هشت سال رسیدگی به یک پرونده تعرض و قتل
رأی دهید
صبح دیروز سه متهم افغان با لباسهای زندان، به دیوار شعبه ٤ دادگاه کیفری استان تهران تکیه داده بودند تا با دستور قاضی عبداللهی جلسه رسیدگی به پرونده قتل، سرقت مقرون به آزار و اذیت و دایر کردن محل فسادشان آغاز شود. با فاصله چند قدم از آنها، یک مرد و زن، اولیای دم مقتول حضور داشتند که تقاضای قصاص متهمان را داشتند. جسد دختر آنها پس از هشت سال از وقوع حادثه کشف نشده است.
با شروع جلسه، نماینده دادستان کیفرخواست را قرائت کرد تا مشخص شود متهمان پرونده پیش از این در شعبه ٢ دادگاه کیفری استان تهران از اتهام قتل تبرئه و به دیه محکوم شده بودند اما به دلیل نقض این حکم در دیوان عالی کشور، اکنون رسیدگی به پرونده به شعبه همعرض ارجاع داده شده است.
نماینده دادستان پرونده قطور را از قاضی عبداللهی گرفت و خواند: «در تاریخ ٧ دی ٨٦ مردی به پلیس آگاهی مراجعه کرد و خبر ناپدید شدن دخترش را به ماموران اطلاع داد. کارآگاهان پروندهای با موضوع «فقدانی» تشکیل دادند و رسیدگی به آن را آغاز کردند. در حین تحقیقات فردی به نام محمد به عنوان مظنون شناسایی شد. او به کارآگاهان گفت که راننده مفقودی است و چند وقت پیش، او را برای برقراری ارتباط نامشروع به خانه یک افغانی برده است. ماموران به محل مورد نظر مراجعه و پس از چند مرحله اقدامات پلیسی، سه تبعه افغان را به اتهام برقراری ارتباط نامشروع دستگیر کردند. متهمان که در بازجوییهای چند ماهه اظهارات متناقضی داشتند سرانجام به قتل دختر ٢٥ ساله به دلیل اختلاف مالی اعتراف کردند. بعد از هشت سال از وقوع قتل، هنوز جسد مقتول کشف نشده است. پرونده متهمان پیش از این در شعبه دوم دادگاه کیفری استان تهران رسیدگی و قضات به دلیل عدم کشف جسد و احتمال حیات مفقودی، رای به تبرئه متهمان از قتل و پرداخت دیه داده بودند اما دیوان عالی کشور با استناد به وجود دلایل محکم برای اثبات وقوع قتل، حکم صادره را نقض و پرونده را به شعبه هم عرض – شعبه چهارم – ارجاع داد.»
پـس از قـــرائـت کیفرخواست، نوبت متهمان شد. اسد جوانی ٢٥ ساله که هنگام ارتکاب به جرم ١٧سال داشت در همان ابتدا اعترافات پیشین خود را انکار کرد و گفت: «روز حادثه، من و رحمت به خانه علی رفتیم. قرار بود مقتول ساعت چهار بعد از ظهر آنجا بیاید تا ارتباط نامشروع برقرار کنیم. اما او در تماس تلفنی اطلاع داد که یک ساعت دیر میرسد. ما هم چون کار داشتیم، خانه علی را ترک کردیم و اصلا مقتول را ندیدیم.»
اظهارات اسد در حالی بود که او پیش از این در بازجوییها به برقراری ارتباط نامشروع و قتل متهم با همدستی رحمت اعتراف کرده بود. قاضی عبداللهی صفحه ٦٠٦ پرونده را باز کرد و رو به متهم گفت: «تو در بازجوییها گفتهای که وقتی متوجه شدی مقتول دیر میرسد، منتظر ماندی. بعد از آمدن او با رحمت به خانه علی رفتید و پس از برقراری ارتباط نامشروع با مقتول، همراه رحمت از اتاق بیرون آمدید. علی وارد اتاق شد. او صاحبخانه بود. وقتی با مقتول رابطه برقرار کرد سر پول با او درگیر شد. شما و رحمت صدای دادوفریاد را شنیدید و به اتاق برگشتید. گردن و دهان متهم را فشار دادید و او را با پارچه خفه کردید. بعد متواری شدید. بعدها علی به شما گفت که جسد را در گونی انداخته و در سطل زبالهای بیرون ساختمان رها کرده است.»
قاضی دادگاه از بالای عینک نگاهی به متهم انداخت اما او بار دیگر منکر اعترافات خود شد. به این ترتیب نوبت به رحمت ٣٥ ساله رسید. او نیز اعتراف قبلی خود به برقراری ارتباط نامشروع و قتل را انکار کرد. پس از او علی ٢٣ ساله به جایگاه احضار شد. او همان فردی بود که در بازجوییها به درگیری با مقتول و جابهجایی جسدش اعتراف کرده بود اما او نیز روش دو متهم دیگر را درپیش گرفت و اعترافات خود را انکار کرد. به این ترتیب قضات دادگاه وارد شور شدند. آنها میتوانند برای متهمان، از حکم قصاص تا ١٠ سال حبس صادر کنند.
