آیا رتوش عکس فریب است؟

شیوه رتوش عکس افراد توسط برخی مجلات مورد اعتراض قرار گرفته است. دیدن تغییرات مصنوعی بر صورت و بدن می تواند تجربه ای نه چندان خوشایند باشد.

من وقتی مجلات مد را نگاه می کنم، تصاویر زنان مشهور بیکینی پوش را می بینم و از دیدن اندام متناسب آنها در اثر یک رژیم غذایی شش ماهه تعجب می کنم، و یا به پوست بی عیب و ایراد مانکنی نگاه می کنم که فقط یک شورت بر تن دارد و دارد یک کیف ده هزار پوندی (۱۶معادل هزار دلار) تبلیغ می کند و به خودم می گویم چرا پوست یا مو یا دندانهای من مثل او نیست.

همه می دانند که مجلات و شرکتهای تبلیغاتی عکسهای خود را رتوش می کنند. این شیوه سالهاست که متداول و مرسوم بوده است.

حتی در سال ۲۰۰۸ گفته شد که مجلات به زودی از تبلیغ و انتشار تصاویر رتوش شده مانکن‌ها منع خواهند شد. اما چنین نشد.

مسئله این است که دختران نوجوان که با دیدن عکسهای رتوش شده مانکن‌ها و ستاره های سینما دچار توهم می شده اند که بدن سالم تنها بدنی دارای اندامهای لاغر است، تا مرز بیمار شدن از خوردن غذا پرهیز می کردند.

جو سوینسون، معاون وزیر در امور زنان و مساوات در بریتانیا گفته است که تغییر عامدانه شکل بدن زنان در عکسهای منتشر شده زیان آورترین نوع رتوش است، اما او مخالف منع رتوش در مجلات است.

خانم سوینسون می گوید که اجرای هر قانونی که رتوش را منع کند عملا کار بسیار سختی خواهد بود و باید مسئولیت را بر دوش عکاسان و خلق کنندگان تصاویر تبلیغی گذاشت تا آنها با توجه به وضع و موقعیت بینندگان تصاویر خود، در عکسها تغییرات نامناسب ایجاد نکنند.

آنچه که معمولا مورد بحث قرار می گیرد این است که رتوش عکسهای مانکن‌ها "یک واقعیت دروغین" را به خورد دختران نوجوان می دهد.

تجربه شخصی

من تصمیم گرفتم که خودم رتوش شدن را تجربه کنم. قدری آرایش کردم و در مقابل دوربین عکاس نشستم.

ده سال جوانتر و ۲۰ کیلو لاغرتر!

سارا بریملی، عکاسی که با مانکن‌های زیادی کار کرده است، سعی کرد مرا در حالت آرامش قرار دهد تا بهترین عکس "طبیعی" حاصل شود.

او در حین عکاسی دستورهای متعدد و متفاوتی می داد که "نگاهت به کنار باشد....دستانت را روی کمرت بگذار....لبخند بزن....لبخند نزن."

خانم بریملی می گوید که روتوش چیزهای کوچک الان دیگر فراگیر شده است چون دوربینهای دیجیتال جدید آن قدر حساسیت بالایی دارند که کوچکترین عیب صورت یا پوست را ثبت می کنند. دوربینهای قدیمی و حلقه های فیلم آنها قادر به ثبت این جزییات نبودند.

اما رتوش های کلی عکس معمولا نادر هستند، مگر در مورد مانکن‌ها و زنان معروف بازیگر تلویزیونی.

"آنها می گویند که شکل دماغشان را تغییر دهم یا لاغرترشان کنم. بیشترین درخواست، کوچکتر کردن کمر و یا افزایش ارتفاع پاها است."

عکسهایی را که از من گرفته شده بود دیدم. مشخص است که سارا بریملی عکاسی ماهر، و به کار خود مسلط است.

اما حالا وقت رتوش رسیده است. او در مدت زمانی کمتر از یک ساعت مرا ده سال جوانتر و ۲۰ کیلو لاغرتر کرد.

پوستم سفید شد، شکل دماغم تغییر کرد، چشمانم بازتر شد، گردن و پاهایم کشیده تر شدند، دستها، رانها و کمرم همه باریکتر شدند.

تعجب کردم. انگار من دیگر من نبودم.

جرجینا ویلکین، زنی ۲۳ ساله که قبلا مانکن بوده است، گفته است که واکنش مرا کاملا درک می کند.

او می گوید "از من چند بار برای یک مجله عکاسی شد. وقتی مجله چاپ و منتشر شد خودم خودم را نشناختم. پاهایم لاغر و کشیده شده، دماغم صاف شده و لکه های پوستیم همه حذف شده بودند."

با این حال، سازمان نظارت بر استانداردهای تبلیغاتی بریتانیا می گوید رتوش تصاویر ایراد ندارد و تنها ۶۳ شکایت از مجموع ۳۰ هزار شکایت که سال گذشته به آن سازمان ارائه شد، به رتوش تصاویر مربوط می‌شده است.