راهنمای مصرف شکلات تلخ

این شکلات طعم تلخی دارد. مصرف آن برای افراد مبتلا به بی‌خوابی، ریفلاکس و ترشی معده و افرادی که دچار مشکل سنگ کلیه هستند، مناسب نیست.
 

شکلات تلخ، به شکلاتی گفته می‌شود که میزان کاکائوی اضافه‌ شده به آن بسته به میزان ماده خشک تا  75درصد رسیده و میزان شکر آن بسیار کم است؛ به این معنی که اصل عمده مخلوط اولیه شکلات، کاکائوست. شکلات تلخ یا سیاه از نوع  20 درصدی آغاز می‌شود. این نوع شکلات خیلی تلخ و رنگ آن هم خیلی تیره نیست. این حد تیرگی پایه شکلات است و در نمونه‌های مرغوب شکلات، نیم‌درصد به نیم درصد حد تیرگی شکلات افزایش می‌یابد تا به 97 درصد می‌رسد.
 
30 درصدی:
 میزان کاکائوی در این شکلات از حد پایه بالاتر است. خیلی تلخ نیست و مصرف آن باعث بروز مشکل خاصی در افراد نمی‌شود. در کنار آن نوع 35درصدی هم وجود دارد.
 
45 درصدی:
 کم‌کم به حد تقریبا بالای کاکائو نزدیک می‌شویم. این درصد خیلی بالا محسوب نمی‌شود؛ اما برای افرادی که مشکل ریفلاکس معده دارند مصرف آن مناسب نیست.
 
50 درصدی:
 این شکلات طعم تلخی دارد. مصرف آن برای افراد مبتلا به بی‌خوابی، ریفلاکس و ترشی معده و افرادی که دچار مشکل سنگ کلیه هستند، مناسب نیست.
 
65 و 70 درصدی:
 کاملا طعم تلخی دارد. گاهی برای پوشاندن این طعم تلخ آن را با میوه‌هایی مانند پرتقال طعم‌دار می‌کنند. خوردن آن برای افرادی که از هر نظر مشکلی ندارند، ایرادی ندارد.
 
80 و 97 درصدی:
 این نوع شکلات هرچند ویژگی‌های بی‌شماری دارد؛ اما بهتر است در صورتی که معده خالیست و یا احتمال بروز مشکلات بی‌خوابی وجود دارد، از خوردن آن صرف‌ نظر کرد. البته نوع 80 درصدی از نظر طعم قابل تحمل‌تر است!