زیرنویس معنادار تلویزیون جمهوری اسلامی در اواخر پخش بازی فوتبال تیم‌های ایران و کره‌جنوبی

دم ملت گرم، ..زدند به عاشورا و حسین عرب...چو بخت عرب بر عجم چیره گشت --------همه روز ایرانیان تیره گشت. جهان را دگرگونه شد رسم و راه---------- تو گوئی نتابد دگر مهر و ماه. ز مِی نشئه و نغمه از چنگ رفت ---------ز گل عطر و معنی ز فرهنگ رفت. ادب خوار گشت و هنر شد وَبال---------- ببستند اندیشه را پَر و بال. جهان پر شد از خوی اهریمنی -----------زبان مُهر ورزید و دل دشمنی. کنون بی‌غمان را چه حاجت به می-------- کران را چه سودی به آوای نی. که در بزم این هرزه گردان خام---------- گناه است در گردش آریم جام. بجائی که خشکیده باشد گیاه -------------هدر دادن آب باشد گناه. چو با تخت منبر برابر شود------------- همه نام بوبکر و عُمَر شود. ز شیر شتر خوردن و سوسمار---------- عرب را بجائی رسیده است کار. که تاج کیانی کند آرزو ----------------تُفو بر تو‌ای چرخ گردون تفو. دریغ است ایران که ویران شود---------- کنام پلنگان و شیران شود

حالا یکی نیست از اینا بپرسه : آخه مگه خالق کرم داره که دم به ساعت غضب کنه؟؟ :o

حالا یکی نیست از اینا بپرسه : آخه مگه خالق کرم داره که دم به ساعت غضب کنه؟؟ :o

دم ملت گرم، ..زدند به عاشورا و حسین عرب...چو بخت عرب بر عجم چیره گشت --------همه روز ایرانیان تیره گشت. جهان را دگرگونه شد رسم و راه---------- تو گوئی نتابد دگر مهر و ماه. ز مِی نشئه و نغمه از چنگ رفت ---------ز گل عطر و معنی ز فرهنگ رفت. ادب خوار گشت و هنر شد وَبال---------- ببستند اندیشه را پَر و بال. جهان پر شد از خوی اهریمنی -----------زبان مُهر ورزید و دل دشمنی. کنون بی‌غمان را چه حاجت به می-------- کران را چه سودی به آوای نی. که در بزم این هرزه گردان خام---------- گناه است در گردش آریم جام. بجائی که خشکیده باشد گیاه -------------هدر دادن آب باشد گناه. چو با تخت منبر برابر شود------------- همه نام بوبکر و عُمَر شود. ز شیر شتر خوردن و سوسمار---------- عرب را بجائی رسیده است کار. که تاج کیانی کند آرزو ----------------تُفو بر تو‌ای چرخ گردون تفو. دریغ است ایران که ویران شود---------- کنام پلنگان و شیران شود

دم ملت گرم، ..زدند به عاشورا و حسین عرب...چو بخت عرب بر عجم چیره گشت --------همه روز ایرانیان تیره گشت. جهان را دگرگونه شد رسم و راه---------- تو گوئی نتابد دگر مهر و ماه. ز مِی نشئه و نغمه از چنگ رفت ---------ز گل عطر و معنی ز فرهنگ رفت. ادب خوار گشت و هنر شد وَبال---------- ببستند اندیشه را پَر و بال. جهان پر شد از خوی اهریمنی -----------زبان مُهر ورزید و دل دشمنی. کنون بی‌غمان را چه حاجت به می-------- کران را چه سودی به آوای نی. که در بزم این هرزه گردان خام---------- گناه است در گردش آریم جام. بجائی که خشکیده باشد گیاه -------------هدر دادن آب باشد گناه. چو با تخت منبر برابر شود------------- همه نام بوبکر و عُمَر شود. ز شیر شتر خوردن و سوسمار---------- عرب را بجائی رسیده است کار. که تاج کیانی کند آرزو ----------------تُفو بر تو‌ای چرخ گردون تفو. دریغ است ایران که ویران شود---------- کنام پلنگان و شیران شود

حالا یکی نیست از اینا بپرسه : آخه مگه خالق کرم داره که دم به ساعت غضب کنه؟؟ :o

حالا یکی نیست از اینا بپرسه : آخه مگه خالق کرم داره که دم به ساعت غضب کنه؟؟ :o

دم ملت گرم، ..زدند به عاشورا و حسین عرب...چو بخت عرب بر عجم چیره گشت --------همه روز ایرانیان تیره گشت. جهان را دگرگونه شد رسم و راه---------- تو گوئی نتابد دگر مهر و ماه. ز مِی نشئه و نغمه از چنگ رفت ---------ز گل عطر و معنی ز فرهنگ رفت. ادب خوار گشت و هنر شد وَبال---------- ببستند اندیشه را پَر و بال. جهان پر شد از خوی اهریمنی -----------زبان مُهر ورزید و دل دشمنی. کنون بی‌غمان را چه حاجت به می-------- کران را چه سودی به آوای نی. که در بزم این هرزه گردان خام---------- گناه است در گردش آریم جام. بجائی که خشکیده باشد گیاه -------------هدر دادن آب باشد گناه. چو با تخت منبر برابر شود------------- همه نام بوبکر و عُمَر شود. ز شیر شتر خوردن و سوسمار---------- عرب را بجائی رسیده است کار. که تاج کیانی کند آرزو ----------------تُفو بر تو‌ای چرخ گردون تفو. دریغ است ایران که ویران شود---------- کنام پلنگان و شیران شود

دم ملت گرم، ..زدند به عاشورا و حسین عرب...چو بخت عرب بر عجم چیره گشت --------همه روز ایرانیان تیره گشت. جهان را دگرگونه شد رسم و راه---------- تو گوئی نتابد دگر مهر و ماه. ز مِی نشئه و نغمه از چنگ رفت ---------ز گل عطر و معنی ز فرهنگ رفت. ادب خوار گشت و هنر شد وَبال---------- ببستند اندیشه را پَر و بال. جهان پر شد از خوی اهریمنی -----------زبان مُهر ورزید و دل دشمنی. کنون بی‌غمان را چه حاجت به می-------- کران را چه سودی به آوای نی. که در بزم این هرزه گردان خام---------- گناه است در گردش آریم جام. بجائی که خشکیده باشد گیاه -------------هدر دادن آب باشد گناه. چو با تخت منبر برابر شود------------- همه نام بوبکر و عُمَر شود. ز شیر شتر خوردن و سوسمار---------- عرب را بجائی رسیده است کار. که تاج کیانی کند آرزو ----------------تُفو بر تو‌ای چرخ گردون تفو. دریغ است ایران که ویران شود---------- کنام پلنگان و شیران شود

حالا یکی نیست از اینا بپرسه : آخه مگه خالق کرم داره که دم به ساعت غضب کنه؟؟ :o