آیا کویت بخشی از خاک عراق است؟

آیا کویت بخشی از خاک عراق است؟

چندی است برخی رسانه های کویتی که به دولت این کشور کوچک وابسته اند، موج حملات ضدایرانی خود را گسترش داده و مطالبی را علیه تمامیت ارضی کشورمان منتشر می کنند که از آن جمله می توان به انتشار مقالات و گفت و گوهای پی درپی  با تجزیه طلبانی که "اهواز" را "الاحواز" می خوانند، اشاره کرد.

این سیاست انگلستان در تمامی مستعمراتی که از استعمار این کشور آزاد شد به وضوح مشاهده می شود. سیاست انگلستان در تمامی این مستعمرات این بود که هنگام خروج از آنجا کانون های بحرانی با استفاده از ایجاد مشکلات در مرزبندی ان مناطق جهت استفاده های بعدی خود ایجاد می کرد.

آنچه مشخص است بر پایه اسناد و مدارک مستدل تاریخی، هنگام تشکیل کشور جعلی کویت جمعیت قابل ملاحظه ای به عنوان یکی از مهمترین عناصر لازم برای تشکیل یک دولت جدید در این منطقه وجود نداشت.

در حال حاضر قریب به اتفاق جمعیت کویت از اتباع ایران، عراق و عربستان تشکیل شده که طی چند دهه اخیر تابعیت کویتی کسب کرده اند.

از عناصر لازم دیگر برای تشکیل یک کشور جدید مسئله حاکمیت می باشد که هنگام تشکیل دولت جعلی کویت حکومت مستقلی در این منطقه حاکمیت نداشت.

کشور عراق در طول دوران استعمار انگلستان به دلیل ظلم و ستم استعمارگران بهای زیادی را پرداخت ولی بدترین خیانت استعمارگر پیر به مردم عراق جدا کردن یک بخش بسیار مهم و استراتژیک از خاک عراق بود.

در حال حاضر علاوه بر ضرر هنگفت مردم عراق به دلیل ازدست دادن منابع سرشار نفت کویت براثر جدا شدن  این سرزمین از خاک مادری خود توسط انگلستان ، دسترسی این کشور به آبهای آزاد نیز محدود شده است.

هم اکنون کشور عراق به دلیل داشتن ساحل بسیار کم در خلیج فارس و عمق بسیار کم منطقه ساحلی عراق عملا دسترسی چندانی به دریاهای آزاد ندارد.

براساس دلایل فوق، عراق هیچگاه زیر بار این اقدام ظالمانه دولت انگلستان مبنی بر جدا کردن یک بخش استراتژیک از خاک کشورش نرفته و علاوه بر به رسمیت نشناختن آن، در طی هشتاد سال اخیر بارها جهت بازگرداندن کویت به خاک کشور مادر یعنی عراق اقدام نموده است.

نکته بسیار مهم اینکه اندیشه حاکمیت عراق بر کویت مطلبی نیست که فقط توسط دولت های این کشور از زمان جدا شدن کویت از عراق مطرح شده باشد بلکه این باور که کویت جزئی از خاک عراق بوده و طی قراردادهای ظالمانه توسط استعمارگر پیر انگلستان از این کشور جدا شده به شدت در بین مردم عراق رواج دارد و اکثر مردم این کشور کویت را جزیی از خاک عراق می دانند.

در زیر اقدامات حکومت های مختلف عراق طی هشتاد سال گذشته که برای بازپس گیری کویت انجام شده است را به صورت خلاصه بررسی می نماییم.

پادشاه فیصل اول (1921-1933)

نماینده این دولت در کنفرانسی در نوامبر سال 1922 به بیرسی کوکس نماینده انگلیس و پادشاه عربستان اعلام کرد که کویت و حتی تا 12 مایلی ریاض را متعلق به عراق دانسته است.

غازی اول (1933-1939)

- مطبوعات عراق از جمله روزنامه الاخاء در ماه می 1934 و روزنامه الثغر در اگوست 1934 کویت را جزو ایالت بصره معرفی کرده و خواستار بازگردانی آن شدند.

- در سال 1935 جعفر العسکری، وزیر دفاع عراق خواستار بازگردانی جزایر بوبیان و وریه به دلیل تشکیل شدن آنها از خاک عراق شد.

- در سال 1938 نیروهای نظامی عراق برای بازگردانی کویت به بصره وارد میدان شدند اما با مقاومت نیروهای انگلیسی روبرو شدند.

- رستم حیدر قائم مقام وزارت خارجه عراق در شورای مشورتی این کشور کویت را جزئی از ایالت بصره عنوان می کند.

