درد قسمت پایینی کمر

شاید تا به حال این جمله طنزآمیز را شنیده اید که: « مردم دو دسته اند: یا کمردرد دارند و یا کمردرد خواهند گرفت». اما برای کسانی که دچار ضعف و درد عضلانی، دردهای مکرر و غیرممتد و یا ناتوانی در ایستادن هستند، کمردرد امری عادی به نظر می رسد و هیچ دلیلی برای خندیدن باقی نمی گذارد. دردهای ادامه دار و یا  دردهای غیرممتد در قسمت تحتانی کمر ممکن است چند روز تا چندین هفته به طول بینجامند.
 همیشه کاری که انجام می دهید، موجب کمردردتان نمی شود
 در حالیکه بلندکردن جسمی سنگین، تصادف، لغزش و افتادن می تواند دلیل این نوع کمردرد باشد، انحطاط دیسک در طی زمان طولانی و بی توجهی به آن می تواند ریشه دردکمر در قسمت پایینی آن باشد. دیسک های نخاعی مانند دونات های ژله ای کوچکی هستند که لایه های کلاژن و آب بین مهره های ستون فقرات شما قرار گرفته اند تا به حرکت آنها کمک کنند.
 
فتق دیسک، باعث ایجاد درد و التهاب می شود. هنگامی که یک دیسک دچار مشکل شود، ماده مرکزی آن (ماده ژله ای میانی یا هسته دیسک) از قسمت محیطی آن جدا شده و باعث اعمال فشار بر ریشه های عصبی می گردد. 
استراحت در رختخواب و نقش آن در درمان این نوع کمردرد
استراحت در رختخواب به مدت طولانی دیگر توصیه نمی شود، وقتی ماهیچه ها، در پاسخ به آسیب سفت می شوند، کمر درد تشدید می شود، و دراز کشیدن، این ماهیچه ها را سفت تر خواهد کرد و چرخه درد ادامه پیدا می کند.
 
اگر در زمان نشستن و یا ایستادن، درد شدیدی را حس می کنید، استراحت در رختخواب را در طول روز به چند ساعت محدود کرده و فقط دو روز در رختخواب استراحت نمایید. برای آگاه شدن از دلیل خاص درد کمر در قسمت تحتانی، با پزشک خود گفت و گو کنید و از یک فیزیوتراپیست بخواهید، تا یک برنامه کششی ایمن و تقویتی برای بهبود و محافظت از کمرتان به شما ارائه دهد. 
تمریناتی که هرگز نباید انجام دهید
تمرین فیزیکی sit-up که برای تقویت عضلات شکمی است و تمرینات کششی کمر، از جمله بدترین کارهایی هستند که شما می توانید در زمان دست و پنجه نرم کردن با کمرد درد، انجام دهید. زیرا آنها واقعا می توانند آسیب بیشتری ایجاد کنند. همه مردم در هنگام مواجهه با درد کمر تمریناتی را خودسرانه برای بهبود درد انجام می دهند که این تمرینات، فشار عظیمی بر روی دیسک شان اعمال می کند، که می تواند دردشان را تشدید نماید. 
 
تمرین ایده آل اصلی، شامل حفظ ستون فقرات در یک وضعیت خنثی است، مکررا عضلات شکمی خود را منقیض و منبسط نکنید.
هرگز هنگام برداشتن جسم سنگین، زانوهایتان را خم نکنید
مکانیسم مناسب جهت بلند کردن یک شی از روی زمین، این است که شما مفصل ران را جابجا کنید، نه این که به زانویتان فشار بیاورید و آن را خم کنید، این کار فقط آرتریت زانو را به جان تان خواهد انداخت. 
 

هنگام بلند کردن چیزی سنگین، باید سعی کنید وزن  خود را در تمام عضلات بدن پراکنده کنید. مهم است که در این حالت عضلات شکم تان را منقبض کرده وتا جایی که ممکن است به شی مورد نظر نزدیک شوید، آن را بلند کنید و از کمرتان بلند شوید.
 
اگر فقط لازم است، چیزی کوچک را بلند کنید، ازروش گلف بازان استفاده کنید: کمرتان را صاف کنید، روی یک مفصل ران خم شوید، و یک پایتان را کاملا دراز کنید.
انعطاف پذیری زیاد، احتمال کمردرد را بیشتر می کند
از لحاظ آماری، افرادی که بیشتراز دیگران می توانند در کمرشان حرکاتی انجام دهند (انعطاف پذیری زیادی در این ناحیه دارند)، در آینده با احتمال بیشتری به اختلالات کمر دچار می شوند. بنابراین داشتن انعطاف پذیری پشتی ملاک نیست، در حقیقت این حالت، خطرآفرین نیز خواهد بود. عضلات در بازوها و پاها برای حرکات طراحی شده اند اما ساختار ستون فقرات و ماهیچه های اسکلتی متفاوت هستند؛ آنها برای ایجاد ثبات طراحی شده اند.
استفاده از کمربند برای بلندکردن اجسام سنگین، بی فایده است
کمربندهای طبی، گاهی اوقات به وسیله ورزشکارانی مانند وزنه برداران و یا افرادی مثل جابجا کنندگان چمدان ها در فرودگاه یا هتل ها استفاده می شود و البته هرگز احتمال آسیب دیدگی را کاهش نمی دهند. هیچ دلیل علمی برای این ادعا وجود ندارد که کمربندهای طبی، باعث کاهش فشار در ستون فقرات یا کاهش آسیب خواهند شد. در حقیقت این کمربندها ممکن است باعث ایجاد آسیب های ایمنی شوند.