قتل هولناک دوست به خاطر توهم مزاحمت

مرد جوان که با توهم مزاحمت پس از قتل دوست خود جسدش را به آتش کشیده بود به زودی در دادگاه کیفری استان تهران محاکمه می شود.

به گزارش مهر، شهریور ماه سال گذشته مردی سراسیمه خودش را به پلیس بومهن رساند و مأموران را از ناپدیدشدن ناگهانی پسرش با خبر کرد.

او با نگرانی گفت: مدتی قبل برای پسرم که ایرج نام دارد، نیسان آبی رنگی خریدم تا با آن کار کند. پسرم در کار خرید و فروش ضایعات فلزی بود. او ضایعات کارگاه ها و کارخانه های اطراف بومهن را می خرید و به کارخانه ای می فروخت. دیروز صبح ۵ میلیون تومان از حسابش برداشت کرد و برای خرید ضایعات با نیسانش از خانه بیرون رفت. وقتی شب به خانه برنگشت نگران شدم و با تلفن همراهش تماس گرفتم اما گوشی او خاموش بود و کسی هم از او خبر نداشت. حالا فکر می کنم اتفاق ناگواری برایش افتاده است.

بعد از طرح شکایت، پرونده به دستور قاضی دادسرای جنایی، در اختیار تیم زبده ای از کارآگاهان مبارزه با آدم ربایی اداره ۱۱ پلیس آگاهی تهران قرار گرفت.

در حالی که کارآگاهان تحقیقات گسترده ای را برای ردیابی راننده نیسان آغاز کرده بودند، نیسان ایرج در اطراف بومهن به صورت رها شده، کشف شد.

مأموران متوجه شدند اطراف محلی که نیسان رها شده دوربین های مداربسته یک کارگاه نصب شده است. بنابراین با بررسی فیلم دوربین مدار بسته، تصویر مرد میانسالی که نیسان را در محل رها کرده بود، شناسایی شد.

متهم که نگهبان انبار بزرگی در آن نزدیکی بود، بازداشت شد. بهروز ابتدا در بازجویی ها گفت از ماجرا خبر ندارد و ایرج را هم نمی شناسد اما وقتی با تصویر خود در دوربین های مداربسته روبه رو شد، به جرم خودش اقرار کرد.

او گفت: من نگهبان یک کارگاه هستم. از مدتی قبل ایرج را می شناختم و چند بار ضایعات فلزی کارگاه را به او فروخته بودم. چند بار او را در نزدیکی کارگاه مان دیدم و فکر کردم که می خواهد برای همسرم مزاحمت ایجاد کند، به خاطر همین تصمیم گرفتم از او انتقام بگیرم. روز حادثه وقتی برای خرید ضایعات به کارگاه آمد، کسی آنجا نبود و کارگاه را تعطیل کرده بودیم. او را به بهانه ای به داخل سوله کشاندم و از پشت ضربه محکمی به سرش زدم. بعد از اینکه روی زمین افتاد، با چاقو چند ضربه به شکمش زدم و برای اطمینان از مرگش با دستانم او را خفه کردم. برای از بین بردن جسدش مقداری نخاله و ضایعات پلاستیکی را که از قبل در گوشه کارگاه دپو کرده بودم، آتش زدم و جسد را داخل آن انداختم. برای اینکه چیزی از جسد باقی نماند، با بیل استخوان های سوخته را خرد کرده و نیسان را هم در یکی از خیابان های خلوت منطقه رها کردم و چند تکه از استخوان های مقتول را به رودخانه جاجرود انداختم تا هیچ اثری از آن باقی نماند.