آغاز جنگ امنیتی ایران و آمریکا؟

آغاز جنگ امنیتی ایران و آمریکا؟

غلامحسین محسنی اژه‌ای، وزیر اطلاعات ایران، از خنثی سازی طرح انفجار در کنسولگری روسیه در رشت خبر داده و "شبکه تروریستی مرتبط با آمریکا" را مسئول انجام این طرح ناکام اعلام کرده است.

پیش از این نیز مقام‌های بلندپایه ایرانی، آمریکا و بریتانیا را به آموزش و کمک به عاملان انفجار در حسینیه رهپویان وصال در شیراز که سیزده کشته و حدود دویست زخمی برجا گذاشت، متهم کرده بودند.

وزیر اطلاعات ایران، هدف از طرح انفجار در کنسولگری روسیه در رشت را ایجاد اختلاف بین ایران و همسایگانش دانسته و مجموعه اقدام‌های تروریستی و خرابکارانه در ایران را به آمریکا نسبت داده است.

آقای محسنی اژه‌ای در حالی آمریکا را حامی عملیات تروریستی در ایران معرفی کرده است که در روزهای اخیر، مقام‌های بلندپایه نظامی و سیاسی آمریکا، جمهوری اسلامی را به مدیریت آشوب‌های داخلی در عراق و حمایت از گروههای لبنانی و فلسطینی به منظور بی‌ثبات سازی خاورمیانه متهم کرده‌اند.

از این رو، اظهارات وزیر اطلاعات ایران، ممکن است واکنشی به اتهام‌های آمریکا در مورد حمایت جمهوری اسلامی از تروریسم تلقی شود. دولت آمریکا تاکنون به اظهارات مقام‌های ایرانی پاسخی نداده و به نظر می‌رسد که آنها را کم اهمیت دانسته است.

از ابتدای تاسیس نظام جمهوری اسلامی تا کنون، مقام‌های جمهوری اسلامی همه حرکت‌های خرابکارانه در ایران را به نقشه‌های ایالات متحده آمریکا منسوب کرده و حتی مخالفان و منتقدان مسالمت‌جوی خود را نیز به وابستگی به کاخ سفید متهم کرده‌اند. در مقابل، واشنگتن نیز اغلب ایران را در راس فهرست کشورهای حامی تروریسم جای داده است.

بر این اساس، اتهام‌های متقابل ایران و آمریکا علیه یکدیگر، به امری عادی در روابط آنها تبدیل شده است و فقط اوج گرفتن آن در روزهای اخیر ممکن است تازگی داشته باشد.

از آنجا که یک نهاد معتبر بین‌المللی قادر به داوری بی‌طرفانه در مورد ادعاهای ایران و آمریکا علیه یکدیگر نیست، بنابراین، تشخیص اینکه کدامیک از اتهام‌های مطرح شده درست یا نادرست است، برای یک ناظر معمولی امکان‌پذیر نیست.

در این میان، ایران به دلیل طرح اتهام‌های بی‌رویه علیه مجموع مخالفان و منتقدان مستقل و مسالمت‌جوی داخلی و بویژه متهم کردن آنان به وابستگی سیاسی و مالی به آمریکا، تا اندازه زیادی اعتبار ادعاهای خود را حتی در مواردی که ممکن است به طور استثنایی درست باشد، از بین برده است.

در عین حال، جمهوری اسلامی در اغلب اوقات با پیش کشیدن نقش آمریکا در پاره‌ای حوادث خشونت‌آمیز در ایران، تلاش کرده است تا از این مساله برای تنگ تر کردن دامنه آزادی‌های سیاسی و فرهنگی در ایران واعمال فشار علیه نیروهای مخالف و منتقد بهره گیرد.

از این رو، برخی از تحلیل‌گران با نگاهی بدبینانه، سمت و سوی اظهارات آقای محسنی اژه‌ای را تحولات داخلی می‌دانند بخصوص اینکه وی در سخنان روز چهارشنبه خود با تاکید بر اینکه "نباید در مقابل هیاهوی غرب منفعل شویم"، اضافه کرده است که "در برخی از کشورهای همسایه ورود افراد خارجی به عرصه رسانه ممنوع شده است. ما نیز با توجه به شرایط کنونی نیازمند بازنگری در ساختارها بخصوص در وزارت اطلاعات هستیم و آنچه دشمن دیروز از آن طریق وارد می‌شد امروز با ابراز مدرن و در یک لحظه انجام می‌دهد."

اشاره آقای محسنی اژه‌ای به مساله رسانه ها و بویژه تاکید وی بر لزوم تغییر ساختار وزارت اطلاعات، برخی از محافل سیاسی در ایران را نگران کرده است.

سایت تابناک که گفته می‌شود از سوی نیروهای نزدیک به محسن رضایی فرمانده سابق سپاه پاسداران انقلاب اداره می‌شود، اخیرا با "ابراز نگرانی" نسبت به بازنشستگی و بازخرید شماری از پرسنل قدیمی وزارت اطلاعات نوشت: "برخی از تصمیات شتابزده که به خروج بخش قابل توجهی از نیروهای کیفی و با سابقه اطلاعاتی و امنیتی کشور منجر می‌شود، عملا به کاهش توانمندی و کارآمدی سیستم امنیتی نظام منجر خواهد شد."

صرف نظر از جنبه‌های داخلی اظهارات آقای محسنی اژه‌ای، به نظر می‌رسد که تکرار اتهام برنامه ریزی آمریکا برای اقدام‌های تروریستی در ایران از سوی مقام‌های جمهوری اسلامی، نشانه‌ای از وخیم‌تر شدن روابط تهران – واشنگتن باشد.

سیاست رسمی آمریکا در برابر ایران اعمال فشارهای سیاسی و اقتصادی به منظور تغییر سیاست‌های جمهوری اسلامی است و به همین منظور آمریکا نام سازمان مجاهدین خلق را در فهرست گروههای تروریستی قرار داده است تا بدین وسیله عدم حمایت خود را از حرکت‌های خشونت آمیز در ایران اعلام کند.

با این همه، برخی از گزارش‌های مطبوعاتی از برنامه آمریکا برای بی‌ثبات سازی نظام سیاسی ایران حکایت دارد و به همین جهت، تحرکات گروههایی مانند جندالله در جنوب شرقی ایران به حمایت واشنگتن از آنها نسبت داده شده است.

اگر چنین ادعاهایی صحت داشته باشد، بدون شک دولت ایران با اعلام به خطر افتادن امنیت ملی، فضای سیاسی و فرهنگی ایران را کاملا مسدود خواهد کرد.

به هر حال، نوعی جنگ مبهم اطلاعاتی و امنیتی بین ایران و آمریکا آغاز شده است و ممکن است قربانی اصلی این جنگ، جامعه مدنی بسیار نحیف ایران باشد