دستهای دوستی از فراز خلیج فارس

دستهای دوستی از فراز خلیج فارس

در این مقاله که با عنوان "دست های دوستی از فراز خلیج فارس - سوء ظن قبلی و ارتباطات جدید" در شماره 19 دسامبر این هفته نامه چاپ شده آمده است که روابط بین ایران شیعه و انقلابی با کشورهای سلطنتی ثروتمند، تحت تسلط سنیان و برخوردار از حمایت آمریکا در حاشیه خلیج فارس هرگز ساده نبوده است.

به نوشته اکونومیست، در پی اشغال عراق توسط آمریکا در سال 2003، و با انتخاب محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور آتشین زبان ایران در سال 2005، این روابط به شکلی چشمگیر رو به وخامت گذاشت و در این اواخر، هراس اعراب از هدف های جاه طلبانه ایران در منطقه، نفوذ بر اقلیتهای شیعه و برنامه های هسته ای این کشور با نگرانی جمهوری اسلامی در مورد وفاداری اقلیت عرب زبان خود و امکان حمله آمریکاییان از پایگاه هایی در طرف دیگر خلیج فارس، همراه بوده است.

این هفته نامه می نویسد در تحولات اخیر می توان نشانه هایی از تغییر در این وضعیت را مشاهده کرد و می افزاید که در همان روزی که گزارش ارزیابی ملی اطلاعات آمریکا اظهارنظرهای قبلی در باره تلاش ایران برای دستیابی به تسلیحات اتمی را رد کرد، برای نخستین بار رئیس جمهور ایران در اجلاس سران کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس حضور یافت و پس از آن نیز عربستان سعودی، بزرگترین عضو شورا که برای سالها بیشترین خصومت را با ایران داشت، از وی دعوت کرد برای شرکت در مراسم حج به آن کشور سفر کند در حالیکه مصر، مهمترین کشور عرب نیز نخستین هیات بلندپایه خود در طول چندین سال اخیر را روانه تهران کرد.

در عین حال، به نوشته اکونومیست، سوء ظن در دو سوی خلیج فارس به یکباره محو نشده و نظام های سلطنتی منطقه، مانند بسیاری از دولت های غربی، نسبت به اینکه برنامه هسته ای ایران شکلی مناسب برای هدف های صلح آمیز ندارد احساس نگرانی می کنند.

عوامل بهبود روابط

اکونومیست می نویسد که در عین حال، کاهش تنش در منطقه با نوعی آسودگی خاطر همراه بوده است و کشورهای عرب خلیج فارس، هر اندازه هم که روحانیون حاکم بر جمهوری اسلامی را نامطلوب بدانند، از گرفتار شدن در جنگ بین ایران و آمریکا بیشتر رویگردان هستند.

در ادامه مقاله اکونومیست آمده است که کشورهای عرب حوزه خلیج فارس در ماه های اخیر و با وجود تلاش دولت جورج بوش برای پرداختن به نگرانی اعراب در مورد مساله فلسطین و تلاش برای خلاصی از گرفتاری این کشور در عراق، از آمریکا، متحد قدیمی خود، چندان خرسند نبوده اند.

اکونومیست یادآور می شود که اوایل سال جاری، پارلمان بحرین، کشوری که میزبان ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکاست، با تصویب قطعنامه ای غیر الزام آور، استفاده از این سرزمین برای حمله به ایران را منع کرد.

هفته نامه بریتانیایی می نویسد که ملاحظات اقتصادی نیز در ایجاد تحولات اخیر بی تاثیر نبوده و می افزاید که تجارت بین سواحل دو سوی خلیج فارس رو به رشد داشته، بحرین قراردادی را برای واردات گاز طبیعی ایران امضا کرده و تجارت بین ایران و دوبی از رونق فراوان برخوردار بوده است.

اکونومیست گسترش روابط اقتصادی ایران و دوبی را ناشی از تحریم های بین المللی و همچنین محدودیت فضای فعالیت اقتصادی در ایران دانسته و نوشته است که این امیر نشین به شریان حیاتی برای اقتصاد همسایه غول آسای خود تبدیل شده است.

به نوشته این هفته نامه، در حال حاضر حدود چهارصد هزار ایرانی در دوبی زندگی می کنند، حدود نه هزار شرکت با سهامداران ایرانی در این امیر نشین ثبت شده و ایران مقصد اصلی بخش مهمی از صادرات دوبی است.

اکونومیست در خاتمه می نویسد که رهبران ایران در سخنان خود می کوشند روابط ایران و کشورهای عرب خلیج فارس را بیشتر به نفع این کشور جلوه دهند اما در حالیکه اقتصاد ناکارآمد جمهوری اسلامی دستخوش تزلزل است و در حالیکه کشورهای عضو شورای همکاری در مجموع میلیاردها دلار پول برای سرمایه گذاری خارجی در اختیار دارند، می توان گفت که کفه ترازو بیشتر به سود کشورهای عرب حوزه خلیج فارس می چربد.