ترک اجباری زادگاه و پیامدهای روحی آن برای فرد و خانواده

ین در مورد تمام افراد درست نیست. نمونش یکی مثل خودم. یکسال بعد اینکه اومدم اینجا ۵-۴ روزی برگشتم ایران به خاطر عروسی برادرم و دو سال بعدش ۳ روز به خاطر مرگ پدربزرگم. الان هم یه ۱۰ سالی هست با تمام اصرار والدینم حاضر نیستم حتی یه روز برگردم اونجا٬ مگر برای عروسی یا فوت اقوام. من از دست تحجر٬ عقب افتادگی فکری٬ خرافات٬ دروغ گویی٬ کلاه برداری٬ حسادت٬ و. از ایران خارج شدم. این رژیم هم توسط خود این مردم ۳۴ ساله که رو پاست نه توسط آدمهایی از کره ماه. البته چیزهای بد اینجا هم پیدا میشه ولی ۱۰ نه ۱۰۰ برابر کمتر از ایران. اگه یک برج ۵۰ طبقه تو شمال تهران بهم بدن بگن فقط ۱۰ سال اونجا زندگی کن و برگرد امکان نداره قبول کنم.اینجا فکرم آزاده و آسوده و این از تمام ثروتها با ارزشتر.