عبد الااله (1939-1953)

- در نوامبر 1939 وزارت خارجه عراق با احضار سفر انگلیس در بغداد به وی رسما اعلام کرد که عراق قصد دارد در جزایر بوبیان و وربه بندر اقتصادی ایجاد کند.

- در ژوئن 1940 عراق به دیکسون، نماینده سیاسی بریتانیا در کویت رسما نسبت به ترسیم مرز عراق و کویت از سوی استعمارگر انگلیس اعتراض کرد.

- از سال های 1940 الى 1952 نیز عراق همواره از انگلیسی ها خواسته است که بدون درگیری نظامی کویت را به خاک مادری بازگردانند.

فیصل دوم (1953-1958)

- در اوریل 1957 الى اوایل سال 1958 نخست وزیر عراق بارها خواستار بازگردانی کویت به خاک مادری شد.

- نوری السعید در ماه می 1957 خواستار بازگردانی کویت به عراق و زیر پاگذاشتن سیاست های استعماری بریتانیا شد.

عبدالکریم قاسم (1958 - 1963)

- در 29 اوریل 1961 پادشاه عراق در نامه ای با حمله به قرارداد مخفیانه کویت در تحت الحمایه قرار دادن خود به انگلیس، تاکید کرد که کویت زیر نظر عراق است.

- در 17 می 1961 هاشم جواد وزیر خارجه عراق در دیدار با سفیر آلمان در بغداد تاکید کرد کویت جزئی از خاک بصره است.

- در 20 ژوئن 1961 پادشاه عراق در پیامی به کویت لغو قرارداد 1899 کویت و انگلیس را تبریک گفت. در فردای این نیز وی نسبت به سیاست های استعماری انگلیس اعتراض کرد.

- در 25 ژوئن 1961 عبدالکریم قاسم طی کنفرانسی مطبوعاتی در وزارت دفاع عراق گفت: کویت از نظر تاریخی و حقوقی متعلق به عراق و از توابع ایالت بصره عراق است. یکروز پس از آن نیز، عراق در یادداشتی به تمامی سفارتخانه های عربی در بغداد تاکید کرد که کویت جزو عراق است و عراق نخواهد گذاشت استعمارگران این حقیقت را نابود کنند.

- در فاصله روزهای 27 الى 29 ژوئن 1961 فرماندهای نظامی و سیاسیون عراقی در نامه ای به پادشاه عراق از بازگردانی کویت به سرزمین مادری حمایت کردند.

- در 30 ژوئن 1961 پادشاه عراق در بازدید هوایی از مرزهای کویت و عراق گفت: کویت به عراق باز خواهد گشت. وی همچنین در کنفرانسی مطبوعاتی با روزنامه نگاران انگلیسی کویت را جزو خاک عراق دانست و گفت: آیا جایز است که بیاییم مکه مکرمه را به دلیل اینکه در آن حجاج هندی وجود دارند یک شهر هندی دانست!

- در تاریخ 4 دسامبر 1961 پادشاه عراق مورد سوء قصد قرار گرفت و وی در موضعگیری تاکید کرد که در صورتیکه کویت از سرزمین مادری دور باشد جنگ بزرگی را در خاورمیانه بوجود خواهد آورد.

- در این ماه همچنین اموال کویتی ها در بانک های عراق مسدود شد و مقامات سیاسی تاکید کردند که در بازگرداندن کویت به عراق هستند.

- در 14 مارس 1962، عبدالکریم قاسم کویت را خاک دزدیده شده عراق دانست.

عبدالسلام عارف (1963 - 1966)

- در اوریل 1964 از کویت درخواست کرد برای عدم استفاده شوروی از حق وتو برای عضویت این کشور در سازمان ملل، 30 میلیون دینار کویتی به عراق دهد.

عبدالرحمن عارف (1966-1968)

- در این زمان پادشاه عراق مشغول امور داخلی شد و طی ان نیز مخالفان وی اعتراض شدیدی در مقابل سکوت وی درباره کویت وارد کردند.

احمد حسن البکر (1968 - 1979)

- در سال 1973 صدام حسین از پادشاه عراق برای بازگردانی جزایر وربه و بوبیان به عراق حمایت کرد.

- در 20 مارس 1973 عراقی ها وارد مرزهای کویت شدند و بر مراکز مرزی تسلط پیدا کردند.

صدام حسین (1979-2003)

- صدام حسین در ادامه سیاست های عراق برای بازگردانی کویت به خاک مادری خود یعنی عراق، با نیروهای نظامی وارد کویت شد و طی دو ساعت تمامی سرزمین کویت را متصرف کرد و طی آن نیز حکام و سران کویت از سرزمین خود فرار کرده و به عربستان پناه بردند.