تصاویری از اجرای تعزیه در جنوب تهران

هر سال درایران در ایام ماه محرم که شروع سال نو قمری است، با عزاداری برای امام سوم شیعیان و یارانش همراه است. تل زینبیه در دولت آباد، جنوب تهران.

در حقیقت مراسم سوگواری در سراسر ایران برپا می شود که انواع و اقسام آئین های عزاداری را به حالتی نمایش گونه و

از آئین های این مراسم می توان از نخل گردانی، کرنا نوازی، پرده خوانی، چاوش خوانی، دمام نوازی، چک چکو، کتل خوانی، سرنا نوازی و... نام برد

تعزیه اوج این آئین های نمایشی است که خود به یک نوع نمایش خاص تبدیل شده است. این تعزیه در مورد موضوعات مختلف که به شرح ماجرای زندگی امامان و اولیا مذهبی شعیه برمی گردد، اجرا می شود. حرکت کاروان اسرا در اتوبان آزادگان.

هر عنوان موضوعی تعزیه، پیشوند مجلس به آن اضافه می شود. مانند مجلس "شهادت قاسم" که بیننده متوجه می شود که تعزیه درباره کدام واقعه اجرا می شود. وسایل تعزیه نیز اسباب مجلس نامیده می شود و بازیگران را نسخه خوان می نامند. حرکت کاروان اسرا در میدان فرمانداری شهرری.

در حقیقت این نمایش را بیشتر برای تزکیه درونی خود اجرا می کنند و برای همین تماشاچیان نیز در فاصله ای نزدیک با نسخه خوانان قرار می گیرند. نمایشگران تعزیه به دو دسته تقسیم می شوند. آنها که صدای خوش دارند اولیا خوان نامیده می شوند و آنان که فاقد صدای خوشند اشقیا خوان نامیده می شوند. شمر و تمثال امام حسین

این نمایش براساس روش بیگانه سازی اجرا می شود. چون نسخه خوانان اشقیا که نقش منفی محسوب می شوند باید به مردم بگویند که از اشقیا بیزارند برای همین در نمایش عمل شقاوت آمیز خویش اشک می ریزند. نسخه خوان اولیا هم چهره خود را پنهان می کند تا از ارزش قدیسان مذهب کاسته نشود. شمر و یکی از یاران امام حسین.

اگر چه تعزیه را شبیه خوانی نیز می گویند ولی با این وجود بسیاری از عالمان دین در طول تاریخ آن را موجب کاسته شدن از مقام اولیای دین می دانستند ولی تعزیه در حدود 400 یا 500 سال در بین مردم در کوچه و بازار و تکیه ها در ایام عزاداری اجرا شده است

مناطق تجریش، شهرری و دولت آباد در تهران از مناطقی هستند که هرساله مراسم تعزیه و مجالس مربوط به ماه محرم توسط خود اهالی و کاسب های این مناطق برگزار می شود. میدان فرمانداری شهرری ( قتلگاه)

در شهر ری و دولت آباد بدون توجه به ساخت صحنه برای اجرای مجالس تعزیه از همان فضاهای موجود محل و حتی مدرن برای اجرا استفاده می کنند و به حالت کاروانی از جایی به جای دیگر می روند و بخش های مختلف را اجرا می کنند.

گفته می شود که در شهر ری خیمه هایی به عنوان خیمه های یاران امام حسین در انتهای تعزیه در پشت تماشاچی ها آتش زده می شود و تماشاچی ها به این خیمه ها یورش می برند و تکه هایی از این پارچه ها را به عنوان تبرک برای خود بر می دارند.

برخی از کارشناسان نمایش معتقدند که تعزیه بر مبنای یک نوع نمایش ایرانی به نام "سیاوش خوانی" که پیش از اسلام درایران رایج بوده است، شکل گرفته است. چون در فرهنگ عرب در آن زمان نمونه ای از نمایش دیده نمی شود. جنگ حضرت ابوالفضل برای آوردن آب.

Source :BBC Persian