهد داشت. بنابراین به منظور پیشگیری از خطرات مرگبار بیماری، تشخیص هر چه سریعتر و در مراحل اولیه بیماری کبدی از اهمیت خاصی برخوردار است و اگر بیماری تشخیص داده نشده و پیشرفت کند، ممکن است پیوند کبد تنها راه برای حفظ زندگی بیمار باشد.